İşte oradaydı... Muhtaç olduğum kadın korkuyla bana bakıyordu. Ona biraz daha dokunmazsam sanki ölecektim. Bu hastalıklı duygular beni resmen ele geçirmişti. Yavaş yavaş yanına yaklaştım ve tam önünde durup ona baktım. O kadar güzeldi ki... Bir papatya gibi kırılgan ve narindi. Bu eski evde bile ışıl ışıl parlıyordu. Şaşkın bir şekilde bana bakıyordu. O dolgun dudakları loş ışıkta bile âdeta bir güneş gibi parlıyordu. Ona baktıkça bedenimdeki yangın beni iyice sardı ve içimden geçenleri yakarırcasına söyledim: "Yakıyorsun, Zeynep! Alev alev, cayır cayır yakıyorsun!" & Kokusunda can bulduğum, sen benim uçurumum olacaksın... Yayınlanma tarihi: 17 Aralık 2017

eski okulumda gerçekten sevilen biriydim ama yeni okulumda her gün işgence gibi geçiyor hayatım bir anda yamuldu

Hayatları güzel olan üç kızın,üç erkek tarafından zindan olması...

ZORLA EVLİLİK VARDIR, ONA GÖRE OKUYUN. Umursamaz tavrı beni sinirlendirmişti, babamın götünden resmen ter akıyordu. Kapıyı kapattı ve stresle bana baktı, bende ona baktım. "Bu adamla seni evlendirmek zorundayım Yağmur, bu adama karşı çok dikkatli olacaksın duydun mu beni?" Dedi, şaşkınca ona baktım, ilk defa beni düşündüğüne dair bir konuşma yapmıştı. Ama bu beni zorla evlendirdiği anlamını değiştirmezdi. Yinede uzatmamak adına, "tamam" diyerek içeriye geçtim, adamın ismi neydi acaba? Neyse, adamın yanına mecburen oturdum ve bacak bacak üstüne atarak elimle oynamaya başladım, adam benden tarafa bakmazken yutkundum. Sakin olmam gereki- "Evet kızım nasılsın? Maşallah pekte güzelsin." Diyen amcanın sesiyle daha bir gerginleştim. "İyi... iyiyim amca." Dedim, acaba amca demese miydim? Amca ise bana gülerek baktı. "Bana Arda baba diyebilirsin." Dedi, baba demek doğru gelmiyordu. "Peki," dedim sadece, Arda amca ile babam konuşurken bende anneme bakıyordum, o bile stres içinde yanımdaki adama bakıyordu. Adını sorsam bana söyler miydi ki? "Şey... adını öğrenebilir miyim?" Dedim yanımdaki adama mırıldanarak, adam yaslandığı yerden bana baktı. "Kerem."

Anne diyemem sana kadın! Annelik edene yazık olur!! Kadın diyemem sana! Kadın olana ayıp olur!! ~Bayan Vallance fazla derin konulara girmeyeceğim fakat şunu söylemek isterim ki.Babam size aşık değil.Takıntılı.Sevişlerinize,öpüşlerinize,inleyişleriniz ve yakarışlarınız....

Parmaklarım geniş omuzlarına tutunurken gülümsedim. Hiç böyle hissedeceğimi düşünmemiştim. Gözleri, gözlerimden bir an olsun ayrılmıyordu. Yavaş hareketlerle omuzlarına daireler çizerken, karşımdaki adamda belimi okşamaya başlamıştı. Gök bir kez daha çıldırmış gibi gürlerken, gülümsemeye devam ediyordum. Sonra karşımdaki adam kulağıma eğilip fısıldadı. "Sana, bir gün en büyük korkun ben olurum demiştim." ... Z.K.

(Tamamladı.) Ben Mihriban Gökbey, Kendimi bildim bileli diyemem ama tamı tamına altı senedir adımı dâhi bilmeyen bir adamda tutukluyum. Geçtiği yerde taş üstünde taş bırakmayacak kadar öfkeli, bakışlarıyla nefesleri kesecek kadar görkemli, beni ise kalbine sığdıramayacak kadar bencildi bu adam. O, Bora Hanzade'ydi. Beni Dilhun yapan... Onu gördüğüm ilk an, onu kendime saklamak istediğimi anlamıştım. Onun bana ait olması hayal dahi edemeyeceğim bir şey olduğu halde şimdi onunla evlenecek olmam hiç de olur bir iş değildi. Kesin işin içinde başka bir mesele vardı ama benim hayata dair rengarenk umutlarım bir gecede siyah-beyaz olmuştu. Mihriban o günden sonra susmuştu. Mihriban'a susmasını öğrettiler. Mihriban üzüldü, hem de fazlasıyla üzüldü. Ama bir an olsun belli etmedi. Mihriban kimsesiz kaldığında, hayat ona acımamıştı. Şimdi hayat ona ikinci bir şans mı veriyordu? Bunu ikinci bir şans olarak düşünecek ve amcasının onu nedenini asla anlayamadığı bir şekilde istemediği evden kurtulacaktı. Mihriban, imkanların elvermediği bu hayatta kendi kahramanı olamamıştı henüz ama belki de Bora ona erkenden gelecek ve onu kurtaran kahramanı olacaktı. Bu fikir aşık bir kadın için kulağa öylesi tatlı ve inanılır geliyordu ki... &&& "Anlamıyorsun Mihriban!" Derken masanın üzerinde duran vazoyu, içindeki çiçeklerle beraber duvara fırlatmıştı. "Anlamıyorum!" Diye karşılık vererek elime geçen ilk heykeli boy aynasına âdeta gömmüştüm. "Şu an için başka çarem yok!" Ağır adımlarla karşısına geçerek odaya iki gündür getiriyor olduğunu bildiğim silahı çekmeceden aldım ve fısıldadım. "Öyleyse öldür beni." Silahı eline tutuşturarak göğsüme sabitlediğimde bakışlarındaki tüm karmaşa dağılmıştı. Gözümden süzülen bir damla yaşın ardından devam ettim. "Bu saatten sonra ne ben senin karınım... Ne de sen benim

Beni sevebilir miydi gerçekten? Böylesi kötü bir adam, sevgi nedir bilir miydi? ▪▪▪ ID1826RG

Azalan nüfus nedeniyle yeni bir sistem getirilir. Bu sistem üreme yardımcı olması sebebiyle kurulmuştur.. . . #bilimkurgu - 1. (17.08.23) #dünya - 1. (18.08.23)

༺༻ Bütün hakları saklıdır "Ben geldim" Gülümseyerek ve son harfi uzatarak kurduğum cümle ile o da gülümsedi. Sandalyesini biraz masadan geri çekti. Kollarımı açıp kucağına oturdum. Kollarımı boynuna doladım. O da bekletmeden belime doladı kollarını. Bir eli belimden kayıp kalçamı sıktı. Kendimi biraz daha ona bastırdım. "Günaydın güzelim" "Günaydın" Dudaklarına kısa bir buse kondurdum. Geri çekilecekken alt dudağımı dişleri arasına alıp ısırdı. Odada duyulan mırıldanma ve dudaklarımız arasında çıkan ıslak sesler ile altımdaki sertlik uyarılmama sebep oluyordu. Kendimi ihtiyaç ile ona bastırdım. Bacaklarımı iki yana açıp kendimi ona daha çok bastırdım. Bugün özellikle okul eteğini giymiştim. Normalde etek zorunlu değildi, iki yıl önce bir veli ile yaşanan kavga sonucu zorunluluk kalkmıştı. Ancak forma kuralı hâlâ vardı. Eteği biraz daha yukarıya çekip çıplak kalçama bir şaplak attı. Acı ve tutku bedenimi ele aldı. İnleyerek kendimi öne ittim. İç çamaşırımın kenarlarından tutup yukarıya çekti. Arama giren ve baskı uygulayan kumaş ile inledim. Bir anda sert bir şekilde çekmesi ile daha yüksek bir sesle inledim. Kadınlığım yanıyordu, ıslanmıştım. Beni kucağında ters çevirdi. Sırtım göğsüne yaslıydı. Bacaklarımı masaya uzattı, kucağında oturuyordum hâlâ. "Beni mi istiyorsun küçük kızım" "Yes Dady" Boynumun açıkta kalan yerini ısırdı. Okul formamın eteklerinden tutup üstümden çıkardı. Sütyenimi de açıp masasının üzerine attı. Eteğim ve iç çamaşırım ile kaldım. Dudaklarımın arasına sıkışmış kumaşı kenara çekip orta parmağı ile boydan boya okşadı. "Ne kadar ıslanmışsın kızım" "Ahh..!" İşaret ve orta parmağını ağzına yuvarladı. "Sessiz olman lazım güzelim, yakalanmak istemezsin" Diğer eli ile daha sert okşadı. Kucağında zevkte