her şey er ya da geç ortaya çıkar. tamamlandı.

''Birlikte belanın içine batabileceğimiz kadar battık. Ve şimdi, seni bırakmayacağım... Benimle misin?'' --- Zeynep, kendini yeni okuluna başladığı ilk gün bir felaketin ortasında buldu. Okulu, salgın bir hastalık nedeniyle karantina altına alındı. Karantinanın akşamında ise kendini okulun karanlık koridorlarında bir kız öğrencinin cesedinin başında buldu. Üstelik yalnız değil, onlar da yanında... Mahşerin üç atlısı. Bu, sadece bedenleri değil ruhları da karantinaya alınan dört kişinin hikayesi. Bu onların özgürlüklerine ulaşmak için yaşadıkları esaretin hikayesi. Bu, birbirlerinin her şeyi haline gelen, birbirlerine gökyüzündeki son yıldız yanıp kül oluncaya kadar birlikte olacaklarına söz veren dört arkadaşın hikayesi. Bu mahşerin dört atlısının hikayesi. Şimdi, bizimle misiniz? "Bizim bedenlerimizi karantinaya almadılar. Ruhlarımızı karantinaya aldılar. Bizim ruhlarımız tanıştığımızdan beri karantina altında. Ne çıkabiliyoruz bu karantinadan, ne de birbirimizden ayrılabiliyoruz. Ruhlarımızı birlikte bir karantina altına aldılar, ve bizim bundan sonraki tek savaşımız bu karantinadan kurtulmak. Kurtulduğumuzda bile birlikte olacağız, ama özgür olacağız. Savaş bitti, ve biz sağ kaldık. Savaş bitti, ve biz hala ayaktayız."

İlk bölümler tamamen düzenlenmeye alındı. Okumaya başlayabilirsiniz. Keyifli okumalar. Hiç hatırlamak ya da unutmak gibi bir derdim olmadı bu zamana kadar. Hayatı pek umursayan bir kız olmadım hiçbir zaman, zaten rastgele yaşam diyebileceğim bir hayat yaşıyordum. Bazen memnuniyetsiz, bazen aşırı mutluydum ama çok nadir üzülürdüm. Bilmiyorum belki de dört dörtlük hayatı olup, sahte dram kasan o aptal kızlardandım. Böyle olmadığını biliyorum ama düzenli bir hayatım vardı. Bir de doğduğum andan beri benim bir bordo bereli gibi yetişememe sebep olan abim. Hayata yenik başlamış bir bordo bereli.. Neyse kasmayalım bu kadar. Aşıları falan tam. Hayatım eğlenceli mi? Sanmıyorum. Yine de kötü şeyleri pek görmemeye çalışır ve hep pozitif olmaya özen gösteririm. Yalan! Değil. Tamam birazcık abartmış olabilirim ama yani gerçekten bu kadar kanser bir kitlenin içinde de kimse Pollyanna olmamı beklemesin.