Uyulması ve asla karşı çıkınmaması gereken kurallar vardı: 1) Tanrı'nın emirlerine karşı durma 2) Ne yaşanırsa yaşansın, Cennet'in safında yer al 3) Tanrı'nın yarattığı ve değer verdiği kullara karşı çıkma. Önce Tanrı'ya, ardından Tanrı'nın yarrattıklarına öncelik ver. Bu son madde çok önemliydi. Hiçbirimiz yeryüzündeki kullara saygısızlıkta bulunamaz, onlara zarar veremezdik. Ama içimizden biri sevgili kutsal babamız Tanrı'ya ihanet etti. O ve onun yoldaşları peşi sıra kardeşliğimizi terk ederek Cennet'ten sürgün edildi. Doğru ile yanlış iç içe girmişti ve artık hangi tarafta olduğumuzun, kimin yanında durduğumuzun önemi kalmamıştı. Babamızı ve Cennet'i reddedenler cezalandıralacaktı. Cezalandırılmalılardı. En azından ben, aynı günahı işlemeden önce böyle düşünüyordum.