Çürüyen gövdem gibi, yitip gitsin aşkın da... Ne bir mektup kalsın bizden, ne bir söz, ne bir eşya... Unut gitsin adımı, arkamdan da ağlama Göz yaşınla da eğlenir, onu da alıp-satar bu dünya... |psikoloji, şiddet [160723] maze in the mirror beomjun başka bir evrendeyken

Üniversite için ev arayan Beomgyu,içlerinde çocukluk arkadaşınında bulunduğu bir grup gençle aynı evde yaşamaya başlar.. Billie Eilish-Wildflower

-under the sky in room 553, i discovered you and i- "Hastanedeki origamiden kalpler geleneğini hiç duymuş muydun?" Kalbi alan çocuk heyecanla inceledi, neşeyle başını salladı. "Evet! Annem dedi ki ne zaman birisi cennete gitmek için hastaneyi terk etse hepimiz onlar için kağıttan kalpler katlarız! Bunun gibi, bunun gibi!" "Bu doğru." diye kıkırdadı Soobin. "Ama nasıl başladığını biliyor musun? Burada, bu odada başladı. Kaybettiği aşkı için her gün kağıttan bir kalp katlayan, her yaptığının onu o gözlerin açılacağı güne biraz daha yaklaştıracağını uman bir çocuktan." "Ne yazık ki onun için o gün asla gelmedi." Diğer bir deyişle, birbirine sahip olmanın ne demek olduğunu çok geç olana kadar fark etmeyen çok yakın iki çocukluk arkadaşının umutsuz aşk hikâyesi, özlem, kaybolmuş umut, karşılıksız aşk ve aralarındaki tüm trajedilerden derlenmiştir. ________________________ Hikâye bana ait değildir, sadece bir çeviridir. Orijinal eseri ao3'te spellfire isimli kullanıcıdan okuyabilirsiniz.

Bunu yapmak istemiyorum Ama zorundasın Yeonjun...

"keşke hiç tanışmasaydık o zaman!"