Sadece kurtulmak istiyordum babamdan, ama beni kaçıran adama aşık olmak hiç beklemediğim bir şeydi, hiç yaşamadığım bir duygu... Jikook; seme-kook uke-min

park jimin, arkadaşına paylaşmalı mıyım diye merak ettiği fotoğrafı yanlışlıkla geometri öğretmeni jeon jeongguk'a atmıştı.

[Tamamlandı] Bana ilk gülümsediğinde 4 yaşındaydı. Benim gerçeklerle tanıştığım yaştaydı. Annemin ölüsünü gördüğüm yaştaydı. Kaşlarımı çatıp yüzümü ona yaklaştırdığımda bile yüzündeki gülümseme silinmemişti. Başımı eğip ciddi görünmeye çalışarak sordum. -nasıl bana gülümsersin? Ellerini arkada bileştirip yerinde sevimli bir şekilde sallanmaya başladığında gözleriyle kapıdan birinin gelip gelmediğini sürekli kontrol edip duruyordu. Küçük çelimsiz bedeni her an kaçmaya hazır bekliyordu. Bir adım bana yaklaşıp fısıldadığında onun kadar cesur birini gördüğüm için şaşkındım ama sürekli kapıyı kontrol eden gözleri yüzünden cesareti yalnızca bana gibiydi. -Ben senin de kölenim ama sen baban gibi değilsin. Sen iyisin, değil mi? Henüz küçük olduğu için kelimeler ağzından sevimli bir şekilde çıkıyordu ve onunla ilk konuşmamız buydu. Parmağımı dudaklarıma götürerek ona sessiz olmasını işaret ettim ve ince kolundan tutup masanın altına çekiştirdim. Masanın altına gizlendiğimizde aşağıdan hala kapıyı kontrol ediyordu. Kolunu bırakmak istemiyordum ama morluklarından dolayı canını acıtacağımı düşünerek elimi çektiğimde iri gözleri benimkileri bulmuştu. Öncekinden daha sessiz bir şekilde ona cevap verdim. -Sakın kimseye bu dediğinden bahsetme. Başını salladığında elimi korkakça saçlarına götürüp karıştırdım. Karşısındayken ben ondan daha korkaktım. O ise gözlerini kapatmış gülümsemeye devam ediyordu. Benim ailem tarafından sürekli işkence görürken nasıl bana karşı bu kadar rahat olabildiğini çözememiştim ama babamın onun kulübeden çıkmasına izin vermesinden beri uzaktan beni sürekli takip ettiğini farkediyordum. Serçe parmağımı ona uzattığımda merakla bakınca onun da minik serçe parmağını tutup benimkiyle birleştirdim. -Bu günden sonra arkadaşız.

Jimin, kızgınlık öncesi ve kızgınlıklarında bekar alfalara yardım etmek için omegaların kayganlıklarıyla ürünler yapan bir Rut Pastanesinin sahibidir. Jungkook kızgınlık öncesi yardım almak için pastaneye geldiğinde, titiz zevklerine uyacak bir şey bulacağı konusunda iyimser değildi. Jimin ürünlerinde asla kendi kayganlığını kullanmamasına rağmen, anlık bir etkileşim hissettiği bu alfa için bir istisna yapar. @peacefanfics ao3 ✰

Bir aşık Jungkook var. Bir de kaza sonrası hafızasını kaybetmiş Jimin. Bir de onların laneti Jiyoon.

Yirmi yaşına kadar tek çocuk kalan Jeon Jungkook'a ailesi, kardeşi olacağını söyler. Jungkook bu durumdan çok rahatsız olur ve bebekten nefret eder, nefret eder, nefret eder... Ta ki ailesi bakıcı Park Jimin'i işe alana kadar... -Omegaverse- #1 Kookmin (08/03/2021) #1 Jikook (10/04/2022)

Kırılmış bir bardağı yeniden kıramazsın ama kırılmış bardağın parçaların tuzla buzedebilirsin. İşte Jungkook da öyle yapmıştı tek farkı o bardağı kıranda, parçaları tuzla buz edende Jungkookun ta kendisiydi Ve bu kalbi birleştirebilecek tek kişi de Jungkooktu Çünki herkes kendi kırdığı kalbin çömlekcisidir

parkminie: bana bu dünyadan olduğunu kanıtlayacak bir şeyler anlatır mısın jeonjungkook: arka odaya geçelim kanıtlayayım jikook, texting @chaezrose.