Pinhan'ın soğuk sokakları içinde sakladığı canavarlarıyla tehlikeyi kalbinde taşıyordu. Efnem, kendi zihnindeki canavarı öldürebilmek için intihar etmeyi seçti. Ancak tanımadığı bir yabancının onu kurtarmasıyla işler değişti. Bir kış gecesi açılan bir yara, yalnızca tenini değil, zihninin kilitli kapılarını da araladı. Artık ne tamamen insan ne de tamamen başka bir şeydi. İçinde dolaşan güç, her nefeste biraz daha büyürken; bastırdığı öfke, kaybettikleri ve susturulan hayalleri birer gölge gibi peşine takıldı. Bazı bağlar tesadüf değildir. Bazı acılar iki ruhu birbirine zincirler. Ve bazı fısıltılar susturulmak için değil, serbest bırakılmak için vardır. Efnem şimdi bir seçim yapmak zorunda. Ya karanlığı tekrar içine gömecek... Ya da onu salıp her şeyin yanışını izleyecek. Çünkü insanın en tehlikeli düşmanı, kendi zihninde sakladığı canavardır. DİKKAT: BU KİTAP KENDİ ÖZGÜN ESERİM OLUP, KOPYALANAMAZ, ÇOĞALTILAMAZ. Serinin ilk kitabı tamamlandı ancak bölümleri size düzenleyip atacağım, üç kitaplık olmasını planladığım bir fantastik seriye hoşgeldiniz..

Bazı karşılaşmalar tesadüf değildir. Bazı isimler ise yalnızca doğru kişi tarafından söylenir.Asıl anlamları o zaman ortaya çıkar. Gece, sessizliğiyle yaşamayı öğrenmişti. Uygar ise herkesin tanıdığını sandığı ama kimsenin gerçekten bilmediği bir adamdı. Yolları kesiştiğinde, maskeler yerinde durdu.Birbirlerinden habersiz yıkıma yürüyorlardı.Ya da asıl yıkım belki de onlardı... Sorular cevapsız kaldı. Ve her cevap, bir bedel taşımaya başladı. Bu hikâye; kaçışların, söylenmeyen isimlerin ve sınırların hikâyesi. Bazen bir isim, bir insanı ortaya çıkarır. Bazen de geri dönüşü olmayan bir kapıyı aralar. Bazı hikâyeler gece başlar. Bazıları ise geceyi hiç terk etmez. Sen karanlığı iyi sanarken o sana tüm gerçekleriyle gelir. Hikâye sana şunu sorar: İnsan karanlıktan mı korkar, yoksa karanlıkta kendini bulmaktan mı?

❝Dünya insanlığı yok ediyordu.❞ Uzak bir gelecekte, dünyada yaşanan nükleer savaş, tüm ülkeleri soğutmaya başlar ve zamanla dünyaya sadece kar yağar. Bazı ülkeler bu dondurucu soğuktan korunmak için şehirler inşa ederken, diğerleri yok olur. İstanbul ise, hem Avrupa hem de Anadolu yakasında şehirler kurmuştur. Ancak o zamana kadar dünyadaki çoğu kişi ölmüştür ve yaşayan insan sayısı azdır. İstanbul'un Avrupa yakasında kurulan şehir fazlasıyla büyük ve güvenilirdir fakat bu güvenli şehir bir süre sonra baskıcı bir rejimle karşı karşıya kaldığında şehirdeki çoğu asker diğer yakada olan askeri üsse taşınır fakat Avrupa yakasındaki baskıcı rejim asla son bulmadığı gibi, hükümete karşı gelenler dışarıya atılmakla tehdit edilir. Çünkü dışarıda sadece soğuk değil, mutasyona uğramış hayvanlar da vardır ve bu şehirde dışarıya atılmak resmen kendini ölümün kollarına atmakla eş değerdir. Ancak bir gün bir kadın intikam için dışarıya atılıp Kuzgunlar'a gönderildiğinde şehirde hiçbir şey eskisi gibi olmayacaktır.