-Karanlık Adımlar Serisi 1. Kitap- Peyda, bir Gerçek Aile/Kaçırılmış Çocuk klasiğidir. "Şimdi, on yedi yıl sonra annem ve babam karşımda dikiliyorlardı. Onları görüyor, onlarla aynı masada oturuyordum. Birbirimizi tanıyalı yarım saat bile geçmemişti. Varlığımızdan haberdar olmamız ise dakikalar önceydi..." [Kısa bir ara verildi, yeni bölümler yazın gelecek]

Gerçek ailem temasını işleyen fakat klişelerden uzak, yetişkin içerikli bir kurgudur. Bir sabah vakti telefonuna düşen bir mesaj ile yirmi bir yıldır yaşadığı hayatın yalan olduğu şüphesi ile karşı karşıya kalan Burçe Melinda Koraltan, bu şüphenin kendisini ele geçirmesine izin verecek miydi yoksa kendi güvenli alanı olan ailesine mi sığınacaktı? İçine düşürüldüğü oyun hakkında hiçbir fikri yoktu ama yaşananlar onu da ilk hâliyle bırakmayacak ve oyunun bir parçası hâline getirecekti. Peki, geçmişin yarattığı bu sarsıcı oyun kim veya kimleri etkileyecekti? Bu soruların cevaplarını ve hikayenin tamamını öğrenmek için sizleri satırlarımın arasına davet ediyorum!

Çekmece ağır bir sesle açıldı. İçeride sararmaya yüz tutmuş dosyalar, eski reçeteler ve köşesi hafifçe kıvrılmış, diğerlerinden ayrı duran bir zarf vardı. Üzerinde tek bir kelime yazıyordu. Daphne El yazısıydı. Babamın el yazısı. Bilinmezlik ile göğsüm sıkıştı. Zarfı elime aldığım anda kalp atışlarım hızlandı; sanki odanın havası azalmıştı. Açmak istemedim. Bir mektubun insanın hayatını bu kadar kolay ikiye bölebileceğini bilmek, korkutucuydu. Ama içimde bir yer, bunun yıllardır sessizce beni beklediğini fısıldıyordu. Zarfı açtım. Kâğıt titreyen parmaklarım arasında hışırdadı. Kağıtta yazanlar ise şunlardı. "Daphne... Sen bizim kızımız olarak doğmadın."

​"Gözünü kırpmadan ölüme yürüyenlerin geride bıraktığı o son nefes, bugün soluduğumuz vatanın ta kendisidir."

Bildiğini sandığın gerçekler, gün yüzüne çıkmaya başlayan kanlı sırlara dönüştüğü an, bu oyunda durduğun yer kesinleşir. Gerçekler saklandıkları yerden çıktıklarında, masum kalan herkes o yalanlar gibi yok olur; Geriye sadece geç kalmışlıkların izi kalır. SAYE, bir isim değil, bir varlık; kötülüğün, acımasızlığın, cinayetlerin, yok oluşların var oluşu. Enselerde nefes bulan, korkulara ayna olan... Ve bazen... Bir doktor ile hastasının arasında başlayan sessiz bir bağ, tüm bu karanlığın içinde filizlenen bir tohumdur.

"Zihninde dikiş tutmayacak yaralar açtığım için kızgınsan bana, Verdiğin bıçağın dikiş tutmayacak yaralar açtığını hatırla" İnferno kasabasında son 3 yıldır arka arkaya işlenen cinayetlerde Katil'e dair hiçbir şey bulunamaz. Kasaba halkı'nın Avcı lakabıyla andığı katil hakkında elde edilen tek kanıt bütün kurbanlarını Eftanazi ya da halk arasında bilinen adıyla Amnesi bıçağı ile parçaladığıdır. Katil'i bulması için kasabaya gönderilen Dedektif Walker Avcı'nın bütün kurbanlarını tecavüzcü, katil ve pedofililer arasından seçtiğini fark eder artık bu halk tarafından da anlaşılmıştır. Adaletin esamesinin bile okunmadığı cehenneme adalet getiren Katil artık kasaba halkının hayranlıkla andığı biri haline gelir. Bir süre sonra Avcı kurbanlarının üzerine farklı bir alfabede notlar bırakmaya başlar. Dedektif başta bu notlara anlam veremese de ona gelen isimsiz bir ihbar sonucunda bu alfabenin kasabanın gayrimeşru olduğu için dışlanan kızı Lovel Akça Toxin'e ait olduğunu öğrenir. Sonunda gerçek bir şüpheliye ulaşmıştır. Baş şüpheli olan Lovel geçirdiği hafıza kaybı yüzünden kendi alfabesini kime sunduğunu hatırlamaz, masumiyetini kanıtlamak için dedektif ile ortak olup Katil'i bulmayı hedefler ta ki Avcı'nın onun geçmişine sahip olduğunu farkedene kadar. Tüm hakları saklıdır. #Avcı #Av #Katliam #+18 #Darkromance #Enemiestolovers

Aşkı ve mantığı arasında sıkışıp kalan bir kadının savaşında hangisi gâlip gelirdi? "Sabrımı zorluyorsun!" diye tısladım. Bana hep engel olmak zorunda mıydı?! Yüzüne ciddi bir ifade katarak, "Sende benimkini sınıyorsun Akılsız, ödeşiyoruz işte." Sakince konuşmasına iğrentiyle, "Evet fark ediyorum, geçmişte kullandığın birini hep karşında görmek her insanın sinirlerini bozar." Bu dediğime karşın gözlerini yumarak sabır çekti. Gözlerini hiddetle aralayarak gözlerimin içine bakıp, "Kendine gel Simge Güzin! Eğer seni kullanmış olsaydım daha en başından yatağıma alırdım. Ben sana kıyamayacak kadar seni çok seviyorum." dediğinde gözlerimi kocaman açtım. Buna inanmıyordum! Hiçbir zamanda inanmayacaktım! "Peki ya duygularım ve hislerim?!" diye mırıldandım sessizce, duymasından şüphe ederek. Belkide duymamalıydı, bu güçsüz soruyu. Başını yukarı kaldırırken iç çekerek, "Of Akılsız of!" dediğinde sinirle,"Bana akılsız demeyi kes!" diye çattım. Bakışlarını bana indirirken yüzümü her zerresinde gezdirdi bakışlarını."Neden değil misin?" diye sorunca aynı hiddetle,"Değilim aptal!" dediğimde güldü. Bakışları yüzümden ayrılırken gözlerime değdi ve orada durdu. "Akılsızsın Simge Güzin, o kadar ağır bir sızısınki ne yapsam çıkamıyorsun aklımdan." dediğinde cümleler susmuştu artık. Kalp ağır atmayı bırakmış ve dünya o an dönmeyi unutmuştu. Şu duvar saatleri yerine koskocaman cama asılan köstekli saatin tıkırtısı bile durmuştu. Evet bayım, bu bir itiraftı ama, hiç olmadık anda gelmişti. Yargıc tokmağı indirdi, bu dava kabul edilemezmiş.

İlk bölümler düzenlenmeye alınacaktır. Buna dikkat ederek okuyunuz. Çocukluğu ne kadar zor geçerse geçsin vatanı için çalışıp çabalayarak bir bordo bereli olan Kıdemli Üsteğmen Sıla Gündoğdu timi şehit olduğunda bir yıllık bir göreve gider. Geri döndüğünde yeni bir time atandığını, bununla birlikte doğduğu şehre tayini çıktığını öğrenir. Görevine yeni timi ile devam ederken bir telefonla gerçek ailesinin bildiği aile olmadığını öğrenir. Bu haber onun dönüm noktası olur. (Hem kitappad hemde wattpad üzerinde Zirve ve Gölge adında yazılan ilk ve son kitaptır.) ♦♦♦ Asker ve Gerçek aile kurgusudur. Kurgu ve kitap kapağı şahsıma aittir. Kitapta yazılan her şey hayal ürünüdür. Herhangi bir çalıntı durumunda işlem yapılacaktır. Buna kitap adı da dahildir. Elbette eleştiriler olacaktır ama lütfen saygı çerçevesinde olunuz. Umarım beğenirsiniz ♥ Alıntı paylaşımları için İnstagram Hesabım: asil_kalem

İşaret ve orta parmağımı birleştirmiş uzun yemek masasına sürterek usul usul gezdirirken keskin, rahat ve bir o kadar da tehditkâr bakışlarımı masada oturan adamın yüzünde gezdirdim. "Yani anlattıklarına göre Rasim çok büyük ve tehlikeli bir adammış değil mi?" "Aynen öyle." "Tüh, ne yazık ki kendisiyle tanışamadım. Ne zaman rahmetli olmuştu?" Adam şarap kadehini parmaklarının arasına alıp cevap verdi. "Oldu sekiz sene, zaten Savaş Keskin ile olan düşmanlığının zamanında elli küsür yaşındaydı." "Bir oğlu var diye duydum." Anında başını sallamıştı. "Evet, Rasim bey öldükten hemen sonra çetenin başına geçti." Şarabından bir yudum alıp yeniden konuşmuştu. "Hep benden ve çalıştığım yerden bahsettik. Madem çeteye dahil olacaksın o zaman sende kendinden bahset biraz." Kaşlarımı kaldırıp sinirden sıktığım dişlerimi gevşettim. Sonunda istediğim bölüme gelmiştim. Almak istediğim ve duyumlarımın gerçekliğini öğrenmiştim. Masadan doğrulup saçımı düzelterek sinirden dolan gözlerimle gülümseyerek cevap verdim. "Ben Arzu, Dilay ve Savaş Keskin'in öz ve öz kızı Arzu Keskin." Sözlerimin hemen ardından yerinden sıçrayarak ayağa kalkmıl ve elini beline atmıştı. Ondan önce davranarak elbisemin yırtmacını açarak bacağıma yerleştirdiğim silahımı çıkartarak ona doğrultmuş ve hiç düşünmeden iki kaşının arasına sıkmıştım. Kendimi o kadar fazla sıkmıştım ki öfkeden gözlerim dolmuştu. Silahlı elimle akmak üzere olan gözyaşlarımı silip yumruk yaptığım sol elimi usulca gevşetmiştim. Avcumun içerisindeki hilal şeklindeki tırnak izlerimden çıkam usul kanları umursamadan silahı yeniden kemerime yerleştirip yerde cansız yatan adamın üzerine tükürüp evin dış kapısına doğru ilerledim. "Soyunuzu kurutana kadar durmayacağım orospu çocukları..." TOXİC AŞK KİTABININ İKİNCİ SERİSİDİR.

Bir ailenin kırgınlıklarla örülü geçmişinde, yıllar sonra gelen bir kızın sessiz ama güçlü mücadelesi. Nehir, gerçek ailesini bulsa da, aralarındaki sessiz duvarları yıkmak için cesaret ve sevgiyle savaşır. Kan bağından öte, kalpten bağların gücü anlatılır.