Saat 01:28'di. Ona ilk mesajı attığımda... İnsanların alkole ya da tütüne bağımlı olduklarını sanırdım hep. Anlamsız bir sayı dizesinin de tiryakisi olunabileceğini hiç düşünmemiştim. Ta ki yelkovan ve akrep arasındaki yirmi sekiz dakikalık bir zaman dilimine saplanıp kalana kadar. Macera#1 < Kitap Texting olarak başlayıp daha sonra normal hikaye formatına geçiş yapmıştır. Bu nedenle texting kısımları kısadır.>

Gümüş rengindeki gözleri beni ilgiyle süzerken, "Neden tamircilik?" diye bir soru yöneltti. Birkaç saniye ölçercesine beklentili bakışlarına karşılık verdikten sonra, "Seni zerre ilgilendirmez," dedim sadece. Zaten benden daha iyi bir cevap beklemiyormuşçasına göz devirirken, "Normal bir kız neden tamirci olur ki?" diye sorgulamaya devam etti. Ben ağzımı açıp cevap vermeye yeltenmeyince, "Gerçi pardon normal bir kız dedim, ki sen o kategoriye girmediğine göre, tamirci de olabilirsin," dedi adeta meydan okurcasına. Gözlerimi küçümsercesine kısarken, "Sağ ol, onayını alınca çok mutlu oldum," dedim bıkkın bir alayla. Kendini zerre bozmamasının yani sıra eğlenircesine bir tavırla, "Peki neden bu kadar asabisin?" derken dudaklarında kibirli bir tebessüm oynuyordu. Sinirle dişlerimi birbirine basıp en kötü bakışlarımı yöneltirken, "Beni cinnetin eşiğine getirdiğin için olabilir mi?" desem de ters cevaplarım onu hiç etkilemiyordu. "Akümü neden çaldın?"

Betül yetenekli bir aşçıdır. Çevresinin ısrarıyla evlenmek için evlilik görüşmeleri yapmaya başlar. Bu görüşmeleri yaparken ev sahibinin oğlu Yüzbaşı Fırat'a ilgi duymaya başlar. *atıfet:karşılık beklemeden duyulan sevgi (Tamamlandı) ©Tüm Hakları Saklıdır.

Aşk tohumları, bir insanın kalbine nasıl yerleşirdi? Nazikçe kapıyı çalıp içeri girmek için izin mi isterdi? Yoksa kural tanımaksızın kapıları kırıp bir anda hayatının ortasında mı belirirdi? Aşkla arasındaki tek ilişki, onun yeddi ceddine sövmekten ibaret olan Arya; İzmir'de, öğrencilerin yeteneklerine göre ayrıldıkları bir yatılı lisede okumaktadır. Bir gün, öğrenciler arasında bitmek bilmeyen ve artarak büyüyen kavgalar yüzünden okulları kapanma tehlikesi ile karşı karşıya kalır. Ve okul müdürü, tüm okulun dengesini bozacak bir toplu ceza verir. Her gruptan birer öğrenci, karşı gruplardan kişilerle eşleşecek ve kendi alanı konusunda ona yardım edecektir. Sene sonu notları ise tamamen buna bağlıdır. Arya da; o zamana kadarki tüm düzenini alaşağı edecek iki kişiyle eşleşir. Bu iki kişi, hikayesinin yeni sayfalarındaki birçok soru cümlelerinin öznesi olacaklardır. Hele ki biri, tüm ayarlarıyla oynayacaktır. Öte yandan Arya; okulun sisteminden ona mesaj atan bir anonim kullanıcı ile mesajlaşmaya başlamıştır. Yeşil İstiridye mahlasıyla mesaj atan kişiye günden güne alışmakta, kim olduğunu merak etmektedir. Dahası, mesajlaştığı kişiyi tanımaya çalıştığı sırada yaşadıkları ve ceza sonucu eşleştiği partnerleri ile içine düştüğü çıkmazlar birbirine girerken, ölümüne nefret ettiği aşk; günden güne ona yaklaşmaktadır. Peki Arya, aşk kapısına dayanınca ne yapacaktır? "Aşk o kadar zamansızdır ki kapına geldiğini fark etmezsin bile. Sen istemesen, hatta kaçsan bile bir şey ifade etmez. Bir bakmışsın; o kapattığın kapılar kırılmış, ince ince ördüğün o duvar yıkılmış. Ve aşk seni sarmış..." 🐚🐚🐚 Ritim Sanat Yayınları aracılığıyla kitap oldu.

Poyraz: Madem bana bu kadar zamandır aşıktın, neden karşıma çıkıp bunu yüzüme söylemek yerine böyle anonimden yazdın? Yoksa seni beğenmememden mi korkuyorsun? Bilinmeyen: 'Tipim Değil' kategorisine soktuğun o kızlardan olmadığımı biliyorum. Bilinmeyen: Yani en büyük korkum beni beğenmemen değil Poyraz Uraslı. Poyraz: O zaman Karşıma çıkıp şansını denemek varken neden anonimlik yapmayı seçtin? Bilinmeyen: Kalbine gerçekten birini alabileceğine güvenemiyorum çünkü Poyraz. Bilinmeyen: Dışarıya karşı gülüp eğleniyorsun ama aslında o kadar kapalı, gizli saklısın ki... Bilinmeyen: Ruhunun derinliklerine, kalbine kimsenin ulaşmasını istemiyorsun sanki. Bilinmeyen: Ben de o koruma kalkanına çarpmaktan korkuyorum işte. Bilinmeyen: Gözlerinin içine bakıp 'sana aşığım' dedikten sonra bana buz gibi gözlerle bakmandan korkuyorum, tek bir gülümsene ümit bağlayacak hale gelmekten korkuyorum. Bilinmeyen: Bunu kendime yapamam Poyraz, ben o acıya dayanamam Bilinmeyen: Yani Teoman'ın da dediği gibi; Bilinmeyen: Aşk kırıntısıyla doymaktansa tek başıma aç kalırım bu hayatta Bilinmeyen: Böylesi daha güvenilir benim için. Bilinmeyen: Çünkü o yıkımın altından kalkamam. 🧩🧩🧩 #3 gençkurgu - 27/10/21 #2 anonim - 27/10/21 #1 bilinmeyennumara - 09/11/21 #3 text- 24/11/21 #3 gençlik 11/12/21 #1 genç 18/12/21 #1 sevgili 10/02/22 #2 aşkacısı 09/04/22 #1 text 09/04/22 #1 aşık 10/05/22

Kitabın bütün hakları bana aittir.Çalınması durumunda işlem başlatılıcaktır.

"O seksi ellerindeki bagetleri davullara vururken benim kalbim ne kadar hızlı atıyor, biliyor musun?" Dünyaca ünlü bir müzik grubunun bateristi olan Alper, özel telefon numarasına gelen bu mesajı okuduğunda hayatının ne denli değişeceğinden habersizdir. *Kısa hikâyedir ve mesajlaşmalar içerir.

Kapının çalmasıyla, "geliyorum." diyerek bağırdı.Köpüklediği tabakla süngeri diğer bulaşıkların yanına bırakarak mutfağın çıkışına yöneldi. Bir yandan hem köpüklü ellerini üzerine siliyor hem de gelenin eski kocası olmamasını diliyordu. Kapıya ulaştığında uzanarak kimin geldiğine baktı fakat kimseyi göremeyişiyle afallarken kapıyı açtı. Tamam. Biraz geç kalmış olabilirdi ama bu geç kalış gelen kişinin pes edip geri dönmesini sağlayacak cinsten değildi.Yine de giderkende olsa gelen kişiyi yakalama umuduyla kapıyı açtı ve gözleriyle etrafını taradığı sırada attığı adımla ayağına çarpan şeyi hissetti. Bakışları ayaklarına doğru indiğinde bebek pusetini görmesiyle saniyeler içinde yüreğinde oluşan sızı ilmek ilmek her zerresine işleyerek gözlerine hücum ettiğinde derin bir nefes aldı ve eski kocası denilen adamın kendisinin canını acıtmak için yaptığı yeni bir oyun olduğunu düşündü. Tahminine göre pusette boştu. O yüzden pusetin içine bakarak yüreğindeki yaraya tuz basmak istemedi ve geriye doğru adım atarak kapının kulbunu kavradı. Ama bu kavrayışla kapıyı kapatamamış aksine daha da açarak pusetten gelen sesle şaşkınlığa uğramıştı. Şaşkınlığı, "Bebek!" diyerek dudakları arasından hızla çıkıp giderken pusete yaklaşarak yere eğildi ve başlığının olduğu kısmı açtığı sırada ilk bakışlarının hapsolduğu şey yeşil minik gözler oldu. Şaşkınlığını kelimelere dökemiyor, zaman geçtikçe eli ayağı birbirine dolaşıyordu. Gülümseyerek kendisine bakan bebek hem yüreğini yakıyor hem de yaktığı yerlere su serpiştiriyordu. Puseti dahada açarak bebeği kucağına aldığı sırada yere düşen kağıdı fark etti ve kolları arasındaki minik bedeni sıkı sıkıya kavrarken diğer elini bedenden ayırdı. Uzanarak kağıdı aldığında içinde yazanlar ken

Karan Haznedaroğlu. 27 yıldır her istediğini elde eden, sadece adıyla bile bütün kapıları açabilecek bir adam. Şimdi her şeyden çok istediği bir şey vardı. Onu alarak buz tutmuş kalbinin en güzel köşesine saklamak, gülümsemesiyle çıkan güneşte ısınmak istiyordu. Hale Seçkin.. onu 1 yıldır kanatlarının altında yaşatıyordu. Her ne kadar BERCESTE bunu bilmesede... +18 içeriklidir. (sahneler/ argo kelime ve konuşmalar vardır.)