Kış mevsiminin başlarında hafif yaşlı bir günde karla kaplanmış bir kayanın arkasına saklanıp başımı dizlerimin üstüne koyup ağlarken omzuma dokunan bir el ve bana yapılan herkes için önemsiz fakat benim için önemli olan bir teklifle birlikte iki adamı takip edip onların arabasına binmemle. başlamıştı her şey.o anki tek düşüncem aileme daha fazla yük olmamaktı. Bana gösterilen eve girdiğimde arkamdan kapının kilitlenme sesini duyduğum an ailemin yanına tekrar dönemiyecek olduğumun kanıtıydı adeta. Sırtımı kapıya yasladım dizlerimi kendime çektim kafamı dizinin üstüne koydum ve ağlamaya başladım indi ve nazik bir ses ortama dahil oldu "İyi misin yona?" Bu duyduğum ses içimde yeniden yeşeren umudun sesiydi.başımı dizlerimden kaldırarak uyuyunca ve nazik sesin sahibini aradım çok geçmeden aradığın kişinin bana elini uzatan kahküllü kulakların arkasına koymuş kızıl saçlı kısık ve koyu kırmızı gözleri olan bir kız olduğunu anlamıştım. O da benim gibi buraya istenmeyerek getirmiş olmalıydı buradan çıkmak için onunla işbirliği işbirliği yapabildiğimi düşündüm. Buraya zorla gelmiş olsam da ileride beni bekleyen maceralar olduğunun farkında değildim.

Filistinli bir çocuğun yaşadığı zulmün ve bombardıman altındaki ailesine israil askerlerinin işkence edilmesine rağmen o halde bile sabredip ALLAHU-EKBER diyebilen o çocuk ve yapılan zulümler....