༘⋆ ⩇⩇:⩇⩇ biliyorsun, onun bir kral ve benimde onun kraliçesi olacağımı.

Lem'anın Kül Rengi, toplumun "öteki" ilan ettiği bir kadının gözünden hayatın en karanlık yanlarını anlatır. "Sorun değil Alper,"

derler ki, bazı günahlar ruhta kalıcı iz bırakır; çıkmayan bir şarap lekesi gibi. sen gibi. nereye gideceğimi bilmiyorum ama nereden dönmem gerektiğini senden öğrendim.

Bir gece ansızın yolları kesişen Yağmur ve Barış Alper'in hayatını içeren mini hikayemiz.

İki göz kalabalığın ortasında buluştu. Sanki kozmos o güne kadar attıkları her adımı birbirlerine atmaları için hesaplamıştı. Yıllarca birinin girdiği kapıdan diğeri çıkarken en sonunda kendilerini aynı odada bulmuşlardı. İki göz kalabalığın ortasında buluştu. Biri avcıydı, biri av. Biri güneşti, biri ay. Bir an için birbirlerini kovalamayı bırakıp yan yana durdular. İki göz kalabalığın ortasında buluştu ve dünya bir an için durdu. Sanki birbirlerini sevmek kas hafızalarına kazınmıştı.

"Menajerimi istiyorum!" Eren Elmalıdan bu cümleyi duymadığınız bir gün yoktur. Çünkü o, lise sıralarında edilen bir sözle hayatının orta yerine yerleşen Mira Duran'sız ne antrenman yapabilir, ne sahaya çıkabilir, ne de düzgün iki laf edebilir. Mira, Eren'in liseden beri en yakın arkadaşı, menajeri ve-belki de en önemlisi-katlanabilen tek insanıdır. Onlar birlikte büyüyen, birlikte saçmalayan, birlikte kahkaha atan ama en çok da birbirine tahammül edebilen nadir iki ruhtur. Eren'in "Mira!" diye başlayan cümleleri kadar, çevresindekilerin "Menajerinsiz nefes alamıyor musun?" sorusu da alışıldık hale gelmiştir. Ama onların arasında öyle bir bağ vardır ki, dışarıdan bakanlar bu uyumsuzluğun içinde bir uyum, bu kaosun içinde bir düzen görür. Gidik, neşeli ve asla sıradan olmayan bu ikilinin hikâyesine hoş geldiniz. 𝐀𝐦𝐚𝐧𝐭𝐞𝐬 𝐀𝐦𝐞𝐧𝐭𝐞𝐬 & 𝐄𝐫𝐞𝐧 𝐄𝐥𝐦𝐚𝐥ı