Selam🫶🏻 bu kitapta hepsi birbirinden bağımsız kısa hikayeler bulunmakta ve hepsi benim hayal dünyamın ürünlerinden oluşmaktadır✨ keyifli okumalar fikirlerinizi belirtmeyi unutmayın 💕

Kitabın çalınması durumunda hemen işlem adli başlatılacaktır! Tüm hakları saklıdır. KİTAP DÜZELTİLME AŞAMASINDADIR. TOPLAM 40. BÖLÜMDÜR. DÜZELMİŞ OLAN BÖLÜMLER ÜZERİNDE BELİRTİLECEKTİR. ... "Git" dedim kısık bir sesle. Ne kadar zamandır görüşmemiştim onunla? Çok özlemiştim. Ama onunla yüzleşmek demek, geçmişim karanlığının beni ele geçirmesi demekti. Olamazdı... Olmamalıydı hazır değildim. Alaz bir adım daha attığında, aramızdaki hava neredeyse kıvılcım çıkaracak kadar ısındı. Gözlerimin içine öyle bir baktı ki, nefes almak bile fazla gelmeye başladı. "Elimi çekmemi istemiyorsun." dedi alçak bir sesle. Yalanlayamadım. Ellerimi iki yanda sanki teslim olur gibi bıraktım. O an yüzüme eğildi, nefesi dudağıma değemeyecek kadar yakın, ama uzak duramayacak kadar tutkuluydu. "Gece..." Adımı sanki yıllardır söylemek için bekliyormuş gibi fısıldadı. Parmakları yüzümün kenarından boynuma doğru ilerledi; beni geri itmedi, çağırdı. Kalbim göğsümde çarparken o, başımı usulca kendine doğru yöneltti. "Gözlerini benden kaçırma." dedi. Kaçamazdım zaten. Çünkü gözlerine her baktığımda içimde bir yerlere dokunuyordu-sıcak, derin, tanıdık bir yere. Aramızdaki mesafe neredeyse yoktu artık. Sanki nefes alsam dudaklarımız birbirine değecekti. "Seni böyle görmeyi... çok özledim. " diye fısıldadı. Sesindeki özlem, dokunuşundaki titreme... hepsi aynı anda içime işledi. Parmakları boynumun arkasına çıktı; elimi beline koyduğum anda gözleri karardı. Yakınlığımız bir an bile azalmasın ister gibi beni kendine çekti. "Bu defa olmaz! Beni senden ölüm alamadı Gece. Korktum çok korktum. Kalbinin sesini duyabiliyorum. Sende benim gibi yanıyorsun. " dedi, alnını benim alnıma dayayarak, "O yüzden beni durdurma." Dedi. Nefesim onunkine karıştı. Kalbim, göğsüne değecek kadar yakındı. "Durma" diye fısıldadım

Ona tanışalım artık dediğimde.Bana yakında diye cevap vermişti.Bu cevap beni heyecanlandırmış,birçok düşüncemide yerine oturmuştu.Demekki beni öğrenicek kadar yakındı.Bu düşünceler beni daha çok meraklandırıyor ve o olmasını umut ettiriyordu ama aklımdaki bir diğer soruda ya o değilseydi.O değilse kendimi boşuna ümitlendirmiş olacaktım.İçten içe o olmasını istiyordum.Aslında kendimi pek ümitlendirmek istememiştim ama bi kere yapışmıştı bu duygu yakama. Şuan hızlıca balo binasının dışına arka bahçeye doğru yürüyordum.Mesajda buraya gelmem gerektiğini ve artık tanışmamızın zamanı geldiğini yazmıştı.Bunları düşünürken artık arkabahçeye varmıştım ama kimse yoktu.Sabırsızdım onun bana seslenmesini ,sesini duyurmasını beklemeden .Ben ona seslendim. -KİMSE VARMI? Cevap gelmedi.Bende tekrar seslendim. -BURDAMISIN? O sırada iki ayrı tanıdık ses duydu kulaklarım -BURDAYIM -SONUNDA BURADASIN ❄🤍❄🤍

"Abi burda bir kız var?" Diyen bir sesle. Kendime geldim başımda silahla duran bir adam korkuyla yataktan fırladım. "Kimsiniz ? " Bir kelime düştü dudaklarımdan odaya bir Silahlı bir adam daha girdi 'bunlar kimdi ve ne işleri var burada? yoksa babamla mi alakalı ? Alacak verecekler olmasın ? ' Gibi bir sürü soru düştü aklıma ama bu soruların hiçbir cevabını bilmiyordum ... "Yılmaz koçeren nerde ? " Dedi karşımdaki adam , korkudan kekeleyerek" bilmiyorum! ". Dedim " Yalan söyleme baban nerde! " Dedi yine o adam. bunlar kim babamı nereden tanıyorlar . karşımdaki adam bir an bakış attıktan sonra silahı yüzüme doğrultup, "Eğer Baba'nın yerini söylemezsen Baba'nın yerine seni öldürürüm ! " 'Ne bunlar babamı öldürmeye mi gelmişler ama neden ve babam nerde daha doğrusu babam yerine benimi. Öldürecekler bu adam yine başıma neler açtı' "Sana söylüyorum?" Aynı sesle irkildim . "Yemin ediyorum yerini bilmiyorum dünden beri yok zaten !" Dedim "Yalan söylüyorsun sana son kez söylüyorum baban nerde ?" Bana bağırarak soruyu tekrar sordu "Gerçekten doğruyu söylüyorum bilmiyorum bilmediğim şeyi nasıl sana söyleyeyim? " dedim "Abi bu kız bir şey bilmiyor ne yapcaz ?" Dedi yanimdaki adam "Kızı alıyoruz murat ? " Duyduğum cümleyle gözümden yaşlar aktı Başlama tarihi: 20 kasım pazartesi

18 yaşına yeni girecek Gece Zorlu doğum gününde aldatıldığını öğrenir. Bütün gece uyuyamayan Gece en sonunda yorgunluktan uyuyakalır. Daha sonrasında arkadaşlarının onu eğlendirmek için dışarı çıkartması üzerine arkadaşının sevgilisinin kuzeninin geleceğini de öğrenir ve gizemli yabancı aslında kimdir? Peki Gece bir daha onu görebilecek midir? Gece aslında ne yapmak istemektedir. İşte "Sarmaşık" diye buna denir. Sizler okudukça herşeyin yerine oturduğunu farkedeceksiniz. Gecenin bu serüvenine katılmak ister misiniz?

0552....: Ne demişler beyaz giyme toz olur siyah giyme söz olur. 0552....: Üzerindeki yakışmış. Siz: Eyvallah abicim de sen kimsin? Siz: Dün gecenin dördünde beni arayan aptal evladı mısın oysan sıçtım ağzına. 0552....: Abicim mi? 0552....: Ayrıca o saatte arayan kim? Siz: Asıl sen kimsin ?

Herkesin bir sırrı vardır fakat bazılarımızın ki derin ve ıssızdır . Masum değiliz , hemde hiçbirimiz ! Bu hayatımızın sonuna kadar böyle kalacak . Biz kötü hayatlara sahip olan ama , masumiyete sahip olmayan insanlarız ! Peki biz kötü insanlar mıyız ? Bir insanın canına kıyabilecek kadar kötüyüz daha ilerisi mi var ?! Peki bunu yapmasaydık veya zorunda kalmasaydık , yine kötü insanlar mıydık ? Hayır... değildik...

Yaramaz şey, diye düşündüm, kendime engel olamayarak dudağına bir öpücük kondururken. Geri çekildi. 'Bu ne için?' dermiş gibi gülümsüyordu. "Canım sen çekti," dedim, fısıltıma çalan flörtöz bir tonlamayla. Tek kaşı havalandı. Çapkın bir edayla sırıtıyordu şimdi. Ah bu erkek milleti...