Seneler... Seneler sonra, dünya, nefes almanın bile zarar verdiği geri dönülemez bir felaketle sarsıldı. Ve hiçbir şey aynı kalmadı. Milyonlarca insan öldü, geriye kalanlar ise hayatta kalmak için dünyalarını yeniden kurmak zorunda kaldı. Burada doğmak ve ölmek yasaktı! Kuzeyin en uç noktası, gecenin aylarca hüküm sürdüğü o yer kuruldu. THALRON! Ve insanlar dört sınıfa ayrıldı... Din İnsanları, Asiller, Tüccarlar ve Köksüzler... Fakat yarattıkları dünya onları daha da büyük bir felakete sürükleyecekti. Çünkü duygular yok edilemezdi: Güç, Savaş, Tutku, Aşk, İhanet, İntikam, Fedakarlık ve Kader... Kaderle savaşmak mümkündü ama kazanmak asla. Çünkü kader çoktan kararını vermişti.

"Devletler, kendi ilkelerini yuttuklarında; hangi canavarları serbest bırakırlar?" Daphne Darla Lilaj, hükümete bağlı askerî komutanlıkta görev yapan, sistemin en tehlikeli operasyonlarında yer alan seçkin bir ajandır. Yeni görevi, resmî olarak kayıtlara geçmeyen, izole bir adada, dünya çapında tehdit oluşturan M.O.R.T.E.M adlı terör örgütünün, bugüne dek kimsenin yüzünü görmediği Sırp lideri kaçırmaktır. Tek hücreli, özel bir hapishanede tutulan örgüt lideri, yalnızca tehlikeli değil; ideolojik, soğukkanlı ve mutlak bir yıkım potansiyelidir. Daphne, gardiyan kılığına girerek operasyonu gerçekleştirir. Fakat Johan Bajević, bu kadar elde edilmeyecektir. Kaçış anında Johan, Daphne'nin yüzük parmağını kırar ve kulağına tek bir cümle fısıldar: "Tekrar görüşeceğiz." Operasyondan sonra askerî komuta Daphne'ye yeni bir görev tayin eder. Bu kez amaç kaçırmak değil, kaçanı bulmaktır. Bir av gibi. Johan'ın izini sürmesi için yanına profesyonel bir ekip arkadaşı tahsis edilir. Devlet, onun zekâsını kullanmak istediğini alenen söylemez fakat bazı tehditlerin, yalnızca başka bir tehdit aracılığıyla kontrol edilebileceği aşikardır.

"Ne sanıyorsun? Gerekirse yalancının birine sarılamayacağımı mı?" Talia Rosenthal, bir demokratın kızı olarak yirmi iki yaşına kadar korunaklı, düzenli ve fazlasıyla saf bir hayatın içinde büyümüştür. Tehlike onun için hep uzaktadır. Ta ki bir gece, ailesinin malikânesi silah sesleri eşliğinde saldırıya uğrayana kadar. Kaçmak zorunda kaldığında, kader, ormanın içinde onu tek bir adamla karşı karşıya getirir. Kurtarıcısı. Aşkı. Celladı. Damjan V. Vlašić, yirmi dokuz yaşında bir savcıdır. Soğukkanlı, ketum ve fazlasıyla kontrollü bir adamdır. Talia için o gece kendisini kurtaran bir yabancıdır; sonrasında ise Damjan ile beraber, açıklayamadığı bir çekim, güven ve bağlılık hayatına sirayet eder. Damjan'ın hayatına girişi tatlı bir romanın ilk satırları gibidir; güvenle sarıldığı güçlü kollar, hiç sonlanmayacak bir masalı yazıyordur Talia için... Fakat bazı tesadüfler, fazla kusursuzdur. Talia, bilmediği bir dünyanın içine çekildiğini fark etmeden Damjan'a delice âşık olur. Damjan ise ait olduğu karanlık yapının emirleriyle, Talia için gerçek ile yalan arasındaki çizgiyi ustalıkla silmektedir. Kabil Tarikatı. Kaybolan bir dosya ve belirli ailelere dağıtılan kopyaları, seçilmiş hedefler ve geri dönüşü olmayan kararlar... Talia, kendi celladına aşık olduğunu; ancak onun tarafından diri diri toprağa gömüldüğünde anlar... Aylar sonrasında, eskiden delicesine aşık olduğu adamdan intikam almak için Elvira Vasilyev kimliğiyle karşısına çıkana kadar, Damjan Vlasic için Talia, hatırlanmaya değmeyecek bir anıdan ibarettir.

(Ağır ve haddinden fazla karanlık yetişkin içerik barındırır. Smut vardır fakat kitabın atmosferini bozacak, kurgunun ağırlığını sineye çekecek kadar fazla değil. Karanlık psikoloji içerecektir. Karakterler psikolojik olarak hasar bırakabilecek ve tetikleyecek hareketler sergiliyor, dark romance kategorisi altında yayımlanıyor. Lütfen uyarıları dikkate alarak okuyunuz.) İrelia Shayk, on yedi yaşındayken Rusya, Moskova şehrinin en elit ve saygın ailelerinin davet edildiği bir müzikale servis yapan bir garson olarak katılır. Fakat gecenin en görkemli adamı, baş bestekâr ve adı Moskova topraklarının dışına uzanan Vladimir Kuznetsov, namıdiğer Vivaldi'nin üzerine döktüğü bir şarap üzerine hayatının hatasını yaptığını düşünmüştü. Vivaldi ile birbirlerini mahvedeceklerini bilemezdi. Ta ki seneler sonra Vivaldi'nin kendisini hapsettiği bodrumdan kaçarak, kendisini sınıra götürmesi için hiç tanımadığı bir adamın ensesine silah dayadığı zaman, bu kişinin Vivaldi'nin ağabeyi, Killian Kuznetsov çıkacağını bilmediği gibi.

+18 cinsellik ve şiddet içerir! • Bir avcı ve av hikayesi değil.. Bir avcının, av olmak pahasına başka bir avcıyı avlamasının hikayesi. Gerçekten kötü bir adamın ellerine düşen bir kadın.. Gerçekten kötü bir adamın ellerine düşmek için her şeyi yapan bir kadın.. Takıntı mı aşk mı? Gözleri ilk kez bir uçurum kenarında buluştuğunda bunun adı aşk'tı. Fakat yıllar sonra bir ringin içinde buluştuğunda.. kadın bile bunun aşk olamayacak kadar fazla olduğunu hissetmişti. Turuncudan nefret eden bir kadının gökkuşağının ikinci katmanına hapsolma hikâyesi.. Turuncudan nefret eden bir kadını, gökkuşağının ikinci katmanına hapseden bir adamın hikayesi.. Sır. Oyun. Tutku. Kadın o katmana girebilmek için ölümü bile göze almıştı.. • Gerçek kişi ve kurumlarla alakâsı yoktur. Hâyâl ürünüdür!

Sene 1992, ülke sağ ve sol çatışmasının izlerini hâlâ taşıyorken henüz yoluna girmiş bir düzen yoktur. Bu çatışmanın içerisinde aynı evde doğup büyümüş olan Firuze ve Ecevit birbirlerinin tek ve en sevdiği oyun arkadaşıdır. Yetişkinlerin kavgalarının ötesinde, boya kalemleri ve oyunlarıyla büyüyen iki çocuğun doğarken beraber yazılan hikayeleri; bir doğum gününde sert bir silgiyle silinir, hiç var olmamış gibi koparlar birbirlerinden. Silgi yazıyı siler, kağıdı hırpalar ve Ecevit bir ailenin avucunun içinde yok edilir. Suçlar ve cezalar. Cezaları yalnızca suçlular mı çeker? Silgi yazıyı siler, leke bırakır ve Firuze en sevdiği oyun arkadaşını kaybeder. Suçlananlar ve cezalandırılanlar. Suçlular sadece yetişkinlerden mi çıkar? Firuze Akın ellerinde fırçalar, karşısında tablolarla yıllardır oyun arkadaşını beklemektedir. Seneler sonra aynı sayfa açılır, silgi de kalem de tek kişinin eline düşer. Ali Ecevit Tarhan, yazıp silmek için yok edildiği o yere geri döner. *** "Firuze sen benim çocukluğumsun," Gözleri derin bir şefkatle bana bakıyordu. Konuşan Ecevit'ti. Onu evvelden tanıyordum. Gözlerindeki şefkat avucunun içine düştü, un ufak edildi. "Firuze sen benim çocukluğumun katilisin," dedi acıyla, nefesini keskin bir bıçak kesti, o bıçağı ben tuttum sandım. Konuşan Ali Ecevit Tarhan'dı. Onu yeni tanıyordum.

❝Bende iki sevdanın ucu, bucağı yok, Kaza. Gönlümü almışım elime, ikiye bölmüşüm; sonu, sınırı olmayan iki sevgi sığdırmışım o iki parçaya.❞ ❝Neymiş onlar?❞ ❝Biri vatan, diğeri sen.❞ ★ KURGU, VATAN İÇİN CAN VEREN, MİLLETİNİ KORUYAN ASKERLERİN HATIRASINA YAZILMIŞTIR. GERÇEK ASKERİ OLAYLARDAN VE BİLGİLERDEN BAĞIMSIZDIR. DURUMLAR, OLAYLAR VE YERLER DEĞİŞTİRİLEREK YAZILMIŞTIR. KURGU GERÇEKLİĞİ TAMAMİYLE YANSITMAZ.

Ben bir katil, ben bir maktul ve ben o kanlı olay yeriyim. Sense bu hikayenin en masumusun. Kendini buna inandır. Ve unutma; kendini inandırmazsan kimseyi inandıramazsın. ♜ ❝Tarih tekerrür eder, hem de en kanlı haliyle.❞

Lapis Yayınları aracılığıyla kitap olmuştur ✨🧡 NOT: Düzenlenmiş hali ile basılmıştır. Ayrıca yorumlarda spoiler vardır, dikkat etmenizi öneririm. Eğer spoiler verecekseniz lütfen öncesinde uyarı bırakınız. ... Ceviz Ağacı Mahallesi'nin gölgesi bahar ayında yeryüzüne dokunurken içerisinde bulunan yaşantılar da birbirlerine dokundu. Sıcacık insanların sıcacık mahallesine ve oradan da evlerinin içine misafir olduğumda çok küçüktüm ama anımsıyorum, çocuksu mutluluğum o kadar gerçekti ki içim içime sığmıyordu. Sonra büyüdüm ve onlara dahil oldum, onlara karıştım ve Ceviz Ağacı Mahallesi'ndeki ağaçların şekline girdim. Aşk bir diken gibi tırmandığım ağaçların dallarından tenime doğru uzanıp bedenimi baştan sonra doğru keserken gözlerimdeki sıcak yaşları yeryüzüne davet ediyordum. Aşık olacak kadar büyümüş, aşka düşecek kadar sersemdim. Ama mutluydum, Ceviz Ağacı demek mutluluk demekti. Ceviz ağacı demek buralarda, tepesindeki çalıkuşu demekti. Ve ben... Kızıl Çalıkuşu'ydum. .... Onların aşkı dillendirilemeyen bir lanet gibi içlerinde dağlanırken mahalleye düşen yağmur damlalarına arkadaşlık etti. Sonra mahallenin açık pencerelerinin birinden usulca bir şarkı yükseldi ve Ceviz Ağacı'na yayıldı. "O gözler bana eskisinden yabancı, Gönlümdeki bu sevda hiç bitmeyen bir acı." ... Bu isimle yazılan ilk kurgudur. Kapak için birkadehsevgi-'ye teşekkürler. Tüm Hakları Saklıdır, kurgu tamamen yazara aittir ve çalıntı durumunda yasal işlem başlatılacaktır.

"Benim topraklarımda ölmek için özel bir nedene gerek yok." Mihra Elnurova, Türkiye'nin güneyinde yer alan, ufak bir Türkmen ülkesi olan Karahan'da yaşamaktadır. Sıcacık bir ailede büyüyen Mihra, hayatın sert ve acımasız yüzüyle henüz tanışmamıştır. Ta ki ülkesinde baş gösteren iç savaşa kadar. Ülkenin çeşitli bölgelerinden ayaklanma, silahlanma haberleri gelirken hiçbir sorun olmadığına inanarak yaşayan genç kız, bir sabah bulundukları kasabaya ülkesini ve kendi topraklarını korumak için Türkiye'den askerlerin gönderildiğini öğrenir. Bu askerlerin arasında hayatının aşkının da olacağından bihaberdir. Yağmurlu bir günde şarkı söyleyip kendi kendine eğlenirken çitlerin arkasından kendini izleyen Türk askeri Yusuf Agâh Demiral'ı görünce Mihra'nın kalbi o zamana dek hiç atmadığı kadar kuvvetli atmaya başlar.