--- Kalçamı hafif kaldırıp aniden sertçe girdi. Bu cidden acıtmıştı. Artık zevkten ağlıyordum. Yatak hızla sallanıyordu. Odayı ıslak etin ete çarpma sesi doldurmuştu. Boynumdan kavrayıp sertçe girip çıkmaya devam etti. İnlemekten boğazım acıyordu. En son sertçe çarpıp içime boşaldı. Üzerime yatıp saçlarımı okşuyordu. Içimden çıktı. Ona doğru dönüp dudaklarına öpücük bıraktım. "Seni çok seviyorum sevgilim" dedi göz yaşlarımı silerken. "Bende seni çok seviyorum" diyip gülümsedim. Ne kadar güzel olduğumu söyleyerek göğsüne yatırdı. Ancak daha gecenin sonuna gelmemiştik. ---

TAMAMLANDI B×B×B×G Eğlence amaçlı yazılmıştır, çok kasmayın 1 Kadın... 3 Adam... İlk yayınlanma tarihi: 3 Aralık 2022 Final tarihi: 20 Mart 2024 *** 1. #mommy 07.12.2022 1. #nude 11.12.2022

Küçüklüğümden beri her köşesi zambaklarla dolu acı tatlı bir yerdi burası. İki çam ağacı ile başlayıp geniş bir tepe ile son buluyordu. Tepenin üzerinde mahallenin aksine manolya çiçekleri vardı, her zaman zambaklardan daha çok onları sevmiştim. Ya da onları seven birini. Kabul etmek en zoru demişlerdi. Bir daha asla dönmek istemediğim bu mahalleye yıllar sonra adım atma nedenim gitme nedenim ile aynı kişiydi. Bunu, yıllar sonra kabul etmek zormuş gerçekten. • Eflin Öztekin'in mahallesine konuk oluyorsunuz, yanınıza çekirdek almayı unutmayın. ・⁠∀⁠・

"Bir dahakine barda gördüğün kızları becermeden önce 2 kere düşünürsün o zaman, öğretmenim." ❗️+18 sahneler vardır. Rahatsız olacaklar okumasın lütfen.

"Kurtla kuzunun hikâyesi değil bu," Sesi alçaktı. Emir verir gibi değildi daha çok itiraf eder gibiydi. "Çünkü sen kaçmayı bilmiyorsun. Ben de saldırmayı..." Karanlıkta gözleri parladı. O bakışta tehdit yoktu, tehlike vardı. "Bu, karanlığın ortasında birbirini seçen iki insanın hikâyesi." Bir an sustu. Sanki söyleyeceği cümle, kuralları çiğniyordu. "Ama bil ki, Alanur..." İsmimi ilk kez bu kadar yavaş söyledi. Fakat kalbim sesine tezat kaynar bir su gibi bedenimin içinde fokurdamaya başladı. "Benim dünyamda ışık olmak bedel ister." Bir adım daha yaklaştı yeterince yakın değilmiş gibi. Nefesi tenime değdiğinde sesi neredeyse fısıltıya döndü: "Karanlığa düşersen korkma. Çünkü seni orada ben bekliyorum." Bu bir aşk hikâyesi değil. Bu bir kurt masalı da değil. Bu, karanlığın içinde ışık olmaya çalışanların hikâyesi. ___________________ →Kurgunun ilk yayınlanma tarihi 14/11/2023 →Kurgunun yeniden düzenlenerek yayınlanma tarihi 9/12/2024 (Kitaptaki olay, kişi, kurum şahsıma aittir. Hiçbir şekilde çalınamaz, kopyalanamaz ve uyarlanamaz. Bütün hakları saklıdır!)

Kendini bildiği bileli sürekli zorbalıklara maruz kalan Rana, ailesi konusunda da pek şanslı değildir. Annesi, Rana'nın kilolarından şikâyetçidir ve bunu her fırsat çok acı bir şekilde yüzüne vurmaktan çekinmez. Rana'ya uyguladığı diyetler sayesinde günden güne zayıflar ama bu ona yetmez. Bir yanda Rana, ailesi ve okul hayatının arasında sıkışıp kalırken bir yanda onun bütün kusurlarına rağmen başını her çevirdiği an yanında olan arkadaşı Efe ile kafası karmakarışık olur. Okul hayatı ya da henüz bir lise öğrencisinin hayatını ne kadar karışık olabilir? İşte Rana'nın kafasındaki savaş onu öyle bir savaşa sokmuştu ki belini hiçbir zaman tam anlamıyla doğrultamıyordu. Bu savaş nereye kadar sürecekti? Bunun sonu var mıydı? Her şey bir gün çözülecek miydi? ⛈ "Yaranı kabuk bağlatırsan tekrar kanatırsın." dedi yanımdaki bir ses. Sesin sahibine bakmadığımda ses, devam etti. "Çünkü bilmelisin ki kabuk bağlayan yara elbet bir gün kanar. Seni ne üzdü bilmiyorum ama geçecek." Dudaklarımın arasından histerik bir gülüş çıktı. "Geçmeyecek." Dedim oldukça net bir sesle. "Bazı yaralar geçmez, sürekli kanar." "Kanasın." Dedi düşünmeden ses. "Sende kanamasına alışırsın." "Alışmak..." Diye mırıldandım, kaybolan sesimle. "Korkunç değil mi?" "Alışmak mı korkunç alışmak zorunda olmak mı?" diye sordu ses. Bir kez daha güldüm. "İkisi de." Dedim düşünmeden. "Çektiğin acıya alışıyorsun, bununla yaşamaya devam etmek zorundasın. Alışmak zorundasın çünkü sen alışmazsan yara öyle ya da böyle alıştırır acıya." 22 Şubat 2023 - ...

0555** ;Tesadüflere inanır mısın? Ben; Anlamadım Poyraz abi? 0555** ;Abi deme Ülkü lazım olur. "bu kişiyi engellediniz"

Yetişkin okurlar için uygundur! Bir Mahalle Hikâyesi... Çok daha fazlası... ✨ "Bak bana," diye fısıldadı. Dudaklarının arasından çıkan sıcak nefesi benimkilere dokundu. "Bir kere bana eskisi gibi baksan..." yalvarır gibi çıkan sesinin tonuyla tüm iradem dağıldı. "Bırak lütfen," derken gözlerimi kapattım. Elinin birini kaldırıp parmaklarını usulca yanağımda gezdirdi ve çeneme doğru indi. "Adımı söylemiyorsun artık," dedi dişlerini sıkarak. "Fark etmem mi sanıyordun?" Soru soruyordu ama benim buna verecek bir cevabım yoktu. "Senin dudaklarından dökülmesini istediğim öyle çok kelime var ki..." Eğilip anlını anlıma yasladı. Bu kadar yakınken tek nefesi paylaşıyor gibiydik. Onun aldığı soluk, benim dudaklarımda kayboluyordu. Benim sıklaşan nefeslerim ise sanki onu canlandırıyor gibiydi.

kaldırılan kitabım abimin arkadaşı (+18) -Ne yapmalıyız? Yakalanırsak kötü olur. Gökhan sessiz kaldı. -sakin ol. Ben heyecanlandım ve korktum. -Gökhan abi bişi desene! Gökhan bana döndü. Üstüme doğru yürüdü. -ne yapıyorsun? Ellerimi tuttu ve beni duvara yapıştırdı. -Abi mi? -Bir anda ağzımdan çıktı. -Adımı söyle. Sesim çıkabilecek en baştan çıkarıcı tonunda çıktı. -Gökhan... Gökhan'ın gözleri kısıldı. Doğruca bana bakıyordu. Öldürecek gibiydi. Bakışları kadar sert dudaklarıma yapıştı. Ellerimi bıraktı. Kalçama doğru ellerini götürdü. Ben de ellerimi boynuna sardım. Beni hafifçe ziplatip kucağına aldı. Bacaklarımı beline sardım. hızlıca arkasına dönüp beni yatağa bastırdı. Abimin arkadaşıyla abimin odasında seks yapacaktım!

Ne yani kendinizi ne zannediyorsunuz? İstemiyorum gerekiyorsa hem dersten bırakın , hem okuldan atın... Bu kadar asabi olunmaz didem , o çok konuşan ağzını kapatırlar! Ee nasıl kapatılır anlatsana biraz hoca