"Benimle tanışmak için sabırsızlanıyorsun biliyorum, Tatlı Kara Meleğim. Ama daha yeni başlıyoruz." Bu mesajlar. Her biri, birer hamleydi. Beni köşeye sıkıştıran hamleler. Kimdi bu kişi? Beni bu kadar iyi nereden biliyordu? Ekrana gelen yeni mesajla kaşlarım istemsizce çatıldı. "Önce sırrının ne kadar önemli olduğuna bakalım." Boğazım kururken ekrana kilitlendim. "Kraliçemizi tahttan indirmeye ne dersin?" Kraliçe? Zihnim bir saniyeliğine boşaldı. Sonra isim yankılandı. Riva Atabay. Nefesim boğazımda takıldı. Gerçekten fiziksel olarak yutkunamadım. Sanki görünmez bir kapan gırtlağıma kilitlenmişti. Kuzenimi mi harcamamı istiyordu? Melinaya gelen mesajlar, hayatını paramparça eder. Bilinmeyen numara, onu sadece tehdit etmekle kalmaz. Arkadaşlarına ve sevgilisine ihanet ederek suç ortağı olmaya zorlar. Kaçacak yeri yoktur, ya oyuna dahil olacak ya da her şeyini kaybedecektir. Okulun kraliçesi Riva Atabay ve dikkatleri üzerine toplayan çapkın Barış Dündar... Birbirlerinden nefret ederken, o gece yaşananlar bütün dengeleri altüst edecektir. Bilinmeyen numara ise herkesi oyunlarıyla sarsarken onları dipsiz bir karanlığa sürükleyecektir. Bir mesajla başlayan bu oyunda, güvenin bedeli ihanetten daha ağır olabilir. Çünkü bazen en yakınında duran kişi, seni en derinden yaralayacak olandır. Gizlenen her gerçek, seni avlamaya hazır bir tuzaktır. Ve Averd Lisesinde maskeler düştüğünde, kimse göründüğü kadar masum kalmayacaktır. ❗️Kurgu, karakterler ve kitabın içinde yer alan efsane de dahil şahsıma aittir.

Işık ve Gölge Koleji'nin uzun süren bu düşmanlığına son vermek için dokuz kişiden oluşan bir grup açarlar. Açılan bu grup ile bütün dengeler değişmiştir. okul #1 25.01.2026 grup #1 23.01.2026 wp #1 25.01.2026 arkadaşlık #2 23.01.2026 genelkurgu #8 25.01.2026 genckizedebiyati #5 31.01.2026 düşman #1 02.02.2026 ask#3 26.04.2026

"Cehennemime hoş geldin, cennete ait olan." Ülkede oldukça tanınan ünlü yazar Adenya Ahravel, Kordelya adlı seri kitabında kendi elleriyle yazdığı şeytan kötü karakteri kontrolünden çıkıp geceleri sürekli rüyalarına girerek onu tehdit edip öldürmeye çalışıyordur. Bu psikolojik şiddete dayanamayan Adenya, en sonunda bu şeytanı öldürürse kabuslarının son bulacağını düşünmeye başlar. Ve bir gece yine aynı kabus ile uykusundan sıçrayarak uyanmasıyla bu düşüncesini gerçekleştirip şeytanı öldürür. Bundan sonra artık rahat edeceğini umarak yatağına uyumaya döner. Fakat geri uyandığında kendisini odasında değil, kendi yazdığı kitabın içinde, öldürdüğü şeytanın yatağında bulur. Ve artık her şey değişmeye, kitabını dışarıdan başka biri yönetmeye başlar.

❝Memleket bir kurtlar sofrasına döndümü; isyan haktır...❞

❝Sınıftan biriyle sevgili olmak istemiyorum.❞ ❝Sınıf değiştiririm.❞ Ya birincisindir ya da bir hiç. Derin Doğu mükemmel bir örnek öğrenciydi. Ortaokuldan beri ezeli rakibi olan Batuhan İlge Tan'ı geride bırakıp dönem birincisi olmayı başarmış, Türkiye geneli denemelerde derece yapmaya başlamış ve tatil boyunca ders çalışmıştı. Tek bir sorun vardı. Kimliği belirsiz bir suç dehası sınav sorularını çalıp suçu Derin'in üzerine yıkmıştı. Derin'in ise tek bir şansı vardı: Ona iftira atan bu psikopatı bulup ona dünyanın kaç bucak olduğunu gösterecek ve kariyerini lekeleyen disiplin cezasından kurtulacaktı. Hırsızı araştırırken ise Batuhan'ın ona yardım etmesi ise beklediği son şeydi. ••• "Benden nefret etmiyor musun?" diye sorarken sesimde hissettiğim duygu karmaşasından eser yoktu. "Birinciliği elinden aldım, seni suçladım, senden kaçtım. Ben-" Ne diyeceğimi bilemeden duraksadım. Herkese karşı övündüğüm şeyi ona karşı söylemek birden gözüme zor gelmeye başlamıştı. "Ben... Hep bir adım önündeyim." Tam karşımda durdu ve ifadesiz bir yüzle bana baktı. "Senden hiçbir zaman nefret etmedim Derin." Biz buyduk. Her zaman karşı karşıya kalırdık ama bu sefer... Birbirimizi boğazlamak istemiyorduk. EZBER BOZAN | BİR ADIM ÖNDE-1 Tüm hakları saklıdır! Herhangi bir kopyalama, çalıntı durumunda yasal işlem başlatılacaktır!

Rusya'nın güçlü, köklü aileleri başında yer alan Karalev ailesinin tek kızı Veyra. Diplomatik zarafetin ardındaki karanlık bir dünyanın, babasının yönettiği "Beyaz Bölge" yeraltı imparatorluğunun gölgesinde büyüdü. Albino oluşu onu kar tanesi kadar eşsiz, fakat annesinin ölümüne sebep olduğu inancıyla babası tarafından nefret edilen bir figür yaptı. Vertigo, onun için bir hastalık değil, sahip olduğu tek güzel hayatın, her an düşebilecek olmanın narinliğini temsil eden kişisel bir sığınaktır. Babası tarafından ailesinden sürgün edilerek başka bir şehre gönderilen Veyra, sevgisizlikten örülmüş bir duvarın arkasında büyüdü. Veyra'nın doğumunda annesini kaybetmesi, onu babasının gözünde nefretle büyüyen, sevgisiz bir sürgüne dönüştürmüştür. Ailesinden koparılmış bir gölge gibi büyür. Diğer yanda, Rus-Türk kökenli, kendi ailesinin istenmeyen çocuk yüzüyle damgalanmış bir isim: Valerian Korolav. O da, babasının gözünde itilmiş, dışlanmış bir erkek çocuğu. Ülkesine dönerek kariyerini dünyanın savaş bölgelerinde, acıyı objektifine yansıtan bir fotoğrafçı olarak sürdürür. Yıllarca süren sarsılmaz dostluk, Karalev ve Korolav ailelerinin arasında dönülmez bir ihanetle son buldu. Bu ihanet, iki aileyi ölüme ve kanlı bir savaşa sürükleyen bir düşmanlığa dönüştü. Şimdi bu savaşın bedelini ödeyecek olanlar, ne olup bittiğinden habersiz olan varislerdir: Veyra ve Valerian. Onların bu kaderdeki yegâne ortak noktası, ailelerinin yarattığı felaketi tamamla , düşmanlıkları gizlenmek zorunda kalır ve mükemmel bir entrika oyunu başlar. İki varis, bilmedikleri bir mirasın ağırlığı altında, aşkın ve nefretin sınırında tehlikeli bir dansa sürüklenirler. KARALEV-

Meva okulun sevilmeyen ama özenilip arkasından konuşulan popüler kızıydı. Barın ise geçmişi ve şuanı karanlıkla dolu olan kafes dövüşüyle uğraşan biriydi. Hayır hayır yazdıklarımın üstünü çiz çünkü bunlar onlar değildi. Asıl gerçek olan çok başkaydı. Meva, ışığını başkalarının ellerinde kaybeden bir kızdı. Barın ise karanlığını yumruklarıyla ehlileştirmeye çalışan bir adam. Biri altın kafeste, diğeri kanlı ringlerde büyümüştü. İki kırık ruh, birbirini kurtarabilir mi yoksa daha derin bir karanlığa mı sürükler? Kırılmış Işıklar, aşkın en tehlikeli hâlini anlatır. İnsanın kendinden kaçamadığı, geçmişin omuzlara ağır geldiği o yerde başlayan bir bağın hikâyesini. Meva için bu bağ, ilk kez gerçekten görülmek demekti. Barın içinse susturduğunu sandığı duygularla yüzleşmek yani insanlığını hatırlamaktı. Birbirlerine yaklaştıkça, ailelerin çizdiği sınırlar daralacak, sırlar yavaş yavaş açığa çıkacak ve her seçim bir bedel isteyecekti. Çünkü bazı ışıklar yeniden yanmak için önce tamamen sönmek zorundadır. Ve bazen Karanlıkta yürüyebilmek için elini tutacağın kişinin ışık saçması gerekmez. Sadece seninle kalmayı seçmesi yeterlidir. (Uyarı! Kitapta ki her şey kurgudan ibarettir.)

"Kalbini savaş meydanında bırakmış bir asker, o intikamı elbet bir gün alır." Kurter Alacakan... Lakabı Alakurt olan; adı askerî raporlarda kahraman, düşmanların hafızasına ise cehennem olarak kazınan genç ve acımasız bir komutandı. Ama kalbini savaş meydanında bıraktığı o gecenin şafağında, karşısına hayatının en büyük imkansızı olan General'in kızı çıktığında, oyunun bütün kuralları bozulacaktı. Laren Karalev... Asil bir ailenin gölgesinde büyümüş, geçmişi sırlarla dolu genç bir cerrah adayıydı. Ancak neşter tutan ellerini, silah tutan bir adamın yarasına bastırdığında, hayatındaki tüm doğrular kana bulandı. Karanlıkta parlayan bir kolye. Savaş meydanında bırakılmış bir künye. Ve kanla yazılmış bir kader. Alaca ve Alacakan. Biri öldürmek için yaşar, diğeri yaşatmak için savaşır. Fakat ikisi birlikte intikam için bir yola çıktığında, hiçbir şey aynı kalmayacaktır. "Neredeyim?" "Alacakan'dasın." ALACAKAN.

Alisa, babasıyla ettiği büyük bir kavgadan sonra bir inat uğruna şatafat dolu hayatını bir kenara bırakarak bilmediği bir mahallede ev tutar. Fakat mahalleye ayak bastığı ilk andan itibaren ne mahalleyle ne de mahallenin abisiyle yıldızları uyuşur. |Mahalle kurgusudur| 120625

Gözlerim tekrar onu buldu. Bana bakmıyordu. Geldiğinden beri hiç bakmamıştı. Ama gözlerinin yavaş yavaş, bacağımdan dolayı kalkamadığım yere indiğini gördüm. Ela gözleri ve kahverengi gözlerim kesişti. Ateş ve su gibi. Birbirlerini yok eden iki madde gibi. Bacağımdaki acının üzerine, kalbimin sıkışması da eklenmişti. Kaşlarını çattı. Neden ben olduğumu mu düşünüyordu? Çünkü bende aynısını düşünüyordum. Neden bendim? Ela gözlerinin yakıcılığı, siyah saçlarından damlayan sular, deri ceketi ve siyah pantolonuyla fazla çekiciydi. Gereğinden fazla. Ben de kül kedisi gibiydim. Ama prensine ulaşamayan bir kül kedisi. "Her yaralandığında ben yanında olmayabilirim," demişti küçükken. Yaralıydım ve yanımdaydı. ✩ Sıradan ve ona göre sıkıcı bir hayat yaşayan Mayra Erçetin, bir gün odasında yatağının üzerinde bulduğu zarf ile zarfı kimin koyduğunu soruşturmaya başlar ama bunu yaparken başına neler geleceğinden, ondan saklanan gerçeklerden, kazanacakları ve kaybedeceklerinden haberi yoktur.