----------- 🤍-----------

bir gecelik kaçamak, ömürlük sonuç. eren elmalı ff 17.12.2025

Her regl olduğunda unutmamak için bir ünlüye mesajlar atan Selin Hiç beklemediği bir günde O ünlüden mesaj gelir. Doruk Aydın: Bugün regl günün.

"Ne işin var bu saatte sokakta" dedi. Şaşırmadım bu tepkisine ne zaman geç saatte dışarı da olsam aynı sözleri duyuyordum ama kendisini hiç bu saatte evde olmazdı. "Hava alıyorum Ali abi evde çok bunaldım" dedim tabi ki yalan söylemiştim tamamen onu görmekti amacım, 28 yaşındaydı Ali Ege ben ise 19 ama kendimi bildim bileli onu seviyordum o ise beni görmüyordu kardeşi olarak sayıyordu öyle koruyor öyle bakıyordu. Gözleri avını süzer gibi baştan aşağı beni süzdü utandım altımda kısa bir şort üstümde askılı bady vardı "Bu kılıkta" diyip üzerime bir adım daha yaklaştı kişisel alanını işgal etti o esnada arkadan 2 3 tane mahallenin erkeklerinden geçenler oldu o sebeple yaklaştığını anladım cevap veremedim. "Eve dön Asya" dedi yüzüme bile bakmadan oysa ben gözlerimi o güzel yüzünden bir saniye bile ayırmadım uzun boyluydu 1. 92 falan olmalıydı bense 1.71 kafamı kaldırıp bakma durumunda kalıyordum ama bir şikayetim yoktu yeterki yanımda olsun doya doya bakabileyim. Cevap vermediğimi farkettim itiraz ettim hemen "Daha yeni çıktım Ali abi" bize bakan sanırım daha doğrusu sadece bana bakan gençlerin olduğu tarafa bakıyorken konuştu "Akşam akşam katil olmamı istemiyorsan gir içeri bu hava alma mevzusunu sonra konuşucaz." Başlangıç tarihi 03.09.2020 İlerleyen bölümler +18 ağırlıklı olacaktır.

All I know is, I was enchanted to meet you.

Bûtimâr; denize aşık bir kuştur. Bûtimâr çok yükseklerde uçan bir kuştur ancak üç durum ile karşılaşınca uçamaz. Kar yağınca, müzik sesi duyunca ve aşık olunca. Bûtimâr, bir insanın sahip olduğu kedere hüzne ve umutsuzluğa sahipti. Sevgiyle ve tutkuyla bağlandığı aşkını kaybetme ve onun güzelliğinden mahrum kalma korkusu, onun kendisini dermansız bırakarak ölüme terk etmesine sebep olmuştu. Günlerin bir günü, su ihtiyacını denizle karşılayan bûtimâr kuşu yine çok aşık olduğu denizi izlerken biraz daha su içerse denizin kuruyacağını düşünür. Bu düşüncesi onu o kadar korkutur ki, denize sadece izlemeye gelir. Günden güne tükenirken bile bakışları denizde, aklı denizde olur. Öyle ki son nefesini de denizde verir. Oysa denizin kurumaması için kendini yakan bûtimâr kuşunu denizde en az onun kadar seviyordur. Bulutların ardında olduğunu zanneden deniz gökten yağan bûtimâr kuşunun gözyaşları sandığı yağmura rağmen, "Buharlaştır beni güneş! O ben kurumayayım diye boğazı boğazı kurumuş, varsın benim her yanım kurusun! Bırak bulutlar arkasındaki sevgilime kavuşayım..." Diye yakınır. Denizin sesini duyan Güneş bu yakarışa daha fazla dayanamaz ve bulutlarla anlaşma yaparak durdurur. Deniz buharlaşarak bulutlara doğru kalkar. Bulutlarda buluşan iki sevgili mutlulukla ağlamaya başlar ta ki, buharlaşarak yukarı çıkan deniz ağlarken yeni bir deniz yaradana kadar. Dilden dile konuşulan bu hikâye sayesinde Bûtimâr kuşuyla denizin ağlamasının birleşmesinden yaranan denize Bûtimâr demişler. Gökyüzünde bulutların ardında buluşan iki sevgili yüzlerce sevgilinin buluşma noktasına çevrilip insanların aşklarına şahid olmuşlar. Gökyüzü evleri, bulutlar aşklarının yakın şahidi, Bûtimâr denizi ise en güzel manzaraları olmaya devam ederken sevdaları gökyüzünü aydınlatmaya devam etmiş, bir yaşamda en güzel haliyle son

Viranenin derinliklerinde nöbet tutan asker, çenesini bağlayan kilidin ağırlığını hissediyordu. İçinde tuttuğu öfke, suçun tortusu ve unuttuğunu sandığı anılar nefesinin buğusuyla birleşip titriyordu. Sekizinci üye gelmeden kilit açılmayacaktı. Derken... İkinci çan çaldı. Havai fişekler yeniden göğe yükseldi. Bu kez ışıklar daha kızıl, daha ağırdı; sanki gökyüzüne birileri sessizce kan serpmişti. Aynı anda kilit tıkırdadı. Çene çözüldü. İçeride bekleyen o karanlık, ağır ve vahşi nefes dışarı süzüldü. İnsan gölgesi yere düştü, yerine başka bir gölge kıpırdadı-adı olmayan, lakabı söylenmeyen, yalnızca sezilen bir vahşet. Sekizinci üyenin ortaya çıkışıyla birlikte diğer yedisinin gözlerinde karanlık bir alev yandı. Artık rütbelerin savaşı başlamıştı. Rütbe yükseldikçe bedel artar; bedel arttıkça insanlık çürür; bir kez çürüdüğünde geri dönülecek yol kalmaz. Yılbaşı gecesi şehirde kutlamalar sürerken, viranenin karanlığında başka bir oyun sessizce başlamıştı Gökyüzündeki her havai fişek, yaklaşan kanın yankısıydı. Fantastik değildir!

"Aramızdaki çekimi hissetmiyor musun peri?" "Yapma, burada olmaz Barış." Dudakları boynuma inerken sesim yalvarır gibi çıkmıştı. İkimiz de biliyorduk ki birbirimize açlığımız bitmeden bu odadan çıkmayacaktık. "Çok güzelsin." Boynuma fısıldaması daha çok tahrik etmişti. Kokumu içine çekiyordu. Vücutlarımız iyice birbirimize yapışmış, her zerremizi hissediyorduk. Birden durup gözlerimin içine baktı. "Barış... Durma..." İnliyormuş gibi çıkan sesim onu harekete geçirdi.

Yara izlerimiz bize geçmişin gerçek olduğunu hatırlatır

Bakışlarım duvarda öylece donup kaldı dinlerken. Türk olduğumu anlamadılar. Ve alman olduğumu düşündükleri için konuştuklarını anlamıyorum sanıyorlardı. "Paylaşırız." dedi Barış birden arkadaşına bakıp sinsi bir gülüş atarak. Erenin de yüzünde bir gülümseme belirdi ve Barışla el ele verip tokalaştılar. "Çikom benim be." 🫧 Barış Alper/Eren/Lidya üçgen hikayesidir. Bu hikâye tamamen hayal ürünüdür. Gerçek kişi, kurum ya da olaylarla ilgisi yoktur. Hikaye yoğun cinsellik içerir. [+18]