*yetişkin içerik içerir* "Kirpik düşmüş yüzüne." Özgür işaret parmağıyla hafifçe dokunup dudağının hemen yanındaki kirpiği alırken bu sefer ikisi de birbirine bakıyordu. Hiç beklemedikleri bir andı. Beyhan yavaşça ayaklarının ucunda yükseldi, sağ eliyle Özgür'ün yüzünü avuçlayıp dudaklarını bastırdı dudaklarına. Dünya durmuş gibiydi, ikisi de hareketsizken Özgür'ün kameradaki eli tuşa bastı. Hayatlarında yaşadıkları en güzel andı belki de, belki bir daha hiç karşılaşmayacaklardı, belki göçmen kuşu yine uçsuz bucaksız diyarlara göçecekti. Yine de o fotoğraf, silik bir anı gibi yaşayacaktı ikisinin de zihninde. Özgür & Beyhan bu kitabın kapağı wattyoftwitter isimli instagram, twitter ve wattpad hesaplarının sahibi tarafından yapılmıştır.

"Bu yasak ateşi sen yaktın, Defne," Kaya'nın parmaklarının tersi kolumu okşamaya devam ederken sıcak nefesini omzuma üflemişti. "Ve benden söndürmemi bekleme. Eğer ki bir gün söndüren kişi sen olursan da, inan bana, bu sefer yangını çıkartan kişi ben olacağım." ** Kendini umutsuz bir vaka olarak tanımlayan Defne Çırağan, aylar boyunca eski epostasına gelen mesajları ve mailleri bulduğunda, uzun bir zamandır ona ulaşmaya çalışan bir adamın avukatlığını yapmayı ve daha önce sadece adını duyduğu zengin bir işadamına karşı açtığı soruşturmada onu savunmayı kabul eder fakat bu davanın, aslında hayatını tepeden tırnağa değiştireceğini bilemez. Kaya Mertoğlu bulaşılacak bir adam değildi fakat Defne, umutsuzluğuyla beraber bir o kadar da inatçı bir kadındı ve ona göre, Kaya Mertoğlu, gerçekten de müvekkilinin dediği gibi bir katildi. Davayı içselleştiren Defne onun suçlu olduğunu ispat etmeye çalışırken kendini birden fazla kez Kaya'nın hayatının merkezinde bulur. Fakat yollarının kesiştiği nokta onları kapkaranlık, ıssız sokaklara çıkarmaya başladığında ve tamamen yalnız kaldıklarında, görünenin ve düşünülenin aksine, birbirilerinden pek de nefret etmediklerini fark ederler. ** ilk kurgulanma tarihi ekim 2020

"İntikam yolculuğuna çıkacaksan kendin için de bir mezar kaz." Parti ışıklarının sönmediği, topuk seslerinin eksik olmadığı ve kahkahaların hiç dinmediği bir cennetti Beyaz Konaklar. Adını sitenin zirvesine yapılmış, bembeyaz, görkemli konaktan alıyordu. Herkesin hayalini kurduğu ama her hayalini kuranın ya da parası olanın içine giremediği, İstanbul sosyetesinin görkemli dünyası.. Buzdağının görünmeyen kısmında ise bambaşka bir hayat yatıyordu. Yalanlar, yasaklar, entrikalar ve en yakınların bile birbirine ihaneti.. ama bunları kimse görmez, duymaz, duysa da inanmazdı. Çünkü burada entrikalar ışıklar söndükten sonra kapalı kapılar ardında yürür ve Beyaz Konaklar'da olan sadece Beyaz Konaklar'da kalırdı. Taa ki ardlarında bıraktıkları küçük kız çocuğu, intikam için geri dönene kadar... *** Bu hikaye tamamen hayal ürünü olup, gerçek kişi, kurum ve kuruluşlarla ilgisi bulunmamaktadır. • Gelişmeleri @beyazkonaklar instagram hesabından takip edebilirsiniz! • Yayınlanma Tarihi 24.06.2019

Tamamlandı ✔️ Wattpad Twitter tek bölümlük kitap yarışması için yazılmıştır. Kazanıldı ✔️

Mimarlık son sınıf öğrencisi olan Feride Erva Önay, okulunun bitmesine günler kala hayatının son derece yolunda olduğunu düşünmektedir. Artık sorumluluğunu zevkle kabul edeceği bir döneme geçmesine az kalmıştır ve çok sevdiği mesleğini yapmak için iş arayışında olmasına çok yakındır. Geçmişte yaşadıklarını geride bıraktığını ve eski sessiz Feride olmadığını onu tanıyan herkes söyleyebilirdi fakat Feride'nin yıllarca unutamadığı aşkını kimse bilmemektedir. Karşı dairede oturan ailenin kızı ve sekiz yıldır en iyi arkadaşı olan Melis, Rusya'da mimarlık okuyan ve yıllardır orada çalışan ağabeyinin döneceğini söylerken Feride'nin içindeki karmaşadan habersizdir. Peki Feride Erva, anılarıyla birlikte geçmişte bıraktığını düşündüğü adamı sekiz yıl sonra yeniden görmeye hazır mıydı? Kış uykusuna dalan duygularının baharda dönecek olan adam için uyanma vakti gelmiş miydi? Ve en önemlisi Feride Erva bunu artık en yakın arkadaşından nasıl gizleyecekti? ^^^^ Melis Kaya hayatının aşkını hep sıra dışı bir tanışma hikayesiyle bulacağına inanmaktadır. Yıllar süren arayışları ve hayal kırıklıkları ardı ardına devam ederken kendisini birdenbire polis baskınının ortasında bulur. Renkli karakteriyle en yakın arkadaşı Feride Erva'dan tamamen farklı olan Melis'in hikayesi de Baharın Rengarenk Gülleri'nin içinde okuyucularını farklı bir serüvene sürüklüyor. ^^^^ Y. T. 24.03.2020 - F. T. 02.04.2021

BxB Kendini keşfetmeye başlayan Hazar, karanlık işlere bulaşır. Bocalar ve tepetaklak olmuş hayatında küçük oyunlar kurar. İnce bir buz üzerinde yürüyen karakterin tek dostu Doğa bu yolda ona yardım etmek ister. İkili arasında sıkı bir bağ, köklü bir geçmiş, bazı anlamlar, entrikalar ve sırlar vardır. Ve unutmayın ki "Şiddetle başlayan hazlar, şiddetle son bulurlar."

Her 5 yılda bir düzenlenen İsyan Vakti'nde ailesiyle hayatta kalmaya çalışan Miraç'ın on iki saati. *Arınma Gecesi tadında one shot kurgudur. Şiddet, vahşet ve yetişkin içerik mevcuttur. Bunları göze alarak başlamanız tavsiye olunur.*

ve ben yine karmaşık

*paranormal ögeler ve yetişkin içerik* "Bunların yaşandığına inanamıyorum." Girdiği şoktan çıkamamıştı; az önce duvara savrulmamış, yüzü kan içinde kalmamış gibiydi, sanki hepsi bir hayaldi. "B-ben," diye kekeledi. "Ben bununla başa çıkamam." İtiraf etmesi çok zordu. Cairo'nun aksine Russell, oldukça sakin, az önce olanlar normalmişçesine yüzünden akan kanları silmeye devam ederken "İstedikleri de bu zaten." Dedi buz gibi bir sesle. "Korkmanı istiyorlar, zayıf düşmeni çünkü o zaman işleri çok daha kolay olur." "Bu bir savaş değil!" diye bağırdı dayanamayıp. "Buna katlanmak zorunda değilim!" Russell'ın ellerinden kurtulup kalkmaya çalışırken Russell, daha da sıkı sarılıyor, kulağına sakin olmasını fısıldıyordu. "Sakin olamam," Dedi ağlamaklı bir sesle. "Aklımı yitirmek üzereyim." Her şey çok ani oldu. Bir anda Russell'ın yüzünde gezinmeye başlayan dudakları kendi dudaklarına kapanmış, uzun, yumuşak bir öpücük kondurmuştu. "Korkma," diyordu öpücüklerinin arasından. "Ben buradayım." Vücudu yavaş yavaş gevşerken Russell, "Korktuğun zaman, yanında olduğumu hatırla." Diye mırıldandı. Kalkan kadar sert bir güven duygusu örüyordu etrafına, duvar misali. Son bir öpücük daha kondu dudaklarına, "Buradayım, yanında olduğumu hatırla." "Beni hatırla."