Aldığı numaranın son rakamını yanlış yazan Alara, okulda herkesin nefret ettiği serseri çocuğa, ondan hoşlandığına dair bir mesaj atmanın bedelini yaşayacaktır. 𖤐⋆｡°✩⋆｡°𖤐 ❝O mesajı ikizim için söylesen bile bana gönderdin, ❞ durdu. Kızarmış gözleri çaresizlikle etrafta dolanıyordu. Anlına dağılan ıslak saçlarını titreyen parmaklarıyla geriye yatırdı. Sarhoş hâliyle fazla savunmasızdı, ne yapacağını bilemeyecek kadar aklı bulanıktı. ❝Beni sevdiğini söyledikten sonra, diğerleri gibi çekip gidemezsin.❞

〝Dayanamam ama,〞 dediğinde bir buse daha kondurdu. 〝Gelir öperim herkesin içinde.〞 Mezuniyetten bahsediyordu. 〝Öp,〞 dedim sadece. 〝Sözüm olsun Ezel,〞 dediğinde tekrardan kapanmıştı dudaklarıma. .•.•.•.•.•.•.•.•.•.•.•.•.•.•. ////Abimin arkadaşı kurgusu. ////Yarı Texting

Çakma Keko: Yalvar vereceğim hadi yine iyisin Siz: Ne yapayım dizlerimin üstüne mi çökeyim? Çakma Keko: Çök Siz: Neler geçiyor aklımdan..(Bu mesaj gönderilmedi.) Siz: Ördekten fazlasını alırmışım gibime geldi.. Görüldü. Yazıyor... Görüldü. Yazıyor... Çakma Keko: Bencede ~ Uzun yıllardır komşu olan Defne ve Aksel her zamanki gibi birbirleriyle uğraşıyor ve birbirlerinden hoşlanmadığını belli ediyorlardı. Zaman geçtikçe artık birbirlerinden eskisi kadar nefret etmediklerini fark etmeleri başta kabul edemeselerde zamanla kabullendikleri bir gerçek olacaktı. Artık ikisi de çocuk değildi, biri on dokuz yaşında diğeri ise yirmi iki yaşındaydı. Defne Duman ve üst komşusu Aksel Doğan'ın hikayesi.

Bu Hikayeyi Biliyorsun#1 Deniz Biyolojisi öğrencisi Maya Yıldız, yalnızca seçkin öğrencilerin kabul edildiği bir araştırma kampına katılmaya hak kazanır. Herkes için bu kamp yeni başlangıçlar demektir. Maya içinse geçmişten gelen bir mesaj. +905***: Seninle tekrar karşılaşırsam bunun tesadüf değil, kader olduğunu kabul edip sana adım atacaktım. +905***: Ve tekrar karşılaştık. +905***: Bunu böyle yapmak istemiyordum fakat bu kampta cesaret edemediğim şeyler var, Maia. +905***: Saçlarının yeni rengine bayıldım bu arada. Maya Yıldız: Sanırım yanlış kişiye yazdınız. Ben Maia değilim. +905***: Hayır. +905***: Doğru kişiye yazdım, Maya.

* Siz: Ay acaba lamalar uçsa nasıl olurdu? Siz: Düşünsene, kafana tıpkı martının sıçması gibi tükürüyorlar. Siz: Çok komik olmaz mıydı? ÜSĞĞDDĞSPDĞPFĞEPEĞFPĞSSĞG 05******: Kimsin? Siz: Lamaların efendisi. Siz: Sen kimsin canım? * * Bu hikayedeki her şey kurgudan ibarettir. Ve bence bu kurgunun mafyalarla alakası yok.

Demir_yaman: Kafamdaki sesler susmuyor. @Demirinpenasi Neyin var bilmiyorum ama kafandan geçen her bir sesi dinleyebilirim. Onlar tamamen susup kaybolana kadar. (Gönderi sahibi bu yorumu beğendi) -Eğlenmek ve eğlendirmek için yazıyorum abartı gelebilecek sahneler olabilir-

Sevdiği çocuğun numarasını yanlış girmesi sonucu aranan bir mafya'ya denk gelen Gonca

[[Tamamlandı]] Bilinmeyen Numara: Sen Ankara'da değil misin? Feray: Ankara ne alaka? Hayatım boyunca hiç gitmedim. Bilinmeyen Numara: Lan o zaman senin numaranın bizim erkekler tuvaletinde ne işi var? 2019|| K

05***; Sesin çok güzel 05***; Zaten sana dair bildiğim tek şey sesin

Lise son sınıf öğrencisi Afra, numaraların karıştırılması sonucu Ateş'e yazar ve Ateş'in üniversite hayatına ani bir giriş yaparak kendisini bambaşka bir noktada bulur. * Loş mor ışığın gölgesi yüzüne düşüp suratının bir yanını kapatırken parıldayan ela gözleri çehremde gezindi. Kemikli ellerinin ince iki parmağı çeneme dokundu ve hafifçe yukarı kaldırdı. Parmakları tüy gibi bir hafiflikle alt dudağımı okşarken "Ineffable," diye fısıldadı. "Kelimelerle anlatılmayacak kadar muhteşem olan, anlatılamayacak güzellikteki şey. Senin bende bıraktığın etki güzelim, tam olarak bu."