| WATTYS 2021 KAZANANI | Melis Aksoy, her yerde görebileceğiniz türde sıradanlığa sahip bir genç kızdı. Onu diğerlerinden ayıran mükemmel bir dış görünüşü veya herkesi şaşkına çevirecek zengin bir hayatı yoktu. Ancak kötü bir hayata da sahip değildi. Herkesin istediği türden kendisini seven bir ailesi, iyi arkadaşları vardı. Hayır, hayatı hiç de kötü değildi. Sadece oldukça sıradandı. Bu sıradanlığın kendisini rahatsız ettiği de söylenemezdi. Normal geçen günleri ona gayet de hoş geliyordu. Lakin, bir hayli memnun olduğu yaşamı birden büyük bir değişime uğradı. Kimsenin inanamayacağı türden bir değişimdi bu. O, artık bir kitap karakteriydi! Öfke duyarak okuduğu kitabın satırlarına istemeden de olsa dahil olmuştu. Üstelik, mutlu sona ulaşabileceği bir hikaye de değildi bu. Peki bundan sonra ne yapacaktı? Büründüğü karakterin başına geleceklere boyun mu eğecekti yoksa kendi hikayesini mi yazacaktı? *** Bir krallık, beş prens, on leydi ve bir taht. Bu olaylar arasında hayatta kalmayı başarabilecek mi? Yoksa mahkum olduğu ölüm onun sonu mu olacak? *** Cover by: @sevgisizcesevdi ° Roman #1 (03.12.2020) Romantizm #3 (24.02.2021) Tarihi Kurgu #1 (01.03.2021) Bilim Kurgu #1 (24.04.2021) Fantastik #1 (26.04.2021) Genç Kurgu #5 (15.11.2021) Kurt Adam #1 (12.01.2022) Vampir #1 (15.03.2022)

"Masalda da gerçekte de kalbi olmayan bütün kızların adı Gökçen'dir..." . . . Kapak: @birkadehsevgi- 🦋🖤

İlk kitabım olduğu için yazım yanlışlarımı görmezseniz sevinirim. En kısa zamanda düzeltmeye çalışıcam. yeni okul yeni hayat zengin züppeler ve kaslı öküzz sizcede bu okul eğlenceli olmuycakmı "Bir çıkmazın içindeyim nasıl kurtulacağımı bilmiyorum." bi bölümden kesit**** "Arel tipsiz, egoist, şuursuz, vurdum duymaz, soğuk, kötü kalpli biri. İnsanı bıktırır hayattan. Ben hayatımda bu kadar egoist birini görmedim. Hadi tatlı olsa bi yere kadar cidden şu tipe bakın neresi tatlı. Annesi doğurmamış şıçmış resmen." Aoovv son cümleyi söylememem lazımdı. Hay dilimi arı soksun.

Yıllarca hem kendini düşmanlarından sakladı hem de düşmanları onu tüm Dünya'dan sakladı. O, türünün en güçlüsü ama aynı zamanda en öfkelisiydi. Kontrol edilmesi çok güç olan bir askerdi ve tek görevi O'nu bu hale getirenlerden intikamını almaktı. Yıllarca gizlendikten sonra bir şey onun gizliliğini bozacaktı. Bir tesadüf, bir aşk...

Bu bölümde, noktalama işaretlerinden; nokta (.), virgül (,), noktalı virgül (;), iki nokta (:) ve üç nokta (...) işaretlerini anlatmaya çalıştım. Çok uzun olacağını düşündüğüm için iki bölüme ayırdım. Kalan işaretleri ikinci bölümde bulabilirsiniz.

"Eğer farklıysak..." Kelimeler boğazında düğümlenmiş, cümleyi tamamlayamamıştı. "Biz kardeşiz. Bundan en ufak bir şüphe duymuyorum." diyerek yatıştırdım onu. Sonra devam ettim: "Ama elbette tuhaf olan şeyler var. Mesela; genetik yapımız inanılmaz derecede mükemmel. Hücrelerimiz kendini çok hızlı yenileyebiliyor. Hasta olmuyoruz ve yaralarımız çok çabuk iyileşiyor. İnsanlar gibi değiliz yani..." Ne söylediğimin farkına varınca birdenbire irkildim ve son cümleyi kısık ve düşünceli bir ses tonuyla tekrar mırıldandım: "İnsanlar gibi değiliz!..." Tüm Hakları Saklıdır.

Aşiret denilince aklınıza ilk ne geliyor? Küçükken bana "Aşiret kötüdür." demişlerdi bu nedenle benim aklıma ne kadar kötü oldukları geliyor fakat küçüklüğümden beri bana aşiret için "Kötü." diyen ailemin beni aşirete satmasına ne demeliyiz? -- Eva 18 yaşına girmesiyle ailesi onu hiç tanımadığı Batuhan isimi birine satmıştı. Eve oraya köle diye giderken Batuhan özgür olmak istiyordu. Peki, sizce ailelerin bile birbirini tanımadan eşya gibi öz kızını satması ne kadar doğru? "Kusura bakmayın ama ben karımı kendime dahi ezdirtmem, onunla konuşurken saygı çerçevesine dikkat edin."

Ateşin serin olabileceği hiç aklıma gelmezdi. Tıpkı Ateş'in masum olabileceği gibi... Kim olduğumun bi önemi yok. Sadece şunu söyleyebilirim ben Serin Korkmaz. 18 yaşımdayken Arka plana attığım duygularımın ağırlığı altında ezildiğimin farkına vardım bu yükü yıllarca taşıdıktan sonra... Şimdi bir kelebek kadar hafif olma zamanı. Bu benim kozadan çıkmamın hikayesi. Bu benim hikayem. Şimdi evet veya hayır sen de var mısın uçmaya?

"Çocukluğumuz tohumumuzdur," diye fısıldadı Sırtlan'ın kül olan kalbi. "Tohumumuza kim su verdiyse o şekilde büyür ve yetişiriz." EMARE serisinin, birinci kitabı Sarmaşık, ikinci kitabı Pusula ve son kitabı Maske bu başlık altında toplanacaktır.

16 Mayıs 2021 güncellemesi: Bölüm yorumlarında fazlasıyla spoiler olabilir, eğer hoşlanmıyor ve keyif alarak okumak istiyorsanız yorumlara bakmayın. Bütün Sokak Nöbetçileri'nin gözleri benim üzerimdeydi, benim gözlerim ise onun turkuaz rengi gözlerinden ayrılmıyordu. Hepimiz yine bir amaç uğruna toplanmıştık. "Sokak çocuklarını her gördüğünüzde saçlarını okşayın," dediğimde gözlerim onun kumral saçlarına kaydı, alnına bir tutam saç düşmüştü ve her zamanki gibi dağınık, özensizdi. "Onları sevin, gülümseyin. Bir gün o çocukların büyüyeceğini ve karşınıza çıkacağını unutmayın." Hafifçe tebessüm ettiğimde canım hiç olmadığı kadar fazla yanıyordu. "Büyüdüm, büyüdün, büyüdük." Ona doğru bir adım attım ve başımı kaldırıp "Keşke hiç büyümeseydik," diye fısıldadım. "Keşke büyümeseydin. Keşke o sokaklara ait kalsaydık." Öfkeli değil, bıkkındı. Ruhsuz değil, tepkisizdi. Yalnız değil, kimsesizdi. "İçimi sokaklara çevirmenin bir yolu var mı?" diye sorduğunda sesinde ilk defa başkaldırı yoktu, vazgeçiş vardı. "Kendimi değil ama seni o sokaklarda yaşatıp gizlemek istiyorum."