Bazı hikâyeler mutlu başlamaz. Bazı insanlar ise kötü değildir; sadece taşıdıkları yük, omuzlarından daha ağırdır. Herkes onun düştüğünü gördü ama kimse o uçuruma onu kimin sürüklediğini sormadı. Bir adım... Sadece bir adım bütün hayatını değiştirdi. O gün herkes bir son izlediğini sandı. Oysa asıl hikâye tam da o anda başladı. Kırılmış güvenlerin, yarım kalmış cümlelerin, saklanan sırların ve imkânsız bir aşkın içinde; bazen en karanlık geceler, en güçlü insanları doğurur. Çünkü bazı insanlar ölmez... Sadece yeniden doğabilmek için her şeylerini geride bırakırlar.

O benim en büyük düşmanımdı. Ben ise onun asla âşık olmayacağını sandığı kişiydim

sometimes healing begins simply with someone saying; don't go.

Yıllar önce Ziyankar Mahallesi'nden ayrılıp yurtdışına gitmek zorunda kalan Zümra, geçmişini geride bıraktığını düşünerek İstanbul'a geri döner. Ancak mahallede karşılaştığı Emir, unuttuğunu sandığı her şeyi yeniden gün yüzüne çıkarır. Bazı hikâyeler, yıllar geçse de kaldığı yerden devam eder.

alina, sırf eski sevgilisinin yokluğunu hissetmemek için onu andıran herifin biriyle çıkmaya başlayınca, o herifin hayatına ışık olacağının farkında değildi.

Çocukluk aşkım

Bir gece. Bir deniz. İki yabancı. Biri adını geride bırakmıştı. Diğeri ise yaşamayı. Deniz onları aynı gecede, aynı yatta buluşturdu. Oysa bazı karşılaşmalar tesadüf değildir. Bazı insanlar hayatınıza bir isimle değil, bir kaderle girer. Ve bazen... İnsan, en çok kaybolmak istediği yerde bulunur.

Uzun zamandır yurtdışında yaşayan Deniz, ikizini özlediği için İstanbul'a geri döner ve hiç beklenmedik bir anda ortaya çıkar.

İki mahalle... İki düşman... İki saplantılı ilişki... Ve kimsenin hesap edemediği tek şey... Yanlış kişiye, doğru zamanda âşık olmak.

haberin yok, ben ölüyorum. sen gelirken, ben gidiyorum. dermanım yok, ben ölüyorum. ayrılırken ben, içiyorum. Wattpad Türkiye'nin ilk Hasan Koru Fici.