Korku dolu gecelerde, karanlık ve kuytu sokaklarda görünmez bir el.. Dehşet saçan ölüm maskesiyle deneklerini beklemekte.. Bilim uğruna yasal olmayan, insanlık dışı deneylerle insanların hayatını hiçe sayan ve onları sadece denek olarak kullanan bir psikopat.. Aa, o da ne? Canhıraş bir çığlık mı duydunuz? Bugün, kaçınılmaz ölümün pençesi kimin ensesinde? Zalim bilim adamından ve ölümden kaçamazsın.. Deneklerini belli kurallar eşliğinde seçiyor. Peki ne bu kurallar? Bunlardan bahsetmek gerekirse: 1) Kadın, erkek farketmez; karşıdaki kişi olduğundan fazla gülerse onu seçer. Güldürme?! Elma, armut seçer gibi gülüşten denek mi seçiyor koskaca bilim adamı dediğinizi duyar gibiyim. Çok üzgünüm dostum, şu an sen de onun deneğisin. 2) Denek deneyler için uygun yaşta olmalıdır. (20-50) yaş ona göre en uygundur. 3) Deneğin genlerinin dizilimi, genetik özellikleri aradığı kriterlere uymalı. Bünyesi güçlü ve deneyleri kaldırabilecek herkes onun için ideal denek demektir. Bu psikopat aslında oldukça zeki ve başarılı bir bilim adamı. Vahşice deneylerini gerçekleştirebilmek için kitap boyunca zalimlik yapacak. Bu uğurda seri katil olmak mı? Ya canilik kanında varsa? Aslında ölümler istediği bir sonuç değildi. Aksine bu onun başarısızlığıydı. Psikopatın amacı ise çok daha farklı olacak. Şöyle mi söylemeliyim? Genlere, kalıtımın gücüne hayranlığınız ve merakınız varsa okuyup görün, sevgili okuyucularım. Küçük bir ipucu; yumurtlayan, bal yapan, zehrini sokan, ağ ören insanlar hayal edin. Bilim-kurgu, aksiyon, korku ve psikolojik gerilimin harmanlanmasıyla bambaşka bir dünyaya, genlerin dünyasına ışınlanmaya hazır mısınız? Haydi, bu esrarengiz yolculuğa hep birlikte başlayalım 💋❤️

Yüksek bir binanın çatı katındayım. Gözyaşlarım yanaklarımdan aşağıya doğru süzülürken çantamı kenara fırlattım. Ayağımı sıkan topuklularımı da hızlıca çıkarıp fırlattım..... Yüksekliği hiçe sayarak çatının en ucuna geldim. İçimdeki tüm kızgınlığım ve kırgınlığım ile aşağıya doğru bağırdım. "Dualarımı, yakarışlarımı görmezden gelen tanrıdan nefret ediyorum!!!" Arkama doğru döndüm. Ve kendimi boşluğa bıraktım. Artık hiç birşey beni bu aptal dünyada tutamazdı. Ay ışığında yere düşen bedenime inat asla gözlerimi kapatmadım...... Birkaç saniye sonra yerle bir olan vücudumdan sıcak kan etrafa yayılmaya başlamıştı. Gözlerimden akan son yaş ile ben ölmüştüm..... En azından öyle sanmıştım. Bir anda kendimi karanlık bir odada karşımda oturan adam ile başbaşa buldum. Bana doğru ateşten bir anlaşma kağıdı uzattı. Kim olduğunu bile bilmediğim bu yabancı kalbimin bir yerlerinde unuttuğum bir duygumu ortaya çıkarıyordu....

5 yıllık eğitimin ardından artık sahaya çıkabilirdim.... New York'taki ünlü partisine katılmam için moda tasarımcım tarafından eziyet edildim. Üzerime giydirdigi iddialı mor elbisemle New York sokaklarında koşarak partiye gittim. Neden bir araban yok mu diyeceksiniz? Cevabım: tabiki var ama ben çılgın bir kadınım. Geç kaldığımı düşündüğüm için çok hızlı bir şekilde partiye gitmek istedim. Partideki paparazilere gözükmeden ara sokağa girdim. Ara sokaktaki ortaklarımın birinin koluna girdim. Kaslı sarı saçlı ortağım üzerimi süzerek: "Nerde kaldın?" dedi. "Geldim işte hadi başlayalım..." Parti'ye onun kolunda girdim. Paparaziler yanımdaki yakışıklı ortağımı çekerken ona soru yöneltiyordu. "Yanınızdaki maskeli güzel kadın kim efendim? Yeni sevgiliniz mi?" Sarı saçlı ortağım tüm dişlerini gözler önüne sererek belimden sıkıca tuttu. İçimdeki iğrelti yükselmişti fakat bu oyunu yapmak zorundaydım. Bu kadar eğitimi boş boşuna almak istemiyordum. Bu görevi yapıp sevdiğim insanları kurtaracaktım. Tabi Karasu ailesinden birini kendime aşık edip onları yok edecektim. Yanımdaki sarı saçlı ortağım ve birde o kadar piç diğer ortağım ile bilinmezin içine daldım. Sanmayın onlarada sadığım. En ufak fırsatta onlarında sonu olacağım......

Fontaine'de yedi boyut vardı. İnsanoğlu birinci boyutta, Canavarlar ikinci boyutta, Asiller üçüncü boyutta, Hoş kalpler dördüncü boyutta, Periler beşinci boyutta, Cehennem altıncı boyutta, Birleşik Krallık ise yedinci boyutta yaşamaktaydı. Fontaine'de altı boyut birbirlerinin varlığını bilirdi ama bir boyutun diğerlerinin varlığından haberi yoktu. İnsanların boyutu.. Beş tane apayrı kıta ve bunların tam merkezinde yer alan ve bu kıtaları birleştiren Birleşik Krallık. Gelmiş geçmiş en büyük ve en görkemli krallık olduğu şüphesizdi. Kıtaların arası büyük okyanuslarla çevriliydi. Boyutların okyanus olarak bilinen yerinde insanoğlu yaşıyordu. Yani bir insan olarak düşündüğümüz zaman aslında bu altı boyutun varlığı gerçek dışıydı. Veyahut şöyle mi demeliyim; diğer boyutlardaki yaşayan halk için de insanoğlu diye bir şey yoktu. Peki, gerçekte yok muydu?