eski özel istihbarat ajanı olan Zühre bir gecede hayatını değiştiren Artemas ile tanışır. Gerçek bir hayat kurmaya inandırır kendini. Ama inandığı gerçekler gerçek miydi ? Yoksa bir oyundan mı ibaretti. Hisleri doğru muydu yoksa hayalden mi ibaretti? Hastalıklı ruh hali ona hangi çıkış kapısını gösterecekti.

Köprücük kemiklerini dışarıda bırakan kan kırmızısı kadife dokulu elbiseyle ister istemez göze çarpıyordu. Olduğu yerde birkaç adım öne çıktı . Karşısında kim olursa olsun mutlaka büyüsüne kapılmadan edemezdi. Elindeki tuttuğu işlemeli demir kadehi havaya kaldırdı. Yüzünde, altında neler demek istediğini pek anlamadığım bir gülümsemeyle, "Şerefe Sevgili Prensim" diye bağırdı. İşte o an bazı şeyler tamamen farklılaştı...

"Hayatımın böyle sonlanacağı aklımın ucundan dahi geçmezdi. Verdiğim emekler, döktüğüm tüm bu gözyaşları boşuna mıydı? Üzüntünün yok sayıldığı zamanlarda öfke mi ortaya çıkardı? Gözün görmez miydi etrafı? Son kez bakıyorum kısa sürede oluşan kan göletine ellerimi kaldırıyorum ve damlayan bir kaç damla kan... Sondu belkide... Mesleklerin de gelişmiş genç kızlar ve kaderlerine bağlanan amansız bir son.