​"Gözünü kırpmadan ölüme yürüyenlerin geride bıraktığı o son nefes, bugün soluduğumuz vatanın ta kendisidir."

Neydi gerçekler? Gerçek, insana ağır gelirdi. Özellikle 18 yıl sonra... Ya gerçek sandığım Şey de bir yalandan ibaretse... Ne yapacaktım? ( Hazan, kendi halinde yaşayan bir genç kızdı. Ta ki bugün okul çıkışı annesinden aldığı mesaja kadar...) Gerçekleri görmeye hoşgeldiniz...♡

"Ateşle oynuyorsun Yüzbaşı." Dedim geriye bir adım atıp bedenime değmek üzere olan ellerden sıyrılırken. Aştığı o sınırın farkına varması, artık durması için bakmıştım gözlerine. "Hayır Üsteğmen ateşle oynayan sensin. Çünkü ateşin ta kendisi benim ve sen, benim ateşimi söndürebilecek tek kişisin Kış." Geriye attığım adımın hiç değeri yokmuş gibi üzerime daha büyük bir adımla gelmişti. Az önceki kurtulduğum elleri zahmetsizce, zaten olmaları gereken yer orasıymış gibi sıkıca kavramıştı belimi. - !Kitap final olduktan sonra yazım hataları ve senaryo detayları düzenlenecektir.

Klasik aile kurgusu ve aynı zamanda önyargılı abiler