Minsan siyang niluray ng pag-ibig-iniwang may mga lamat ang puso at mga tanong na walang kasagutan. Sa paglipas ng panahon, natutuhan niyang tipunin ang mga piraso ng sarili at tahimik na paghilumin ang mga sugat na minsang nagpatigil sa kanya.

Pumasok siya sa silid-aralan na puno ng kalalakihan nang walang alinlangan, taas-noo at matatag ang bawat hakbang. Hindi siya kailanman nasanay na magpaapekto sa dami o lakas ng iba, sapagkat mula pagkabata ay hinubog na siya ng buhay na maging matapang at walang kinatatakutan.