Birbirimizden hoşlanmamamız aşık olmamıza engel değil bence. Aileleri çok yakın olan, birlikte itişe kakışa büyüyen Rüzgâr ve Esin. Birbirlerinden hoşlandıklarını farkederlerse?

Simayalenda:Neyse işte bende gittim annemle altın gününe Simayalenda:Gittim anneannenin ellerinden öptüm Simayalenda:'Maaşallah' dedi bana Simayalenda:Galiba güzel bir kızım Simayalenda:Bu güzellik bir gün başıma bela olacak Simayalenda:Sonra 'benim bir torunum var,siz ikiniz yan yana hollywood çifti gibi olursunuz' dedi Simayalenda:Sonra bana numaranı verdi Simayalenda:Ama benden söylemesi anneannene pek güvenme Simayalenda:İki gülümsedik diye kadın numaranı verdi Simayalenda:İşte şimdi biz ruh ikizi olduk Simayalenda:Anneannen bağları bağladı |TEXTİNG|

-KARANLIKTA SAKLI SEVDA- Görevimde henüz acemi bir ajandım. Ama önüme bırakılan dosya, sıradan bir dosya değildi; Savcı Savaş Koran'ın kusursuz görünen hayatının altına gizlenmiş çatlakları aramam isteniyordu. Ve en tehlikelisi... o çatlakların gerçekten var olup olmadığını kimsenin kesin olarak bilmemesiydi. İnsan bazen şu soruya takılıp kalırdı: Adaleti temsil eden bir adam, nasıl olur da adaletin gölgesinde başka bir düzen kurardı? Yeraltı dünyasıyla aynı masaya oturup hem onları hem sistemi aynı anda nasıl idare edebilirdi? Ve daha da önemlisi... bunu yaparken kendi ailesini bile riske atacak cesareti nereden bulurdu? Ben bu soruların cevabını aramaya çalışıyordum. Ama ne zaman onu görsem, cevaplar yerini yeni sorulara bırakıyordu. Savaş Koran... sadece bir savcı değildi. Konuştuğunda kelimeleri keskin, sustuğunda ise daha tehlikeliydi. Bakışları insanın içini tartar gibi değildi; sanki zaten içini biliyormuş gibi duruyordu. Ve en kötüsü... bu farkındalık, insanı ondan uzaklaştırmıyor, tam tersine daha da yaklaştırıyordu. Bu bir cazibe değildi. Bu, çözülmesi yasak bir bilmeceydi. Ve ben o bilmeceye yaklaştıkça, kendi kimliğimden uzaklaştığımı fark etmiyordum bile. Bu görev, sandığım gibi bir "soruşturma" değildi artık. Bir kırılmaydı. Bir tarafım onu çözmek isterken, diğer tarafım onun tarafından çözülüyordu. Ve bazı insanlar.. çözülürken yok olmazdı. Sadece değişirdi. Ben de değişiyordum. Bunu en son anladığımda ise, artık çok geçti. Çünkü bazı dosyalar okunmak için değil... okuyanı yazmak için hazırlanırdı. Ve Savaş Koran'ın dosyasında tek bir gerçek vardı: Ben, onu araştıran kişi değildim. Ben, onun hikâyesine en son eklenen cümleydim. [ kendimi geliştirmek amaçlı yazdığım bir kurgudur ]

Veda, hayatta kalmak için girdiği her kılığa kolayca uyum sağlayan, kuralları kendi lehine çiğnemeyi seven biridir. Ancak bu kez üstlendiği rol diğerlerine benzemez. Kendini bir anda, dışarıdan kusursuz görünen ama içeriden çürümeye başlamış büyük bir malikanenin tam ortasında bulur. Evin sahibi Tufan, her şeyi kontrol altında tutmaya çalışan, sessizliği bile bir silah gibi kullanan ve etrafındaki herkese şüpheyle yaklaşan bir adamdır. İçeride bir hain vardır ve onu bulmak, Veda'ya düşer. Fakat bu tehlikeli oyunda kimin masum, kimin suçlu olduğu zamanla birbirine karışır. Üstelik Veda için en büyük tehlike, bulmaya çalıştığı hain değil; her geçen gün biraz daha yaklaşmaya başladığı Tufan'dır. "Haini bulana kadar benimsin.Bulduktan sonra ise, ben ne dersem o."

KİTAP BİTİNCE İLK SEZON KIRMIZI YAKUT DÜZENLENECEK FAZLACA ACEMİCE OLDUĞUNU BİLİYORUM LÜTFEN DİĞER SEZONLARINDA OKUMADAN OKUMAYI BIRAKMAYIN ..!! !Yetişkinler için uygundur! "Ateş ederim," dedim. Adam bir adım daha attı. Namlu göğsüne dayandı. "Et. Belki de ilk dokunuşumuz bu olur." "Yalanların büyüdüğü, arzunun yaktığı, ihanetin hükmettiği bir hikâyeye hoş geldiniz." MAFYA-GİZEM -SMUT- DÜŞMANDAN AŞKA- İNTİKAM- TAŞIYICI Tüm Hakları Ben Yazarsla Aittir. Her hangi bir çalınma kopyalanma durumu yaşanırsa adli işlem başlatılacaktır.

Ay ışığı tüm karanlığı aydınlatır. Bu aydınlığa ulaşmanın tek çözümü geçmişle barışık olmaktır. Eski arkadaşlıklar iddialar ve çözülmemiş olaylar hepsi ay ışığını aydınlanmasıyla başlar.

Babasının sırlarla dolu hayatından habersiz olan Güneş. Gece yarısı arkadaşıyla eve dönerken bir düşman peşlerine takılır ama yollarını kesen 2 adam olur. Yolunu kesen adamdan biri karanlık işleriyle bilinen, ünlü iş adamı Arsen Gromov'dur...

kuzeyata: Derse geciktin kuzeyata: Bir şey mi oldu liva: sen kimsin? kuzeyata: Nasıl yani? liva: cidden soruyorum sen kimsin? kuzeyata: Harbiden tanımıyor musun? liva: tanımıyorum, tanımam mı gerekiyordu? Liva Pınar; gürültüyü kendine dert edinmiş, yalnızlıkta huzur bulmuş genç bir kızdır. Küçüklüğünden bu yana onunla gelen psikolojik sorunları liseye geçtiğinde daha da artar ve işin içinden çıkamaz. Zamanla, dışarıdan bakan herkesin anlayabileceği gözle görülür sorunlarının oluşmasıyla kendini okul ve ev döngüsünün içinde bulur. Kimseyle iletişime geçmeyen Liva'yı fark eden sınıfın konuşkan, futbolcu çocuğu Kuzey Ata; Liva'nın durumuna kayıtsız kalamaz ve kendini Liva'ya yardım ederken bulur. 150426

l Yetişkin içerik mevcuttur. l l Kişi, kurum ve olaylar tamamen hayal ürünüdür. l Kuzgun uçtu, evini aradı. Kuzgun uçtu, tuzağa düştü. Kar yağdı, bir ev tüm ihtişamına rağmen yok oldu. Sesleri içine çekti, içindekileri kovdu. Deva gelene kadar. Deva Kuzgun, hayatın kıyısında tutunmaya çalışan genç bir kadındır. Umutsuzca bir sığınak ararken, karşısına çıkan şüpheli derecede ucuz lüks bir villa, ona hem umut hem de huzursuzluk getirir. Seçeneksiz kalan Deva, bu fırsatı kaçırmaz... İzan Karavezir'in parmakları masaya vurdu kendini. Tak. Deva'yı gördü. Tak. Evi karşısına çıkardı. Tak. Kuzgun tuzağa düştü. Tak. Onunla tanışma zamanı gelmişti. İzan Karavezir, bir planını daha başarıyla sonuçlandırmıştı. Sırada kendini tanıtmak ve Kuzgun'un sınırlarını keşfetmek vardı. "Uçup uçup nereye konacağını bilemeyen Kuzgun ve kimsesiz ağacın hikayesi." "Hep söylerim, Kuzgun'un pençeleri hep biraz sinsidir." ** ÇALINTI VE KOPYALAMA DURUMUNDA YASAL İŞLEM BAŞLATILACAKTIR. ** Kapak tasarımı atesemiliter'e aittir. Kendisine emekleri için teşekkür ediyorum...