Nuriss111
"Herkesin 'kırılacak bir porselen bebek' sandığı o sessiz kız bendim. Sessizdim, çünkü dünyadaki çığlıkları duyabiliyordum. Günahkarların listesini tutuyordum, ta ki o gelene kadar.
O, şehrin en derinindeki karanlığın sahibi. Soğuk, acımasız ve dokunduğu her şeyi küle çeviren bir adam. Beni infaz etmesi gerekiyordu; bir tanığı, bir hatayı ortadan kaldırır gibi... Ama o, beni parçalamak yerine kendi cehennemine hapsetmeyi seçti.
Masumiyetim, onun karanlığına bir perde mi olacaktı, yoksa onun sonunu getiren zehir mi?
'Korkma,' dedi kulağıma fısıldarken, tenindeki o buz gibi soğukluğu iliklerime kadar hissettim. 'Seni öldürmeyeceğim. Seni kendi karanlığıma alıştıracağım.'