Każdy nosi w sercu jakieś mroki przeszłości. Wyścigi, szybkie samochody, motory, imprezy i mnóstwo używek. Wszyscy chcemy oderwać się od rzeczywistości, by chociaż na moment zapomnieć o codziennych troskach i prawdzie, która często jest brutalna. Bohaterowie tej opowieści chcą tego samego. Chcą poczuć, że żyją. Zatracić się w szybkości. Nie myśleć o konsekwencjach. Po prostu odnaleźć coś, dla czego warto żyć. Ale wszystko i tak sprowadza się do miłości. Bo każdy z nas chce kochać. I każdy na miłość zasługuje. Historia opowiadana z różnych perspektyw. {W opowiadaniu mogą pojawiać się sceny erotyczne i wulgaryzmy} *Wszystkie prawa autorskie zastrzeżone. Nie wyrażam zgody na kopiowanie fragmentów oraz całości.

Fragment: - Nadal jest Tobą zainteresowany? On chyba nadal myśli, że mu sie oddasz i pójdziesz się z nim pieprzyć. - zaśmiała się moja przyjaciółka i usiadła przy stoliku. - Idiota. - Właściwie to.. Już to się stało. - kiedy powiedziałam, bo przyjaciółka wypluła sok. Na szczęście na stolik. - Zaraz.. CO?! książka zawiera: - wulgaryzmy ⚠️ - fragmenty ?

Oboje noszą w sercu ostatnią prośbę ważnej dla nich osoby. On ma być dla niej jak ojciec, opiekun i nauczyciel. Ona ma wyciągnąć go z mroku, w którym tkwi od lat. Żadne z nich nie spodziewa się, jak łatwo granice wyznaczone przez powinność mogą zatrzeć się i zamienić w coś zakazanego.

- Nienawidzę Cię. - Prychnęłam, przewracając oczami. - Też Cię kocham. - Odpowiedział z głupim uśmieszkiem. - Nie jesteś moim chłopakiem aby mnie Kochać. - Powiedziałam uderzając go w policzek, i odchodząc. Najwyższe notowania: ♡17# dla nastolatków 04.08.2017 ♡15# dla nastolatków 13.08.2017 ♡13# dla nastolatków 14.08.2017 ♡10# dla nastolatków 16.08.2017 ♡05# dla nastolatków 05.11.2017

Veronica i David od zawsze przepełniali się nienawiścią. Odkąd tylko pamiętali próbowali trzymać się od siebie z daleka, ponieważ próby jakiegokolwiek porozumienia się prowadziły do coraz częstszych kłótni i bójek, przez które zmuszeni byli ryzykować naukę i własne przyjaźnie. Chociaż robili wszystko w ich mocy, żeby się od siebie, w końcu uwolnić, nie potrafili. Co by się nie działo i tak zawsze stawali sobie na drodze. Nie spodziewali się jednak, że przez to ciągłe spędzanie ze sobą czasu pewnego dnia wszystko się odmieni. Co więc się stanie, gdy jeden dzień zmieni wszystko? Czy uda im się naprawić ich relację, czy może już na zawsze pozostaną jedynie wrogami? *Zawiera wulgaryzmy i sceny erotyczne*

Życie w Brighton School, szkole dla bogatych i rozpuszczonych dzieciaków, dla których każdy dzień to pokaz mody i luksusowych przyjemności. Valentine, pełna nadziei na nowy start, dołącza do grona uczniów, gdzie już uczy się jej brat Max. Na jej drodze staje jednak przeszkoda. Jest nią Aiden Edwards, popularny, pewny siebie chłopak, który od lat jest bliskim przyjacielem Maxa i ubiega się o posadę przewodniczącego szkoły. Valentine nigdy za nim nie przepadała, a codzienność w Brighton, pełna niezliczonych imprez i nieustannych spotkań z Edwardsem, staje się coraz bardziej skomplikowana. 16+ 1#enemiestolovers 1#dlanastolatków

Drugą część dylogii "Brighton School". "Bo to, co było między nami, nie powinno tak po prostu zniknąć."

POPRAWIONE ROZDZIAŁY 15/44 „Szef mafii i jego przyrodnia siostra" W wieku osiemnastu lat Orabella Martinez straciła ojca, a kontakt z matką był znikomy. Orabella nie wiedziała nic o biznesie, w którym uczestniczyła jej matka ze swoim nowym mężem. Po śmierci ojca zostaje wrzucona w świat swojej matki, gdzie poznaje męża matki i jego syna - Vincenzo. Vincenzo nie przypomina żadnego mężczyzny, jakiego kiedykolwiek spotkała, jest podły i wymagający. Jest okrutny i przerażający. Vincenzo był znany z tego, że wywoływał strach w ludziach, po prostu patrząc na nich. Orabella nie wie o nim, że jest najbardziej przerażającym mafijnym donem na świecie. W chwili, gdy wzrok Vincenzo spoczywa na Orabelli, twierdzi, że jest jego. Jej przyrodni brat jest kobieciarzem, który oszołomił wszystkich, gdy uczynił Orabellę, swoją kobietą. Skoro Orabella jest przestraszona i oszołomiona, czy nauczy się wpuszczać swojego przyrodniego brata do swojego serca? ~•~ „T-nie możesz tego zrobić," zawołała, „jesteś moim bratem". Śmiał się z niej, gdy jego palce zacisnęły się na jej cienkich koronkowych majtkach. - Nie jestem twoim bratem, Orabella. Jego usta były na jej szyi, kiedy skubał jej skórę, ciągnąc się niżej do piersi. "Dlaczego to robisz?" Zapytała go, przygryzając wargę w chwili, gdy jego język musnął jej pączek. „Ponieważ jesteś moja." Chce jeszcze zaznaczyć, że jest to jedynie tłumaczenie książki „Stepbrother|✔️" autorstwa EroticMarie.

Trylogia. Pierwsza część to: "Najpiękniejsza ŚMIERĆ" (Okładka zmieniona). Druga część to: "Zmartwychwstała ŚMIERĆ" Prolog -Kocham cię. - Powiedziałem ze łzami w oczach. -Nie wierzę. -Jak mam ci to udowodnić !? -Zabij mnie. -Powiedziała z uśmieszkiem. Szybkim ruchem chwyciłem nóż z tylnej kieszeni i wbiłem jej w skroń. Powtarzałem ten ruch kilkakrotnie. Dopiero po 15 minutach zobaczyłem, że nie żyje. -Widzisz skarbie ? Zabiłem. -Powiedziałem, odchodząc od ciała. #1 w Horrorach. Marzec 2016

Trylogia. Pierwsza część to: "Najpiękniejsza ŚMIERĆ" #1 Druga część to: "Zmartwychwstała ŚMIERĆ" #22 Zapraszam serdecznie. Prolog Jedziemy przez gęsty las. Minęło trzy tygodnie, od dnia, kiedy pochowaliśmy Feliksa. Jesteśmy podzieleni na dwa samochody. Nierówny teren daje się każdemu we znaki. Nie wiem, jak długo tak wytrzymamy. Przed nami jedzie czerwony jeep, w którym siedzi Kamil, Weronika i Jonatan. Za nimi jedziemy my czarnym jeepem. Aldona siedzi tuż obok, a Simon bawi się karabinem na tylnym siedzeniu. Pomimo spokojnej okolicy każdy jest napięty. Nikt nie czuje się bezpiecznie. Na moich rękach pojawił się pot, a kierownica ślizgała mi się w dłoniach. Czerwone auto przed nami zaczęło niebezpiecznie chwiać się. Piaski i wąska droga utrudniały przeprawę przez las. -Adam, zwolnij. -Usłyszałem przyjemny głos Aldony, którego tak bardzo mi brakowało. Od wielu dni nie odzywamy się do siebie. Dziewczyna gniewa się na mnie, dlatego że uderzyłem Simona na stacji. -Po co? Nie możemy ich zgubić. -Odpowiedziałem chłodno, a na jej twarzy zobaczyłem lekkie zażenowanie. -Nie zgubimy ich. Jadą wolno. Proszę, nie chce tak zginąć. -Powiedziała, po czym dotknęła opuszkami palców moją dłoń. Od razu dostałem gęsiej skórki. -Wszyscy umrzemy, a potem zmartwychwstaniemy. -Zmartwychwstała śmierć? -Zapytała, lekko się uśmiechając. -Tak, zmartwychwstała śmierć.