😈 《Cyrograf》 - pakt zawarty z diabłem, na mocy którego zły duch ma prawo do duszy człowieka, który podpisał cyrograf. Diabeł czynił w ten sposób zastaw za służenie podpisującemu przez pewien czas lub spełnienie jego określonych życzeń, ustalonych uprzednio w niniejszym „dokumencie". W takim ujęciu cyrograf najczęściej podpisywany był krwią interesanta. [Wikipedia] Ale co zrobić, gdy podpiusje się cyrograf z diabłem... Przebranym za anioła? • He led her onto the wrong path. But she followed him gladly. • Całe uniwersum HP oczywiście należy do J.K. Rowling. Zakończone. Kontynuacja: Pact With The Devil: Chapter II.

1944 rok Tom Marvolo Riddle stoi na szczycie, w szkolnej hierarchii. Otoczony grupą ślepych wyznawców, planuje oczyścić świat czarodziejów ze szlam, przy okazji fundując sobie nieśmiertelność. Jednakże nie wie, iż ktoś planuje stoczyć ciężką walkę, o jego zagubioną duszę.

"Leila wróciła do domu, uprzednio zamykając drzwi na zamek. Przetarła wycieńczoną twarz, dopadając do kuchennego blatu. Wolność męczyła ją bardziej niż jej brak. Opadła zmarnowana na pulpit, wzdychając głośno. Wtedy dostrzegła białą kartkę, przewiązaną czerwoną wstążką. Wiedziała, że coś jest nie tak. Drżącymi rękami, sięgnęła po pergamin. „Mamy niedokończony biznes, miłości moja" Upuściła liścik, w tym samym momencie, w którym rozbrzmiał jego głos. - Myślałaś, że mi uciekniesz, skarbie?" •••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••• Prorok Codzienny wyd. z dnia 22.06.1950 W dniu dzisiejszym zostały wprowadzone niezwykle ważne zmiany w rządzie brytyjskim. Na czele parlamentu - za zgodą obecnego Ministra Magii - stanął Tom Marvolo Riddle, prawowity dziedzic Salazara Slytherina, zasłużony absolwent Hogwartu i wspaniały polityk. Wszystkie osoby niegodne urzędów w Ministerstwie zostały usunięte ze swoich posad ze skutkiem natychmiastowym. Wszelkie przejawy opozycji pokonano. Czas na nową Wielką Brytanię. Chwała i cześć przywódcy!

Cały świat doskonale wiedział kim był Tom Riddle, znany bardziej jako Lord Voldemort. Mimo upływających lat, jego imię wciąż wymawiano z trwogą i obawą. Jej imienia nie pamięta już nikt. Nikt z obecnie żyjących. Odeszła w zapomnienie. Ale on nie zapomniał. Bo jakby mógł zapomnieć o kobiecie, która nawiedzała go w snach. O kobiecie, którą mógłby pokochać, jednakże nie było mu to dane.