Aile-asker kurgusu✨️ 🪷 Gözlerime bakmaya devam ederken sordu. "Sen benim kim olduğumu biliyor musun?" kafamı aşağı yukarı salladım. "Abim!" dedim gür bir sesle. "Abimsin sen benim!" Afalladı. Ona, sen uzaylısın desem bu kadar şaşırmazdı hani. "Ne?" dedi. "Nil ben. Kardeşinim!" 🪷 07.09.24✨️ #aile 1 12.09.24✨️ #gençkurgu 1 21.08.2024🍭 18.07.2025🍭 (TAMAMLANDI)

Yıllarca evlat acısıyla yüreği yanan bir baba... Babasız büyümüş bir kadın... Yıllar sonra öğrenilen gerçekler... (GERÇEK AİLEM+ASKER) •••••• Oldukça farklı versiyonnnn🫶🏻 Beğeneceğinizi düşünüyorum...🙃 •••••• (Düzenli bölüm geliyor.) ••Bu kitapta geçen olaylar ve karakterler yazarın hayal gücüne dayalı bir...kurgudur.••

Afra Ertekin, yaşadığı ağır travmanın ardından kimseye güvenemeyen, sessizce çöken bir boşluğun içinde kaybolmuştur. Bir gece dayanamayacak hâle gelince, çaresizlikle telefonunu eline alır ve tamamen rastgele bir numaraya mesaj gönderir. KİTABIMDA BAŞKA KİTAPLARDAN BAHSETMEYİN! KİTABIMDA KENDİ KİTABINIZIN REKLAMINI YAPMAYIN!

-Bazı yaralar tende değil, kalpte açılır. Bazen bir kurşun değil, bir bakış vurur insanı. BU İSİMLE YAZILMIŞ İLK KURGUDUR. İSİM BANA VE KİTABIMA AİTTİR. Unuttuğu eşyalarını almak için dağ evine tek başına dönen Liva Soyel, eve vardığında kapının önünde kurumuş kan izlerini görür ve kapının kilitli olmadığını fark eder. İçeride birilerinin olduğundan şüphe ederek eve girer ve kan izlerinin odasına doğru devam ettiğini görür. Geri dönüşü yoktu, artık eve girmişti ve ardından kapıyı kapamıştı. Odasının kapısı hafif aralıktı. Odaya yaklaştıkça kurumuş kanlar çoğalıyordu. Kapı açıldı ve görüş alanına, yatağında uzanan maskeli bir adam girdi. O an çığlık atarak telefonunu düşürdü. Ya her şey bu adamla birlikte mahvolacaktı ya da yeniden başlayacaktı. İlk yayınlanma tarihi: 1 Ağustos 2025

Lüks ve ihtişam içinde büyüyen Melek, babasına meydan okumasının ardından kendini Karadeniz'in bir dağ köyünde öğretmenlik yaparken bulduğunda kaderin ona sarsıcı bir sürprizi vardır. Yıllar önce acımasızca reddettiği silik ve sessiz bir genç olan Tahir'in şimdi karşısında Fırtına lakabıyla dağları kasıp kavuran bir yüzbaşı olarak durması tüm dengeleri alt üst eder. Yıkım Timi'nin karizmatik ve disiplinli komutanının gözleri Melek'in hatırladığından çok uzakta, buz gibi keskin ve acımasızdır. Aralarındaki çatışma kısa sürede alev alarak, yerini inkâr edilmesi imkânsız bir çekime bırakırken Karadeniz'in hırçın dalgaları, sert rüzgârları ve samimi insanlarıyla sınandığı bu yeni düzen; onun için hem gülümsetecek bir savruluş hem de yüreğinin hikâyesini Karadenizli bir adamla yazacağı bir yolculuğa dönüşecektir. Yürek mevzilerinde sipere yer yok be öğretmen hanım. Düştüğün an esirsin. Ben de esirim artık, Hem Karadenize hem bir çift ela göze...

Mutlu bir evlilikleri olan iki insandan yabancıya dönüşmek mi? İşte bu benim sonum olurdu. Gerçek anlamda sonum olurdu. O gün biri bana kalkıp deseki 'canını verecek kadar çok sevdiğin kocandan boşanacaksın' hiç inanmazdım. Ailenden kişiler eksilecek deseydi yine inanmazdım. Şu an başımı göğsüne yasladığım, saçlarımla oynayan adamdan boşanacağımı düşünmek fazla kaçık bir düşünce olurdu benim için. Gözlerimiz dışarıdaki camda ve yağan karda. Huzurluyum. Mutluyum. Çok garip değil mi? Tam bir yıl sonra mutluluk ne demek bilmeyecektim. Huzur aramayı bırakacaktım. Bildiğim tek doğru mesleğim olacaktı. Belimdeki silah olacaktı. Kafamı kaldırınca gördüğüm ay yıldız olacaktı. Çünkü bir insanın ülkesinden başka kimsesi yoktur yanında. Melis ve Barış. İnsanların kötülüğünün, gülümsemelerine bulaştığı iki insan. Artık birbirlerinin ellerini tuttuklarında gördükleri kandı. Biri yıkıldı. Diğeri sevdiği yıkılmasın diye evliliklerini yıktı.

Kesilen daldan yeşerir yeni çiçekler, umudu kalbinize çiçek gibi iliştirin diye... 🌿🌸

❝ Yıllar önce şehitlikte son kez karşılaşan Afra ve Yiğit. Yıllar sonra askeriye koridorunda tekrardan karşılaştı.❞ ❦ Göz gözeydik. İki çift mavi göz. Gece ve gündüz gibi birleşmişti. YAZIM TARİHİ / 31.12.2022 /

Dudaklarımı öyle öpüyordu ki buna öpme diyemezdim. Resmen beni sömürüyordu. Alt dudağımı her ısırarak çektiğinde kendimden geçiyordum. Zevkten dudağını sertçe ısırdığımda hırıltısı dudaklarımın arasına karıştı. Bir eli başımın arkasında bir eli ise belimdeydi. Deli olacaktım. Tırnaklarımı var gücümle ensesine batırdığımda öyle inledi ki tam geri çekilecekken beni kendine daha çok bastırdı. O an parmaklarıma bulaşan ıslaklıkla ensesini kanattığımı anladım. Sırada sırtı var Efsun Kana kana içtiğim dudakları sanki cennet gibiydi. Dudaklarının kuytusunda yaşadıklarımı bir hiçmiş gibi unutabiliyordum. TikTok: @_yzb23 Öylesine yazıp kurguladığım bir hikaye gençler lütfen gereksiz duyar kasmayalım. Saygılar efenim

!DÜZENLENEN BÖLÜMLERİN BAŞINA "(d.)" KOYUYORUM! Öldüğünde, mezar taşına adı bile yazılmayacak olanlardık. Biz; İsimsizlerdik. Kapak: elirixgraphic / @azraaxsea 🔗🇹🇷 *İsimsiz Künyem adında ve kurgusunda yazılan tek kitaptır.* Askeri kurgudur.