Her yapılanın bedeli vardır ve bu bedelleri ödeyecek kişiler. Amcasının küçük oğlu Osman'ın bedelini Şimay, Kız kardeşi Nihal'in bedelini ise Ahmet ödeyecekti. ---- . Şimay Ahmet'in yatağına oturmuş ağlıyordu. "Allahım sen bana yardım et ey Rabbim!" gözleri kapalı sessiz sessiz ağlıyordu. Ahmet'in varlığını fark eden kız ayağa kalktı ve Ahmet'in karşısına dikildi kısacık boyu ile. "Yaptığını beğendin mi he! İzin verseydin şimdi bunları hiçbiri olmayacaktı. Ben nasıl edip bakıcam amcamın yüzüne he mi sana diyom sana!" dedi çaresiz fısıltıları ile. Hıçkırıklarının ardı arkası kesilmezken adamın göğsünü yumrukladı. "Niye bedeli ödeyen biziz. Biz kime ne ettik Ahmet he, de hele bana." Ağlayan kadının açık olan kızıl saçlarına koydu elini ve göğsüne bastırdı. "Kader beni sağa yazmış ey Şimay! İki cihan bir araya gelse bunu değiştiremez! Bize galan boyun eymek!"

Eski bir gelenekle evlenmek zorunda kalan iki gencin hikayesi. Gerçek hikayeden alıntıdır. 1968-1972 arasında geçen hikayedir. Yetişkin içerik içerir. 31.03.2022

Ona bir daha onunla evlenmek istemediğimi söylediğimde sinirlenmişti. Yüzüme bakmamamak için çaba harcıyordu. Önümde boş boş dolanmaya başladı, gömleğinin yakasını açarak. Birden "Sen benimsin kadın! Bunu o kafana sok! Şimdiki hayatında da, sonraki hayatında da seni bulup yine sana aşık olurum. Benden kaçışın yok! Sen bana aitsin!" deyip kalbini eliyle sıkıca tutmaya başladı. Nefes alamıyordu. O an ne yapacağımı bilemedim. Yanına yaklaşıp "İyi misin?" diye sorduğumda dudaklarıma yapıştı. Gözlerim kocaman açılmış beynim olayın şokunu atlatmaya çalışıyordu. Onu kendimden itmeye çalıştım ama nafile. Benden katbekat güçlüydü. Bir elini belime sarıp, diğer eliyle başımın arkasına baskı yapıyprdu. Nefesimin kesildiğini gördüğünde benden ayrıldı ve nefes nefese konuştu. "Bana hala eskisi gibi iyi geliyorsun. Sen benim hem zehirim, hem de ilacımsın. Bu koskoca adam sana muhtaç."

Yeni yıla heyecan ve umutla girmeyi beklerken öğrendiği gerçekle, tüm hayatını, sevdiklerini geçmişini, anılarını silmek istermiş gibi uzaklaşmak istemişti Necla. Herkesten ve her şeyden, kendinden bile. Öyle yabancıydı ki yaşamına, zamanla katlanmak işkence haline bile gelmişti. Ne mi olmuştu? Onu intiharın eşiğine getiren bu gerçek, ruhunda ne denli ağır bir yıkıma sebep olabilirdi? Umut dolu, başarılı, ve etrafına ışık saçan bu kızı hangi gerçek yıkabilirdi ki, yok olmayı bile isteyecek hale gelebilsin?

Ailesiyle pek iyi geçinemeyen İnci yine ailesiyle tartıştığı bir gece duygularının ağırlığıyla kendisini bara atar. İtalya'dan babası hastalandığı için dönen Aral babasının beklenmedik isteği karşısında sinirlerine hakim olamaz ve kendini kafa dağıttığı barında bulur. Barda aralarında yaşanan çekim sonucunda tek gecelik bir ilişki yaşarlar ve kadın hamile kalır olaylar ise sonrasında başlar..

Firar 2 -Dûğüm firar 2 - kayıp ölümsüz aşk. Mardin'de iki kaderi birbirine bağlı, Sevgi, tutku, tesadüf.. Kaderleri bir yazılmış iki düşman. Onun gölgesinde bir avukat sesi..

"Bu saatten sonra sana bir daha inanır mıyım? Asla! " "Beni dinlemek zorundasın Hüma'm. Ne yaptıysam vatanım için yaptım. " "Bana gerçekleri söyleyebilirdin. Seni anlardım. " "Yapamazdım. Onca askerin hayatını tehlikeye atamazdım. " İkimiz de susmak zorunda kaldık. Ben bu ülke için canımdan vazgeçmiştim. Karşımda ki kadın ellerini karnında birleştirdi. "Bir aile olmanıza izin ver. Kendimi sana affetireceğim Hüma'm " "İkimiz de seni hayatımızda istemiyoruz. Hoşçakal Kadir"

1968 yılının Mardin'inde, güneş sadece taş konakların üzerine değil, törenin keskin kılıcının üzerine de doğuyordu. Müjgan on altı yaşında, hayalleri toprağın bereketiyle yoğrulmuş, fakir bir köylü kızı... Hayatı, abisi Yusuf'un koskoca Kozanoğlu aşiretinin kızını kaçırmasıyla bir gecede paramparça olur. Namus davası, kanla değil Müjgan'ın gençliğiyle son bulacak. Kozanoğlu aşiretinin veliahtı Devran Ağa için bu evlilik, bir vuslat değil, bir intikam yeminidir. Kardeşinin gidişiyle sarsılan gururunu, düşmanının kızını bir mahkûm gibi konağına kapatarak onarmaya kararlıdır. Bir yanda kaçtıkları yerde aşkın baharını yaşayan Yusuf ve Züleyha, diğer yanda nefretin buz kestiği bir odada birbirine yabancı iki ruh... Müjgan, hem ailesinin sevgisizliğiyle hem de Devran'ın dinmek bilmeyen öfkesiyle savaşırken bu taş duvarlar arasında kendi sesini bulabilecek mi? Yoksa töre, bir genç kızın sessiz çığlıklarını Mardin'in rüzgârına mı gömecek? Aşkın en karanlık hali, nefretin en derin sızısı... Berdelin Gölgesinde, bedeli masumların ödediği bir hikâye. Önemli Not: Hikayenin kurgusu gereği kitapta kadına yönelik şiddet içeren bölümler bulunmaktadır. Bu sahneler, şiddeti onaylamak için değil, yarattığı yıkıcı etkiyi anlatmak için yazılmıştır. Hassasiyeti olan okurların dikkatine sunulur.

Geçim sıkıntısı ve çaresizlikle boğuşan bir anne ile 17 yaşındaki duru güzelliğiyle göz kamaştıran kızı Mihriban, hayatlarını idame ettirebilmek için Van'ın en köklü ve güçlü ailesi olan Doğanaylar'ın konağına hizmetçi olarak girerler. Mihriban için bu konak sadece sığınacak bir çatı ve yeni bir başlangıçtır ancak kaderin onun için çok daha karanlık planları vardır. Konağın 24 yaşındaki veliahdı, çapkınlığı ve öngörülemez, uçlarda yaşayan ruh haliyle tanınan ağası Tarık, Mihriban'ı gördüğü ilk an büyülenir. Tarık için başta gelip geçici bir heves gibi görünen bu ilgi, Mihriban'ın masumiyeti ve ona karşı koyuşu karşısında hızla rotasını değiştirir. Tarık'ın hissettiği şey artık sadece aşk değil; ruhunu ele geçiren, mantığını yok eden bir kara sevdadır. Zamanla bu aşk, sınırları zorlayan, kontrol edilemez bir takıntı boyutuna ulaşır. Tarık, Mihriban'ı kendi dünyasına hapsetmek istedikçe sevgisi yıkıcı bir güce dönüşür ve en çok da tutkuyla bağlandığı bu masum kıza zarar vermeye başlar. Güç ile masumiyetin, kölelikle hükümdarlığın karşı karşıya geldiği bu hikayede Mihriban, Tarık'ın karanlık sevdası karşısında hem kendini hem de özgürlüğünü koruyabilecek midir? Yoksa bu kara sevda, Doğanay konağının duvarları arasında herkesi yutan bir girdaba mı dönüşecektir? 1990'lı yıllarda geçiyor kitabım. Bu kitap; psikolojik baskı, takıntılı davranışlar, manipülasyon ve fiziksel/psikolojik şiddet unsurları barındırmaktadır. Hikayedeki tüm karakterler, kurumlar ve olaylar tamamen kurgu ürünüdür. İçerdiği ağır temalar ve tetikleyici unsurlar nedeniyle Hassasiyeti olan okurların bu durumu dikkate alması önemle rica olunur.

Doğu serisi: 3 Bir turna ve avcısının hikayesi... Naze, saçlarını ağır ağır tarayıp aynanın karşısına oturdu. Parmakları, Sevim ablanın ona hediye ettiği krem rengi entarinin işlemelerini okşadı. Kumaşın zarafeti tenine değdikçe dudaklarına utangaç bir tebessüm yerleşti. İlk kez bir mecburiyet için değil, ilk kez gerçekten isteyerek süsleniyordu. Ona süsleniyordu.. Kocasına. İnce örgülerinin arasına pembe güllerle süslü tokayı iliştirdi. Yanaklarına hafif bir allık, kirpiklerine incecik sürülen rimel... Aynadaki genç kadına uzun uzun baktı. O mahcup kız gitmiş, yerine umut etmeye cesaret eden bir kadın gelmiş gibiydi. Belki bugün... Belki bugün Baran ona ilk defa karısı gibi bakardı. Tam o sırada kapı zili çaldı. Naze'nin kalbi göğsüne sığmadı. Eteğinin uçlarını toparlayıp çocuk gibi heyecanla dairenin kapısına koştu. Eli titreyerek kilidi çevirdi. Kapıyı açtığı an yüzündeki gülümseme donup kaldı. Koridorun loş ışığında Baran duruyordu. Ama yalnız değildi. Sarhoş olduğu her hâlinden belli olan genç bir kadın, iki kolunu Baran'ın boynuna dolamış, bütün ağırlığıyla ona yaslanmıştı. Başını adamın omzuna gömmüş, kırık dökük bir sesle bir şeyler mırıldanıyordu. Baran'ın bakışları bir anda Naze'ye çevrildi. Naze'nin elindeki kapı kolu gevşedi. " Mecburdum.." diyen adamı bile duymuyordu artık. Ne gibi bir mecburiyetti bu. Saçına özenle taktığı pembe güller, yüzüne sürdüğü utangaç makyaj, kalbinde büyüttüğü küçücük umut... Hepsi tek bir saniyede anlamını yitirdi. Ve o an anladı... Bazı kadınlar, gelinliğini çıkarır çıkarmaz dul olurdu.. Ve bazılarıda gerçek sevgi ne asla tadamazlardı.. #Yakında