Mutlulukları ile kalmayıp gözyaşlarını da tüketmiş ve katiline aşık olmuş tüm kalplere ithafen... Bize aşk hep güzel, mükemmel anlatıldı lakin kimse en kötüsüne aşık olunduğunda aşkın nasıl da can yakabildiğinden bahsetmemişti. Bunu yaşayarak öğrenmek ise en acısıydı. Katiline aşık olan kalpler, kurşunlara karşı sempati besler diyordu yazar ve ekliyordu ; kötü bir kalbe duyulan aşk, Azrail ile oynanan bir kumara benzer, kaç defa kazandığının önemi olmaz, bir kez yenilirsen bedelini hayatınla ödersin. "Bu hikaye, tatlı ve mükemmel bir aşk hikayesi değildi. Bu aşkın en acımasız haliydi ve ben bir katilin bana sarılma ihtimaline aşık olup defalarca ölümü göze alan aptalın tekiydim" "Seni affettim ancak seni affettiğin için kendimi affedemiyorum. Seni sevdim, senin gibi birini sevdiğim için ise kendimi asla sevemiyorum. " "Sensizliğe çeyrek kaldı, hak verirsin ki bundan sonrasında söylenecek pek bir şeyimiz de yok. Sen çıkarken iyi ört kapıyı, sensizliğin rüzgarı üşütmesin..." ‼️Bxb bir hikayedir içerisinde cinsellik ve kötü örnek oluşturacak davranışlar vardır ‼️

Bu şehir, bu insanlar, geçmişin kara bulutu onları birbirine kırdırır da yine yâr etmezdi... Ya da ederdi, kim bilir? BxB

Solcu Başkan ve dışlanan güzel çocuğun hikâyesi... BxB

Venüs'ün kitabıdır, o dönene kadar bu hesapta geçici olarak bulunmaktadır.

Yaşadığı hafıza kaybı yüzünden sevgilisini unutan genç ve kendisini inatla hatırlatmak isteyen sevgilisi... -Texting

"Şiddetle başlayan hazlar, şiddetle son bulurlar. Ölümleri olur zaferleri, Öpüşürken yok olan ateşle barut gibi." diyen Shakespeare belki haklıydı bu sonesinde. Ancak istisnalar her zaman vardı ve var olacaktı. Bazı aşklar vardı ki; şiddetle başlasa da, düğümler dizse de aşığın boğazına ve bazen kırsa da onulmaz yerlerden, yine de başarırdı aşığın yüreğinde öldürmeden var olmayı. Sadece birazcık ölümün buruk kokusu kalırdı aşığın genzinde. Ara sıra o koku, ciğerine dolup telaşa düşürürdü aşığı. Ölüm korkusu yapışırdı yakasına. Sonra sevgilinin bir gülüşüyle içindeki cesetlerin üzerinde kan kırmızısı karanfiller açardı. Ciğerine dolan ölüm kokusu hala oradaydı ama artık karanfiller de bakiydi. Zaten aşk; risk almak, ya olursaları kuşanmak değil miydi?. Bazısının payına boyundan büyüğü düşüyordu sadece. Ve alınan her risk, aşığın kendisinden feda ettiği her parça, ölüme yazılan davetiyeye bir harf daha karalıyordu. Aşk; ince bir sıratın üstünde yürümekti. Ne kadar ağırsa sevdan, o kadar içli dışlı oluyordun ölümle. Nefeslerini ensesinde hissediyordun. Aşk; bile bile ateşe yürümekle, vazgeçmek arasında kalmaktı. Yürürsen yanacaksın, gidersen yarım kalacaksın. O yüzden küçüğüyle büyüğüyle her aşk biraz ölüm kokuyordu.

Lordun tüm kitap pdfleri.

"Ben yüreğimdeki bu sızıya da, yüreğimdeki sana da bir isim bulamadım elma kurdum. O yüzden senin adın kavuşmak olsun." Kapak @Percexes <3

Oldukça klişe bir mahallede yaşayan Aytuğ ve onun kıymetlisi Can'ı...