Tam hayattan bıkmışken, sadece ölmek isterken , hiç tanımadığın birinin sözleri ile hayata tutunmak....Ve zaman geçtikçe ona aşık olup, onun için yaşamak

ÖĞRETMEN VE ÖĞRENCİ KURGUSUDUR! YAŞ FARKI MEVCUTTUR! Okuduğumuz TEXTİNG kurgularında genç ama masum kızlar hep rastgele bir numaraya yazar ve hayatının aşkını bulur. Peki ya ben neden okulumuza yeni atanan Matematik hocasına yazdım? Evren galiba bana bir tarafıyla gülüyordu... ASIK SURATLI NEŞE (YARI TEXTİNG) Yasemin Neşe_Çağatay Yaman Ertürk

"Soyun!" "Ne?" Yaşlı adam oturduğu masada kaşlarını çatmıştı ki yanındaki kadın tebessüm ederek bana döndü. "Sadece hırkanı çıkar ve bize sol kolunu göster." Tedirginlik içinde onlara baktığımda uzun bir masada oturan toplam on kişi görmüştüm. Ben kapıya yakın bir yerde duruyordum ve yanımda benimle aynı yaşta olan altı çocuk daha vardı. Sağımdaki kızın sol kolundaki yarasa damgasını gördüğümde sertçe yutkundum. Aynı damgadan benimde kolumda vardı. "Neyi bekliyorsun?" Bu soğuk ses yaşlı adamın sağ tarafında oturan kişiden gelmişti. Başını önündeki dosyadan hiç kaldırmadığı için yüzünü iyi göremiyorum. Hırkamı çıkardığımda benimle aynı hizada duran çocuklar koluma baktı. "Sende Yarasalardan birisin." Yaşlı adamın sesi huzursuz çıkmıştı. "Nasıl damgalandığını hatırlıyor musun?" Yine o adam konuşmuştu ve hâlâ başı önündeki dosyadaydı. İyi hatırlıyordum. "Hayır." Onlara güvenmiyorum. Cevabım ile kalem tutan eli hareketsiz kalmış fakat başını kaldırmamıştı. "Artık bizi neden buraya getirdiğinizi açıklayacak mısınız?" Yanımdaki çocuklardan biri konuşmuştu. Yaşlı adam sıkıntıyla bir nefes alarak bizlere baktı. "Aslında hepiniz aynı çocuk yurdunda bir zamanlar kaldınız. Peşinde olduğumuz biri var ve o yurttaki otuz çocuğu damgaladı. Şimdi yeniden ortaya çıktı ve Yarasaları bulup hepsini öldürüyor." Sanırım Yarasalar biz oluyorduk. "Bizimle işbirliği yapmak zorundasınız, tabii yaşamak istiyorsanız?" Masadakilere döndü. "Herkes kendi eğiteceği çocuğu seçsin. Unutmayın seçeceğiniz çaylaktan siz sorumlusunuz." Burada neler olduğunu anlamıyorum. Masadakiler bizi incelerken o başını hiç kaldırmayan adamın sesini duydum. "Gözlüklü kızı ben eğiteceğim." Burada gözlük takan sadece bendim.

Siz: Selamün Aleyküm,İmam beyciğimm. İmam Beyim: Aleyküm Selam,buyurun? Siz: Oyy,buyurunda dermişş. İmam Beyim: Anlamadım,kimsiniz? Siz: Manyağınn:) İmam Beyim: Pardon? Siz: Neyini anlamadın, söyle? İmam Beyim: Hiç bir şey. Ve sizinle konuşmam günah. Siz: Ah,ah, işte benimde bu zoruma gidiyor. Günah ola ola yazıyorum sana. Allah'ım affet. Bence affeder ya,dimi? İmam Beyim: Bilmiyorum,neyse lütfen söyleyin kimsiniz? Siz: Beni herkes tanır,sende tanıyorsun zaten. Yani,herkes tanır ama,deli olarak:) İmam Beyim: Ne? Siz: Ay, korkuttuk iyimi hjhjhhjh. İmam Beyim: Siz delimisiniz? İmam Beyim: Bi delim eksikti zaten.(Silindi) Siz: Gördüm, gördüm. Bi delin eksik değil artık Çünki,ben VARIM !!!! TEBRİKLERRRRR.

Her göz gırpımında bir ölüm. Her istediğin zamanda bir ölü. Nefret ettiğin insanın ölümünü görmek. Büyük hazz. Düşünün istediğiniz insanlar istediğiniz an ölüyor, ama suçlu siz olmuyorsunuz. Peki kim oluyor? Sevgiliniz. Lavin. Beyaz Ölüm demek. Duymuşsunuzdur beyaz yalan, ama beyaz ölüm kelimesini ilk defa duyuyorsunuzdur. Neden bir insana ölüm adı verilir? Güç için mi? Sanmam. Nefret? İnanmam. Ölüm? Doğru cevap. İsmim Lavin. Anlamı Beyaz Ölüm olan. Ölüm benim hayat tarzımın anlamı. Hayatımın ta kendisi.

24 Krallıktan gelen genç prens ve prensesler için kurulmuş bir Kraliyet Okulu. Ancak acımasız bir suikastçı kendini soyluları teker teker öldürmeye adamıştır. Kaçış yok. Teslim olmak yok. Oyuna hazır mısınız?

BU KİTAP BASILI ESER HALİNE GETİRİLDİĞİ İÇİN KALDIRILMIŞTIR. FİKİR SAHİBİ OLMAK İSTEYENLER İÇİN GİRİŞ BÖLÜMLERİNDEN BAZILARI BULUNMAKTADIR. KEYİFLİ OKUMALAR. * Lütfen bekleyin. Operatöre bağlanıyorsunuz. * * Kapak tasarım: @viranebirkalp

16 Mayıs 2021 güncellemesi: Bölüm yorumlarında fazlasıyla spoiler olabilir, eğer hoşlanmıyor ve keyif alarak okumak istiyorsanız yorumlara bakmayın. Bütün Sokak Nöbetçileri'nin gözleri benim üzerimdeydi, benim gözlerim ise onun turkuaz rengi gözlerinden ayrılmıyordu. Hepimiz yine bir amaç uğruna toplanmıştık. "Sokak çocuklarını her gördüğünüzde saçlarını okşayın," dediğimde gözlerim onun kumral saçlarına kaydı, alnına bir tutam saç düşmüştü ve her zamanki gibi dağınık, özensizdi. "Onları sevin, gülümseyin. Bir gün o çocukların büyüyeceğini ve karşınıza çıkacağını unutmayın." Hafifçe tebessüm ettiğimde canım hiç olmadığı kadar fazla yanıyordu. "Büyüdüm, büyüdün, büyüdük." Ona doğru bir adım attım ve başımı kaldırıp "Keşke hiç büyümeseydik," diye fısıldadım. "Keşke büyümeseydin. Keşke o sokaklara ait kalsaydık." Öfkeli değil, bıkkındı. Ruhsuz değil, tepkisizdi. Yalnız değil, kimsesizdi. "İçimi sokaklara çevirmenin bir yolu var mı?" diye sorduğunda sesinde ilk defa başkaldırı yoktu, vazgeçiş vardı. "Kendimi değil ama seni o sokaklarda yaşatıp gizlemek istiyorum."

Pukka yayınları aracılığıyla kitap oldu! "Sana hiç söylemedim ama sana aşıktım. Bunu yüzüne karşı söyleyememek de benim ayıbım olsun." 070822 ☁️