Mardin'in acımasızlığı ile bilinen Ağası Hazar Xüfezdan, tek imkansızı yüreğine taht kuran Mavi harelerin sahibi, papatya kokulu yâri idi. İmkansızlık olarak kalmadı! 2 yıldır sessiz sedasız sevdiği papatya kokulusuna, Berdel ile yâr oldu. ° Kendisine yara olacağını sandığı Adamın yâr olacağını bilemezdi Hüma... ° İmkansızı olan mavi gözlüsüne, kavuşacağı günün geleceğini bilemezdi Hazar... ° "Hayatımın tek rengi siyahtı senden önce, karanlık dünyama mavi masum gözlerinle renk getirdin hebûna' mın." ~Hazar Xüfezdan ~~~ Hazar XÜFEZDAN & Hüma ASLAN ‼️TÖRE KİTABIDIR! ‼️KUMA YOKTUR! ‼️HİKAYEMDEKİ TÜM ŞAHIS VE OLAYLAR HAYAL ÜRÜNÜMDÜR! 19 Ekim 2023 |Yayımlanma Tarihi 🗝️

Felaketlerle başlayan bir gece kaç Bedel ödettirdi? 🕯️

Nazlı, Can, Ahmet ve Devrim. Her şey Nazlı'nın Snapchat'te Naz adında fake bir hesap açmasıyla başlamıştı. Aslında onun tek derdi platoniği ile st atmakken kendini 1 Milyon skoru olan bir çocukla konuşurken buldu. Üstünde bir de sakladığı sırrı ortaya çıkınca kimseye anlatmaması için iş birliği yaptı. Nazlı hayatı boyunca Can, Ahmet ve Devrim ile konuşmazken kendini birden üçünün ortasında bulmuştu.

Avukat Hevidar Evin Şahin. Baran Korkmazbey'in hikayesi. Avukat Hevidar Evin'in, Baran Ağa'yı kurtarmasıyla hikaye başlar... ^^^ **Kitabın tüm hakları şahsıma aittir. Kitabın çalınması, kopyalanması durumunda gerekli yasal işlemler başlatılacaktır. *

GERÇEK BİR HAYAT HİKAYESİNDEN UYARLANMIŞTIR. AŞİYAN İstanbul'da hukuk okuyan Esila, tatil için ailesinin yanına Mardin'e döndüğünde, onu bekleyen karanlık yazgıdan habersizdir. Yıllar önce, çocuk yaşta Aram onu görmüş ve etkilenmiş; Aram'ın babası ise "Bu kız senin gelecekteki eşin" diyerek kaderin ilk düğümünü atmıştır. Esila için yıllar öncesinden örülen bu ağ, dönüşünde kapanmaya hazırdır. Törelerin ağır gölgesi altında, kendi iradesi dışında Aram'la evlendirilir. Küçükken doğudaki kızların haklarını savunmak için avukat olma hayalleri kuran Esila, bu kez kendi hayatını savunamamanın acısıyla baş başa kalır. İçindeki isyan, özgürlük özlemi ve geçmişteki hayalleri her geçen gün daha da derinleşir. Aram ise, yıllardır hayalini kurduğu kadını elde etmiş olmanın mutluluğuyla, onun kalbini kazanmak için her yolu dener. Ancak bu evlilik; tutku ile öfkenin, sevgi ile nefretin, bağlanma ile özgürleşme isteğinin çarpıştığı bir savaş alanına dönüşür. Her dokunuşları bir yara, her bakışları yeni bir yangın gibidir. Gerçek bir hikâyeden uyarlanan Aşiyan, aşkın yalnızca mutluluk değil, bazen de en ağır mahkûmiyet olduğunu gözler önüne seriyor. Bu roman; töre, özgürlük, aşk ve yıkım arasında sıkışmış iki insanın, hem birbirlerini yıkıp hem de yeniden inşa edişlerinin çarpıcı bir anlatımı... Bu kitapta Esila ve Aram'ın değil, kendi yaralarınızı da göreceksiniz. "Sevmek kurtuluş mudur, yoksa yıkım mı?" sorusunu her sayfada yeniden soracaksınız. Bazı hikâyeler vardır, bittiğinde bile zihninizden silinmez; Aşiyan işte tam olarak böyle bir hikâye.

"Aşkı mutlu olmak için değil, ızdırabını iliklerime kadar hissetmek için oldum ben." Sıla Dilvan. "Kalbindekini unutup beni sevemez misin?" diye sordu kadın. Kalbi izlerle dolup taşan bir kadın. Her yeni bir güne yeni bir iz açmaktan gocunmayan bir adam... "Bir gün sen de seversin beni sanmıştım." dedi Sıla, "Sanman senin sonun oldu." diyerek cevap verdi Mir Bedirhan. Bu kitapta geçen kişiler, kurumlar ve olaylar tamamen hayal ürünüdür.

Abisinin kaçırdığı kız yüzünden evlenmek zorunda kalan Arîn Karahan. Kız kardeşine son kez abilik yapan Adar Koçbar. Sadece fark edilmek istiyordu, mutlu bir aile kurup okumak, hayallerini gerçekleştirmek istiyordu. Ama verilen hüküm bunu engel oldu. Aşka tövbeliyken evlendiği kadından ve bu hale gelmesine neden olan herkesten nefret etti. Ama durmuş kalbinin karısı ile attığını kabul edemedi. Biri Mardin'in duygusuz ağası diğeri Mardin'in suyu kadar berrak ve dalgalı kızı. Ve onların hayatına karanlıktan aydınlığa sürükleyen bir karar. Kan davasının bitmesi onların kendi destanını yazmıştı. 🦋 DÜÇAR OLMUŞ DİLLERİN ANAHTARLARINI BULDUKLARI BİR SEVDA MASALI...

Çaresizlikle titreyen ellerimle açtığım kapıda aslında hayatımın bitişiydi. 'Öp bakalım ben Sadet YAKUPOĞLU, Haşim babannesi 'dedi . En az dedemin yaşlarında olan bu kadının kibri her hareketinden her bakışından belliydi. Bakışlarından beni fazlasıyla hor görmüştü çünkü torunu her kızın başına gelebilecek bir mucizeydi tabi hesaba katılmayan ben hariç, içimdeki yıkılan tüm umutların hayallerin ağırlığıyla eğilip sessizce öptüm elini , yanı başındaki kadın ona nazaran daha sevecen gelmişti gözlerime yada ben öyle ummak istedim. 'Maşallah su gibisin' dedi o adamın babannesinin yanı başında oturan kadın ,anlamlandıramadığım bir parıltıyla taçlandırdığı gülüşüyle 'Ben AFife , Haşimin annesi' dedi gülen yüzüyle ,galiba ifadem onunda yüzündeki gülüşleri kırmış geçirmişti. Elini uzattığında dar ağacına giden ölüm mahkumları gibi sessizce eğilip onunda elini öpmüştüm. Geri adımlarla uzaklaşırken tüm haşmetiyle odayı dolduran Sadet hanım dı sessizliği bölen 'Gelin hanım bi kahve yap da adet yerini bulsun!' dediğinde imasını anlamıştım. İçimde yıkılan her şeyin acısıyla, tüm tırnaklarımın etleri bir bir parçalıyordum kahveleri yapmaya giderken. Hikaye tamamen kurgusaldır.

Korkuyorum... Ya biri varsa hayatında. Unutmuş olabilir miydi her şeyi. Benim hayatım hâlâ onun bıraktığı gibiydi her şey aynıydı. peki ya o, o ne yapıyordu mutlu mudur? Mutludur bence hemde çok mutludur... ARKADAŞLAR OY VERMEDEN GİTMEYİN..