Öyle kafama göre yapıyprum abişler kurgusuuu🥳🥳 ❗️kitapta B×B ilişkisi vardır. Rahatsız olacaklar ya da linç edicekler lütfen okumasın❗️ ❗️YORUMLARDA SPOİLER VERMEYELİM LÜTFEN. VERENLERI ENGELLİYORUM. KITAP TANITIMLARI YAPMAZSAKTA SEVINİRİM❗️ iyi okumalarr🩷🩷

Aile kurgusu

Geçmiş hayatında kendi öz babasından yediği dayaklar ve gördüğü eziyetlerle 17 yaşında ölen bir gencin ruhu, acımasız bir imparatorlukta trajik bir kaderle yeniden doğar. Ancak yeni hayatında da talihi değişmez. Zalim imparatorun kuleye kapattığı, açlığa ve şiddete terk edilen gayrimeşru oğlu Niel olarak gözlerini açar. Kanlı bir ihtilalle taht yıkıldığında, yeni İmparator ve onun efsanevi, soğuk kanlı kardeşi Dük Gabriel von Eisner, kulede ölümün kucağındaki bu minik bebeği bulur. Herkes infaz edilmesini beklerken, Dük onu öldürmek yerine soğuk ve heybetli Eisner Kalesi'ne götürmeye karar verir. Zihnindeki 17 yaşındaki kırgın yetişkin ruhu ve korku dolu 3 yaşındaki çelimsiz bedeniyle Niel, sadece hayatta kalmak, varlığını unutturmak ve verilen cezalara boyun eğmek isterken... Dük'ün korumacı ve sert tavrı, Dük'ün eşi Consort Rowan'ın baba şefkatini aratmayan sınırsız merhameti, ve ona başta yabancı bakan 3 devasa üvey abinin koruma içgüdüleriyle karşılaşır. "Sadece canımı acıtmayın" diyerek büyüyen travmatik bir bebeğin, Kuzey'in en güçlü ve en tehlikeli ailesi tarafından yavaş yavaş el üstünde tutulmasını, o buz gibi kalenin odak noktası haline gelmesini ve ailesinin "küçük bebeği" olarak şifalanmasını anlatan bir hikaye okumak isteyenler, buyurun efendim iyi seyirler-aman iyi okumalarrr

Bazı kapılar açılmak için değil, sonsuza kadar kapalı kalmak için vardır... Burslu olarak Valmont Koleji'ne kabul edilen Lalin Perisay, yeni hayatının sonunda hayallerine kavuşacağını düşünüyordu. Yeni arkadaşlar, yeni bir okul ve yepyeni bir başlangıç... Fakat Valmont, dışarıdan göründüğü kadar kusursuz değildi. Siyah koridorlarının arasında saklanan sırlar, geçmişten gelen gölgeler ve herkesin bildiği ama kimsenin konuşmadığı gerçekler vardı. Üstelik okulun en gizemli öğrencisi Miran Valmont, Lalin'in tüm dengelerini altüst edecekti. Bir yanda dostluk, ihanet ve ilk aşk... Diğer yanda ise karanlığın hiç eksik olmadığı bir okul. Çünkü Valmont'ta her gülümsemenin ardında bir sır, her sıranın ardında ise anlatılmayı bekleyen bir hikâye vardı. Peki ya bazı sırlar ortaya çıkmamalıysa?

Bazı yaralar gerçekten geçmez. Sadece zamanla sessizleşir. Bu kitap; yıllar önce koparılan bağların, yarım kalan bir çocukluğun, aile olmayı yeniden öğrenmenin ve hiç beklenmedik bir anda filizlenen aşkın hikâyesi. Bazı hikâyeler okunmak için değil, hissedilmek için yazılır. Umarım Eylül'ün hikâyesi kalbine dokunur.

Ilgaz, henüz on yaşındayken bir arabanın arka camından babasının gidişini izlemiş ve o günden sonra kendi dünyasını sarsılmaz duvarlarla örmüş bir genç kızdır. Voleybol onun nefes kaynağıdır. Hayatını tek kişilik bir kale gibi yönetmeye alışkındır. Ancak lise son sınıfta karşısına çıkan bir proje, tüm planlarını altüst eder. Okulun futbol takımıyla ortak yapılacak 19 Mayıs gösterisi için, okulun en kapalı kutusu ve mesafesiyle tanınan Demir ile eşleşir. Demir, tıpkı Ilgaz gibi kendi karanlığına hapsolmuş, geçmişin ağır yüklerini omuzlarında taşıyan biridir. İkilinin arasındaki zorunlu ortaklık, başta büyük çatışmalara ve sarsıcı tartışmalara neden olsa da, zamanla birbirlerinin duvarlarının ardındaki gerçekleri görmeye başlarlar. Ilgaz, yıllardır bildiği gerçeklerin aslında göründüğü gibi olmadığını fark etmeye başladığında, Demir hem sığınacağı bir liman hem de yüzleşmesi gereken en büyük aynası olacaktır. "Siyahın içine beyaz karışır ama ne kadar görünür?"

Öldü sanılan Şimal'in 17 yıl sonra gerçek ailesini bulmasıyla başlayan bir hikaye. Hem hüznün hem aşkın hemde komediyi barındıran bir hikaye. Bir şans ver emin ol ki seveceksin ;)

❝ Kullanmayacağım bankanızı. ❞ Alin'in bilinmeyen numaraya attığı ilk mesaj buydu. Oysa karşısındaki kişi ne bankacıydı ne de dolandırıcı... Sadece yanlış kişiye mesaj atan bir futbolcuydu. Ya da en azından öyle söylüyordu. 🪭 Argo içerir.

Çekmece ağır bir sesle açıldı. İçeride sararmaya yüz tutmuş dosyalar, eski reçeteler ve köşesi hafifçe kıvrılmış, diğerlerinden ayrı duran bir zarf vardı. Üzerinde tek bir kelime yazıyordu. Daphne El yazısıydı. Babamın el yazısı. Bilinmezlik ile göğsüm sıkıştı. Zarfı elime aldığım anda kalp atışlarım hızlandı; sanki odanın havası azalmıştı. Açmak istemedim. Bir mektubun insanın hayatını bu kadar kolay ikiye bölebileceğini bilmek, korkutucuydu. Ama içimde bir yer, bunun yıllardır sessizce beni beklediğini fısıldıyordu. Zarfı açtım. Kâğıt titreyen parmaklarım arasında hışırdadı. Kağıtta yazanlar ise şunlardı. "Daphne... Sen bizim kızımız olarak doğmadın."

Tüm haklar içinde saklıdır Kitab bana aittir