Deli dolu bir kız sevgilisine yazmak yerine yanlışlıkla yanlış bir numaraya yazarsa ne olur?... Oysaki sadece sevgilisine yazmak istemişti. Nereden bile bilirdi ki, yalanlarla dolu hayatında ki, doğruları bulmaya çalışacağını... ★ BU BENİM İLK KİTABIMDIR YAZIM HATALARI, MANTIK HATALARI VB. OLA BİLİR. FAKAT ELİMDEN GELDİKÇE DÜZELTMEYE VE GELİŞMEYE ÇALIŞIYORUM. BÖLÜMLER GİTTİKÇE DAHA DA GÜZELLEŞİYOR VE DAHA AKICI OLUYOR. BU YÜZDEN İLK 5 BÖLÜMDEN KİTABI BIRAKMAYIN. EMİN OLUN Kİ, BU KURGUNUN 2. KİTABI DAHA GÜZEL OLACAK! İyi okumalar... ★ Güneş: Sen bana 152 gün'e aşık olursun. Komutan bey: Sende bana 152 gün'e aşık olursun. Güneş: İlk aşık olan kaybeder. Komutan bey: Kaybeder ;)) ★ •#99-Komik• •#1-Çatlak• •#1-Aldatılma• •#6-Komutanım• •#31-Korku• •#3-Deniz•

Banu: Çok gıcıksın be adam. Atlas: Sende pis kadın. Banu: Seviyorum seni be.

4 arkadaşın numara komşuları üzerine iddiaya girmeleriyle başlar her şey... Argo, küfür vs. içerir!!!

Kitabın tüm hakları şahsıma aittir, en ufak bir çalıntı söz konusu olduğunda derhal yasal işlem başlatılacaktır!! 🕷🕊 İspanyol bir mafyanın, masum bir Türk kızına bağımlı olma hikayesi. 🇹🇷🇪🇸 Una Turco hizo lo que el Demonio no pudo. +18 sahneler vardır

Yıllarca sevdası kalbimde olan adam ile evleniyordum benim ona olan aşkım onu bana olan nefreti ile olan evlilik. "Bu evlilik öyle böyle olacak ister kabul edin ister etmeyin" babasının keskin sözleri karşımda duran adamı daha da sinirlendirmişti istemiyordu benimle olmayı istemiyordu benim olmayı ben ise sadece izliyordum olaylar karşısında sessiz kalıyordum. Karşımda durup konuşmasını bekliyordum o ise öfkesinin dinmesini sinirle ellerini saçlarından geçirdiğinde tam önümde duruyordu. "Babam bu evliliği bir şekilde yaptıracak mutlu olacağımızı düşünüyor aklı sıra" deyip sinirli bir şekilde kahkaha atmıştı. Gözümden yavaş bir şekilde inen gözyaşımı görmemesi için kafamı iyice eğmiştim. "Ama yemin ederim bu evlilik mutlu bir evlilik olmayacak şimdiden sana yaşatacaklarım için üzgünüm Efnan ama bu sefer babama yenilmeyeceğim" Dediği gibi olmuştu bana yaşatacağı en kötü şeyi yaşatmıştı. Kalbini açmamıştı ve her geçen gün beni daha da öldürmüştü.

*Sus Çizgisi basılmış bir eserdir.* . O kadar zıtlardı ki, biri kor iken diğeri serinleten bir içim su gibiydi. İşin aslı da buydu zaten. Denge zıtlık gerektirirdi. Yanarsan denge bozulur, yakarsan tek kalırsın. Onu olduğu gibi bırak, avuçlarına dolsun. Seyre dur, sustuğun zamanların acısını o çıkartır. ☯ Genç kız, ölen babasının hattını kapatsa dahi yazmaktan vazgeçecek gibi durmuyordu. Tek tik çifte döndüğünde kader çizgisi onun için bir kez daha kırıldı.

Hale, sosyal medyada yazdığı bir yorumun hayatını bu denli değiştireceğini nereden bilebilirdi ki.

"Bade Karahanlı." Duyduğum tok sesle eş zamanlı olarak derin bir nefes aldım, ağır hareketlerle sesin geldiği yöne döndüm. Kapıyı yavaşça kapattı, gözleri beni buldu. "İsmimi bile öğrenmişsin." Dudakları yana kıvrıldı, bana doğru geldi. "Öğrenmek zorunda kaldım diyelim." Gülümsedim, biraz daha yaklaştı, birkaç adım geri gittim ama sırtım soğuk duvara temas edince durmak zorunda kaldım. Fakat o durmadan üzerime gelmeye devam etti. Kaçmak için sağ tarafa doğru geçecekken kolunu önüme kalkan etti. Boş bir anında sol taraftan kacayım dedim ama bu sefer de diğer koluyla önümü kapattı. Tamamen onunla duvar arasında kalmıştım, kaçmama izin vermiyordu. Sırtımı duvara yasladım, yemyeşil gözlerinin içine baktım. "Ne yapıyorsun?" "Konuşmamız gereken şeyler var." "Evet var ama bunu aramızda mesafe varken de yapabiliriz." "Yapamayız, böyle konuşmak istiyorum." Cevap verecekken gördüğüm şeyle sol gözünün altına düşen kirpiğini nazik bir şekilde aldım. "Kirpiklerin dökülüyor." Dudaklarındaki tebessüm büyüdü, sessiz kaldı. Sağ yanağında küçük bir gamzesi vardı, yakın olduğumuz için fark edebilmiştim. Kirpiğe usulca üfleyerek gözlerimi yeşillerine çevirdim. "Badem yağı sürebilirsin, çok iyi geliyor." Tek kaşı kalktı, söylediğim şeye şaşırmış gibiydi. Fakat bu şaşkınlığı üzerinden çabucak atıp kaçmamı engellemek için önüme kalkan ettiği elini duvardan çekti, cebine attı. Merakla ona bakarken elini cebinden çıkardı, badem şekerlerini uzattı. "Yer misin?" Elinden bademleri alarak birini ağzıma attım. "Çok severim." Biraz daha yaklaştı, derin bir nefes aldı. "Badem şekeri gibi kokuyorsun." Badem şekeri mi demişti o? Şaşkınca bakarak elimdeki bademleri kokladım. "Güzel kokuyorlar yalnız." Başını salladı. "Biliyorum." Gülümsedim, kendisi de bir şeker yedi ve ekledi. "O yüzden söyledim zaten."