"Benden nefret ediyorsun. Ama bana ait gibi gözüküyorsun." Keskin, kısık bakışlarının altında gerildiğimi hissettim. Bakışları alev alev yanan bir kömür kadar sıcak ve bir o kadar karanlıktı. Emir Cihandar'a ait olmak. Bir eşya gibi değil, bir esir gibi değil, bir intikam gibi değil. Bir duygu gibi, bir dokunuş gibi, bir ruh gibi. Tehlikeyle parıldayan kara gözlerine bakarken, "Sana ait değilim," diye bastırdım. Bakışları vücudumu ağır ağır inceledi. "Gözüküyorsun dedim, öyle olduğunu iddia etmedim." "Edemezsin zaten." Sanki bakışlarıyla soyuyormuşcasına ateş saçan irisleri bedenimden gözlerime çıktığında güç oradaydı. "Eğer iddia edersem zaten..." Sırtını doğrultup geniş, yapılı vücudunu öne doğru eğdi. "Aksine hiçkimsenin gücü yetmezdi." Alttan gözlerimin içerisine bir yangını başlatır gibi baktı. "Mira Alemşah, eğer benim olsaydın. Değil tüm dünya, sen bile kendini benden alamazdın." #eslaf ••• Wattpad'de ESLAF adında ilk yazılmış hikayedir.

"Bana âşıksın." dedi kıkırdayarak. "Ölüm olsan bile sadece beni öldürebilirsin, ben de seni. İkimiz birbirimizi." Yarım bir nefes verdim. "Âşığım demedim Artemis." "Âşıksın, âşık..." tırnaklarını ensemde gezdirdi, kızıl saçları burnuma değiyor ve yüzümü gıdıklıyordu. "Çok âşıksın ama kimseye söylemeyeceğim, aramızda söz." Yüzünü boynum ve göğsüm arasındaki o yerden çekmeden sağ elini havaya doğru kaldırdı, serçe parmağını bana doğru uzattı. "Cidden söz veriyorum. Kimseye sana âşık olduğumu söylemeyeceğim." dedi. ~ Yayımlanma Tarihi: 21 Ağustos 2022

Telefonda canlı yayın açıktı. Son model cihazın sağ üst kısmında kalın puntolarla 87.2K yazıyordu. Prenses olarak anılan Katerina Dezira'nın, hesabından açılan canlı yayının bu kadar kalabalık olmasının sebebi kesinlikle Katerina'nın bir süper model oluşu değildi. Canlı yayında binlerce insan olmasının sebebi bir cinayeti izlemeleriydi. Katerina, en yakın arkadaşı Isabella Stark'ı vahşetle öldürüyordu. Yayımlanma tarihi: 20 Ocak 2024

~Fantastik~ Denge ve düzen bozuldu. Dünya artık bambaşka bir hâl aldı. Dünya daha önceleri de istilaya uğramış, kaynakların büyük bir bölümü harcanmış ve yaşam yıkılma eşiğine gelmişti. Yaratılış Çağı'nın sırları pek çok şeyi de beraberinde getirirken ırkların sonu gelmiş, düzen değişmiş, denge korunamamıştı. Bu durumda yapılacak tek şey ise kaçıp kurtulmak olmuştu. Ta ki bir kurtarıcı bu felaketi durdurana dek. Her şeye son verip de kendi yıkımını başlatana dek... Araf kapılarının kendisine açılmasıyla anlaşmayı kabul eden Sonrea Prensi, ikinci yaşamı ile birlikte yeniden dünya düzenine yardım edecek ve bu kez ise yalnız olmayacaktı. Sleylerin varisiyle birlikte tekrardan savaşa girecek ve Yaratılış Çağı'nın sırlarını koruyacaktı. Dünya onun gücünü ve sevgisini arzuluyordu. ~ Alemde her şey değişirken yapması gereken tek şey krallığı ile birlikte dünyayı kurtarmak ve Sley varisi Aleda'ya kurtarıcı gücünü bahşedip yol göstermek olacaktı. ~ Aleda yolculukta edindiği yeni arkadaşlarıyla ve onu her daim koruyan ruh eşiyle yalnız değilken geçmişin sır perdesi bir kez daha açılacak ve bu kez yüzleşmek zorunda kaldığı şeylerin üstesinden gelecekti. Öyle ki o bir varisten çok daha fazlasıydı ve alem düzeni onun ışığını bekler haldeydi. ~ Lanetlilerin sırrı ve iblisi, Kuzey'in intikamı, orbunların emelleri ve bağımsızların birliği... Her şeyi birleştirmek ve korumak yine Sonrea Prensi'ne kalmıştı. Ve Sonrea Prensi'nin ise ruh eşine, sley varisine, ihtiyacı vardı... ~

(Yakında bölümler düzenlenecektir. Yeni başlayacaksanız düzenlemeyi beklemeniz faydalı olur çünkü kurgu aynı kalsa da birçok bölüm baştan yazılıyor. Şu anda düzenlenmiş bölümlerin yayınlandığı tek yer benim wp kanalım, düzenlenme tamamlanınca buraya da yüklenecek. Yeni bölümler ise düzenlenmiş bölümler buraya yüklendikten sonra kaldığı yerden devam edecek.) ☼ ☾ Keyifle "Nihayet tanışabildik..." dedi. Eğer beni tutmuyor olsaydı titreyen dizlerim yüzünden yere düşebilirdim. Kahretsin, Ecsad maskesi takıyordu! Kim olduğuna dair bariz düşüncemin yanlış olması için her şeyimi verirdim. Ama onun kim olduğunu biliyordum. Hissettiğim korku ruhumun üçüncü bir kişi olarak olayı izler pozisyon alacağı kadar ağır gelmişti. Kendimin farkında değildim, boşlukta yüzüyordum. Yutkunarak boğazımdaki düğümü itmeyi denedim fakat manasızdı. "Kimsin sen? Benden ne istiyorsun?" Kaygı içinde kısılan sesim yüzünden beni duyamaması mümkündü. Ama duydu. "İsmim Xhadriel. Beni tanıyor musun?" Ecsad'ın kurucusu, gelmiş geçmiş en tehlikeli hacker topluluğunun lideri Xhadriel... Hiç tanımamış olmayı dilerdim. Halbuki benimle birlikte bütün ülke onu tanıyordu. Bense onun hakkında bütün ülkenin bilmediği bir gerçeği biliyordum; benim peşimde olduğunu. Onu tanıdığımın, hatta peşimde olduğunu bildiğimin farkındaydı. Kendi ağzımla onaylamamı istiyordu. 'Beni bekliyordun, bende geldim' der gibiydi.