🏀 Sayın sen, ben Deva. Deva Çetinceviz. Adımdan da anlayacağın üzere ben kolay lokma biri değilim. Evet, babam beni erkek gibi büyüttü ama öyle olmasaydı da ben tuttuğunu koparan bir kadın olurdum. Benim hikâyem, kardeşimin başımıza açtığı işler yüzünden babamın benden yardım istemesiyle başladı. Ama bu sandığın kadar küçük bir yardım değildi. Yardımcı antrenörlük yaptığı bir basketbol takımında iki aylığına onun yerine bakmamı istiyordu. Bu benim için çocuk oyuncağıydı. İşi yerine getirebilecek kabiliyete sahiptim. Kolaylıkla üstünden gelebilirdim. Lakin küçük bir sorunumuz vardı. Bu işi erkek kılığına girerek yapmak zorundaydım. Hem de bir erkek basketbol takımında. Anlayacağın üzere olaylar karışık, yolumuz engebeli. Ve ben agresif bir şoförüm. Erkek gibi büyümekle erkek olmak arasındaki farkı göreceğim bu yolda bana eşlik edersen kendimi daha az yalnız hissederim. Hazırsan başlayalım mı?

Çocukluk Aşkı Serisi-1 Kucağımda bana ait olmayan beş yaşındaki erkek çocuğu yanımda beni sevmeyen ilk ve tek aşkımla birkaç dakika sonra dünyaevine girecektim. Bu noktaya nasıl geldiğim önemli değil , önemli olan bu hikaye bitmeden yanımdaki ela gözlü adamı kendime aşık edecek olmam. Bekleyin beni Gurur Demircioğlu, hayatınınızın ikinci şansı olmaya geliyorum. *Kitaplar ayrı okunabilir.*

Üniversitesini bitirip yeni mezun olmuş Feyza, arkadaşları ile bunu kutlamak ister.Bütün arkadaş grubu yeni açılan bara gitmeyi planlamıştır.Feyza mutlu olduğu için çok fazla içmiştir.O gece kendisini birinin kollarında bulur ve gece ne yaşandığını hatırlamıyordur. Bu kişi çalışacağı şirketin patronudur. Feyza onun kim olduğunu hatırlıyordur.Bir ayın geçmesi ile mide bulantısıdan doktora gider ve hayatının şokunu yaşar. Feyza hamiledir. Patronu uygar bey'e bunu nasıl açıklayacağını bilmez.Oysa uygarın hayatın da başka bir kadın vardır.Feyza,Korman ailesinin içine girmesi ile onu başka bir hayatının şoku beklemektedir.

"Kaç kadınla birlikte oldun bilmiyorum ama ben onlardan biri değilim tamam mı!" sinirden ağlıyordum,savaş sabır diler gibi yukarıya bakarken sakin olmaya çalışıyor gibiydi. "Ben seni hiçbir zaman aynı kefeye koymadım, ne tür şeyler düşünüyorsun bilmiyorum ama böyle şeyler düşünme derin" "Ben sadece buradan gitmek istiyorum" "İstemiyorsun"sakince fisildarken tüm gücümle bağırdım. "Ben bu kahrolası yerden gitmek istiyorum anladın mı?" Savaş bana biraz daha yaklaşırken yumruk attığı elini umursamayip kalbimin üzerine koydu. "Ne olursa olsun,ne yaparsan yap sen benden gidemezsin stajer" yumuşacık çıkan ses tonu beni daha çok kendine çekerken daha çok ağlamaya başladım. Elleri belimi sararken kafamı göğsüne koydum. Göz yaşlarim gömleğini islatmişken saçımı yavaşça okşadi. Her seferinde yelkenleri suya indiriyordum. Neden söz geçiremiyordum kalbime! Ne yapacaktım ben? Onsuz da olmuyordu onunla da olmuyordu. Belki de aşk dedikleri şey tam olarak buydu.

Maria Mehmet'e karşı tutkulu bir aşk besliyordur ama adam onu sevmez. Adam onun kız kardeşi Lisa'ya aşıktır ve bu aşk karşılıklıdır. Maria'nın adamdan vazgeçmeye asla niyeti olmaz. Sinsi bir planla Mehmet'i tuzağa düşürür. Evlerinde verilen davette Mehmet'in sarhoş olmasını sağlayıp adamın sarhoşluğundan faydalanarak adamla birlikte olur. Maria o geceden sonra hamile kalır. Mehmet Maria ile evlenmek zorunda kalsa bile asla aşık olduğu Lisa'dan vazgeçmez. Maria doğum yaptıktan sonra bebeği de alarak Lisa ile kaçar. Hem bebeğini hem de sevdiği adamı kaybeden Maria bu acıya dayanamaz ve intihar eder. Böylece aşıklar birbirine kavuşur, kötü kadın yok olur. Mutlu sona ise ulaşılır. Kitap böyle bitmişti ama Maria'nın bu sona razı gelmeye niyeti yoktur. Mucize şekilde kaderleri kesişen, gelecekten gelen Su ile kaderini tekrar yazacaktır.

5 yıllık zorlu bir evlilikten sonra, kendisinden ikinci bir şans isteyen iki adama karşı, çaresiz bir kadının hisleri ne olurdu?... Bir tarafta kendini hep ezen, üzen ve sevgisizliğe alıştıran çocuğunun babası. Diğer yanda saf aşkıyla ona dünyanın güzelliklerini sunmaya hazır, sevmeyi bilen bir adam... #ece 1.sırada

Sıradan bir yürüyüş nelere yol açabilirdi? Devin ailesiyle sadece yürüyüş yapmayı planlıyordu ama bu yürüyüşün sonu bir çukurda son bulmuştu. O çukurdan çıktığında ise kendini bambaşka bir dünyada bulmuştu. Bambaşka bir dünya bambaşka insanlar ve bambaşka kurallar. Sıradan bir dünyada değildi insanlar merhametsizdi kurallar ise acımasızdı. Kaçmak tek çözümdü ama bu dünyadan nasıl kaçabilirdi üstelik onu esir alanların generali onun ruh eşi olduğunu iddia ediyordu. Devin bu yeni hayata boyun eğip kalmalı mıydı yoksa eski hayatına dönmek için savaşmalı mıydı?

Annesini kaybettikten sonra Mira'nın hayatında geriye yalnızca suskun bir dede, yarım kalan sorular ve yıllardır anlatılan nefret hikâyeleri kalmıştı. Tek bildiği şey, Ataman ailesinden uzak durması gerektiğiydi. Ama bazı insanlardan uzak durmak sandığı kadar kolay olmuyordu. Bir kavga her şeyi değiştirdiğinde Mira kendini geçmişin ortasında buldu. Çünkü yıllardır düşman olarak anlatılan insanların bakışlarında bile saklanan gerçekler vardı. Ve bazı sırlar ortaya çıktığında insan, en çok kendi ailesinden korkuyordu. "Beni koruduklarını söylüyorlardı. Ama kimse benim neden korunmam gerektiğini söylemiyordu."

''O şerefsizle hiç bir yere gitmeyeceksin!'' Dediğinde sessiz kaldım, ateş gibi yanan bakışları bana döndüğünde volta atmayı bırakmış bedenini tamamen bana çevirmişti. ''Duydun mu?'' ''Duydum Kerim abiciğim!'' Dedim Hande'nin söylediklerine atıfta bulunarak. ''Ne abisi ulan? Siz beni komple delirteceksiniz!'' Söylediğine karşılık ona doğru bir adım atıp çatık kaşlarımla söze girdim. ''Ne oldu? Hande söylerken hiç itiraz etmiyorsun ama!'' Kafasını yukarıya doğru kaldırıp derin bir nefes bıraktığında adem elması yutkunmasıyla birlikte hareketlendi. ''Ya sabır!'' ''Sana binlik tesbih alayım bol bol sabır çek... Bu kafayla seni ancak o keser!''

"Ne iş yaptığımı sormadın?" dedi sorarcasına. "Mesleğinden önce merak ettiğim başka sorular vardı." "Alabildin mi peki cevabını?" diye sordu. "Evet." "Sonuç ne peki?" diye merakla sordu bu kez. Dirseği masaya yaslıydı ve diğer eli hafif kirli sakallarını kaşıyordu. O an benden beklenmeyecek bir cesaret ve netlikle cevap verdim. "Sen tam da evlenilecek adamsın." 03.08.24