Barlas "Eve gidince bana yaparsın dansını Güzelim hadi biz gidelim" dedi "Çok fırsatçısınız beyefendi ama ben evliyim kocam bu dediğinizi duysa sizin gelmişinizi geçmişinizi sike-" elini ağzıma kapayıp beni kucağına aldı "Sus yavrum" "Biz Gidiyoruz" diyerek masadan kalktığında Efe Atıfın kucağına kafasını koymuş dizini döve döve gülme krizine girmişti. Komik olan neydi? "Ya gülmesenize... adam burada beni kaçırıyor görmüyor musunuz?" Betül kırdayarak "Aynen Hüma Barlas seni kaçırıyor" dedi Yavuzda gülerek kafasını salladı "Neyse. Hadi Barlas siz gidin hesabı biz öderiz" Barlas çantamı ve ceketini alınca masadan uzaklaştık, Mekan dan Barlasın kucağında çıkarken bir yandan da çırpınıyordum. "Ya bırak beni gelmiycem seninle... evliyim ben evli" dedim parmağımdaki yüzüğü gözüne sokarak. Barlas gülmesini durduramazken valenin arabayı getirmesini bekliyorduk "Biliyorum" dedi gözlerime bakarak Yarı baygın olan bakışlarımı yüzünde gezdirerek "yaa nerden Biliyorsun?" Dedim. Yüzünü yüzüme yaklaştırdı "Çünkü benimle evlisin" ........ Tamamen eğlence amaçlı öylesine yazılmış bir kitaptır bir mantık beklemeyin. Aklıma gelen bu kurguyu hikayeleştirmek istedim sadece. Beğenen okur beğenmeyen gider. Kitaptaki şahıslar ve olaylar tamamen benim hayal ürünümdür gerçeklikle alakası yoktur. En ufak bir çalıntıda yasal işlem başlatılacaktır. Not: bazı kelimeler bilerek yanlış yazılmıştır. Hemen yargı moduna geçmeyin. Yetişkin içeriktir +18 sahneler vardır. Başlangıç tarihi:04.09.2022 Bitiş tarihi:28.05.2023 🏷Etiketler 1-askerkurgusu 1-karargah 1-karabayır 1-buluşma 1-İntikam 1-aşk 1-Tim 1-keşfet

TAMAMLANDI Anneannesini görmek için gittiği şehirde üsteğmen Göktürk ile karşılaşan Efsun hiç beklemediği gerçeklerle de karşılaşır ___ " sen benim hayatımda hangi sıfatla yer alıyorsun , ben hangi sıfatla senin hayatında yer alıyorum?!" Dedim anlamayarak gözlerime tutunurken gözleri dudaklarımla gözlerim arasında mekik dokudu. " hangi ara hayatıma bu kadar girdin inan bilmiyorum sarışın ama hayatımda ilk defa bir şeye iyiki dediğimi biliyorum. " dedi gözlerime bakarken sözleri beni bozguna uğratırken kalbim hızlandı. " ve ilk defa bir sarışının saçlarını gönlüme bağladığımı hissediyorum." Dedi fısıltıyla . "Benim aklımda fikrim de vatanımken gözüm kendi ailemi bile görmezken hangi ara gelip kalbime yerleştin sen kadın?" Dedi bunu daha çok sitem eder gibi söylemişti sözleri birer birer kalbime darbe indirirken Kirpiklerimin bile titrediğini hissetim. Ben çoktan bir askere kalbimi vermiştim bundan benim bile haberim yoktu...

Dünyayı iki şey yönetir: Çelikten çizgiler ve o çizgilerin arasındaki görünmez boşluklar. Kadın, o boşlukları kendi zihninde ilmek ilmek ören bir dehaydı. Kaçtığı karanlığın ortasında, kimsenin göremediği ihtimalleri hesaplar, kendi sessizliğinde devasa kaleler inşa ederdi. Onun dünyasında korkuya yer yoktu; sadece sayılar, kodlar ve kusursuz bir nizam vardı. Adam ise o çelikten çizgilerin ta kendisiydi. Dağların ayazında namlusunu ölüme doğrultan, tek bir emriyle fırtınalar koparan bir irade. Teferruatsız, keskin ve tavizsiz. Ama hayat, en kusursuz nizamı bile tek bir saniyede darmadağın edecek kadar acımasızdır. Telsizler sustuğunda, o çelik çizgiler kırıldı. Sinyaller kesildiğinde, adam hayatında ilk kez o görünmez boşluğun içinde kayboldu. Ve zırhlı bir kapı aralandığında; koca bir dünyaya meydan okuyan o çelik irade, bir kadının incecik parmak uçlarında diz çöktü. Bu, bir kurtarılma hikayesi değil. Bu, birbirinin yıkımından doğan iki kusursuz nizamın, ulu bir çınarın gölgesinde tek bir nefese dönüşmesinin hikayesi. Çünkü en büyük yangınlar, hiç beklenmedik bir anda... ANSIZIN başlar. (Kitabın her türlü içeriği , kapak tasarımı , kurgu ve işleyiş tarafıma aittir.)

"Anlıyorum çok iyi anlıyorum ben sizi, orda ne duygular içinde olduğunuzu anlıyorum." "Anlayamazsın öğretmen yaşamadan anlayamazsın en yakınını kaybetmeden anlayamazsın. Yaşama da zaten ağır gelir."

Bu bir Asker&Polis kurgusudur. Kavuşursan aşk olur demişler, Kavuşamazsan kara sevda. Bizimkisi aşktı, Sevda Karası oldu. Sevda'sı bende, Kara'sı onda kaldı.

Bu Alaz ve Duygu' nun hikayesiydi birbirini tamamlayan iki âşık. " Her zaman yanımda olacaksın değil mi Alaz" " Her zaman yanında olacağım ve her zaman bu temiz kalbini seveceğim , merhametli yüreğini, güzel bakan gözlerini ve kadife gibi saçlarını seveceğim çünkü herşey ait olduğu yerde olmalı değil mi sende bana aitsin" " Sende bana aitsin" İki asker aşığın hikayesidir! İyi okumalar;)

Ben İpar Gök, İpar yüksek dağların kar tutmayan yerlerinde yetişen bir çiçekti. İsmimi babam koymuştu, annemle karşılaştıkları ilk gün ona İpar hatun efsanesini anlatmıştı dediğine göre. 'Bir kızım olursa ismini İpar koyacağım' dermiş hep. Her çocuğun hayalinde büyüyünce doktor olmak, öğretmen olmak olurdu. Ama benimki belliydi, ben Asker olmak istiyordum. Geçici bir heves değildi, 'ne olmak istiyorsun?' diye soranlara cevabım netti. Ben bir f16 pilotu olmak istiyordum, sonsuza kadar gökyüzünde olup vatanım için yeri gelince savaşmak, yeri gelince canımı vermek istiyordum. Hayallerim sadece bir hayal olarak kalmamıştı, başarmıştım. Ben bir f16 pilotu olmuştum, ama bu yolda bazı duygularıma yenik düşmüştüm. Aşık olmuştum, aşık olmak kötü bişey değildi. Ama karşılıksız aşk olunca 'keşke aşık olmasaydım' diyordu insan... _____ "Beni hatırladınız mı komutanım?" "Hatırladım." Hiç unutmadı ki hatırlasın... Bu İpar ve Asrının hikayesi. (TAMAMLANDI) ___________ Başlangıç tarihi: 24.08.2023 Tamamlama tarihi: 09.02.2025

❝Bende iki sevdanın ucu, bucağı yok, Kaza. Gönlümü almışım elime, ikiye bölmüşüm; sonu, sınırı olmayan iki sevgi sığdırmışım o iki parçaya.❞ ❝Neymiş onlar?❞ ❝Biri vatan, diğeri sen.❞ ★ KURGU, VATAN İÇİN CAN VEREN, MİLLETİNİ KORUYAN ASKERLERİN HATIRASINA YAZILMIŞTIR. GERÇEK ASKERİ OLAYLARDAN VE BİLGİLERDEN BAĞIMSIZDIR. DURUMLAR, OLAYLAR VE YERLER DEĞİŞTİRİLEREK YAZILMIŞTIR. KURGU GERÇEKLİĞİ TAMAMİYLE YANSITMAZ.

Yıl 2073. Dünya, nükleer savaşın ardından sonsuz bir kışın içinde. Hayatta yalnızca sekiz büyük güç kaldı. Her biri insanlığı kendi idealleriyle yeniden kurmaya çalışıyor. Burada özgürlük bir suçtur. Hafıza yeniden yazılabilir. İnsan ise yalnızca sisteme hizmet ettiği sürece değerlidir. Hesna Kaner, bütün bunların ortasında tek bir soruyla yüzleşmek zorunda kalır: İnsanlığı kurtarmanın bedeli, insan olmaktan vazgeçmekse?