"Hep birlikte?" "Evet, hep birlikte."

"Unutursam gol de." "Gol."

"Bana o gün benden neden kaçtığını söyleyecek misin?"dedi doğrudan gözlerimin içine bakarak. Başımı ondan ters tarafa çevirdim ve gözlerimi sımsıkı kapatarak karşımda ki adamın lafını bitirmesini bekledim. Çenemden tutarak beni kendine çevirdi. "Yoksa benden hoşlanıyor musun?"

Etrafı çekerken, belimden tutulup ziyeche çekilmem ile neye uğradığımı şaşırmıştım. Arkamdan kopan büyük bir ses ile garsonun bardakları düşürdüğünü gördüm. Gözlerim refleks ile kapandı. Herkes bize bakıyordu kameramanların gözü bize ilişince, ziyech ile göz göze geldim. Gözleri yüzümün her yerine değiyordu, etraf suskundu sanki ikimiz tek vardık. Ama dudaklarıma değen yumuşak dudaklar ile gözlerim kapandı. O an duyduğum şey üzerimizde patlayan sayısız flashlar...

All I know is, I was enchanted to meet you.

Bu evlilik gerçek değildi. Aynı evde yaşayan iki yabancıydık. Sonra birbirimizin yarasına dönüşmeye başladık. Garip olan şey ise, bir süre sonra bunun sahte gibi hissettirmemesiydi. Ve ben, onun en kötü hâlini bile ezbere biliyordum. ⚠️ İçerik Uyarısı: Bu hikaye sağlıksız ilişki dinamikleri içermektedir. Karakterlerin davranışları ideal ya da örnek ilişki olarak sunulmamaktadır. Okuyucu takdiri önerilir.

"İtalyanlar genellikle böyle sinir bozucu mu olurlar?"dedim kıkırdayarak.Dudaklarını yaladı ve bakışlarını üzerimden çekerek sırıttı. "Öyle olduğumu düşünmüyorum." Elinde ki formayı çekerek aldım ve ona doğru yaklaşarak parmak uçlarımdayken kulağına eğildim."Kanıtla o zaman."

Kulüp yöneticilerinden, Zafer Hanzade'nin yurt dışında yaşayan kızının İstanbul'a gelmesiyle başlayan bir aşk hikayesi. Ayşegül Hanzade & Oğuzhan Özyakup "Hayatıma yön veriyor olmanı seviyorum. Bana karışmanı sevdiğim gibi. Gülümsemeni seviyorum. Gülüşünün sebebi olmayı sevdiğim gibi. Seni seviyorum. Beni sevdiğin gibi." *İlk Oğuzhan Özyakup hayran kurgusu °06.05.2016