"Kalbini savaş meydanında bırakmış bir asker, o intikamı elbet bir gün alır." Kurter Alacakan... Lakabı Alakurt olan; adı askerî raporlarda kahraman, düşmanların hafızasına ise cehennem olarak kazınan genç ve acımasız bir komutandı. Ama kalbini savaş meydanında bıraktığı o gecenin şafağında, karşısına hayatının en büyük imkansızı olan General'in kızı çıktığında, oyunun bütün kuralları bozulacaktı. Laren Karalev... Asil bir ailenin gölgesinde büyümüş, geçmişi sırlarla dolu genç bir cerrah adayıydı. Ancak neşter tutan ellerini, silah tutan bir adamın yarasına bastırdığında, hayatındaki tüm doğrular kana bulandı. Karanlıkta parlayan bir kolye. Savaş meydanında bırakılmış bir künye. Ve kanla yazılmış bir kader. Alaca ve Alacakan. Biri öldürmek için yaşar, diğeri yaşatmak için savaşır. Fakat ikisi birlikte intikam için bir yola çıktığında, hiçbir şey aynı kalmayacaktır. "Neredeyim?" "Alacakan'dasın." ALACAKAN.

Ben bir katil, ben bir maktul ve ben o kanlı olay yeriyim. Sense bu hikayenin en masumusun. Kendini buna inandır. Ve unutma; kendini inandırmazsan kimseyi inandıramazsın. ♜ ❝Tarih tekerrür eder, hem de en kanlı haliyle.❞

The Deck'te herkes bir karttır. **Tilki ise en zor bulunanı.** Ta ki Maça Kraliçesi Vaselya Reine aynı masaya oturana kadar. Artık ne hafızası, ne ruhu, ne de kaçacak yeri kaldı. Çünkü burada kaybetmek- ölmekten bile beter.

Final oldu, tamamlandı. Seri altı kitapla raflarda yerini almıştır. ❝El bebek, gül bebek değil; el bebek, öl bebek.❞ Karanlık örgütün kurduğu düzen için doğmuş bir kız çocuğuyken ona verilen en büyük ceza sevgisizlikti. Kaderini kabullendi ve kartını oynadı. O kim miydi? Hisar Alatav. Hayır, sil. His Alatav. Karanlık düzenin kıyameti olmak üzere. O ise Bronz. Karanlık örgüte başkaldırıp kartları yeniden dağıtan adam. Ona Bronz derler. Onların tohumları el bebek gül bebek değildi; el bebek öl bebekti.

Yanılıyorsun Sayra, Arden seni bir ağacın önünde otururken harikalar diyarına gönderecek kadar merhametli bir yer değil.

- Bu kitapta bolca ceset ile ilgili sahne vardır, otopsi sahneleri FAZLA detaylı anlatılmaktadır. Eğer rüyanızda ceset görürseniz ve psikolojiniz bozulursa herhangi bir sorumluluk almıyorum... İyi okumalar :)) - Deliller hiçbir zaman yalan söylemezdi... Ama kalpler, bakışlar ve saklanan duygular çoğu zaman gerçeği gizlerdi. Kararan sokaklar, sessiz koridorlar ve gözlerden saklanan sırlar... İlk bakışlarında bir gerginlik, her kelimede bir meydan okuma vardı. Suçluların peşinden giderken, en büyük sınavları birbirleriyleydi. Çünkü bazen en sessiz savaş, kalplerin içinde verilirdi. O sessizlikte, bir mavi zambak fark edilmeden büyüyordu. Bir çiçekten fazlasıydı zambak; saklanan duyguların, gizemli anların ve kırılgan cesaretin sembolüydü.. Ve bu büyük mezarlığın içinde, sadece mavi bir zambak onların hikayesini fısıldıyordu... ---- *Bu kitap Netflix'in Mezarlık adlı dizisinden esinlenerek yazılmıştır.* ----