Ben dolunay yazgıner 17 yaşındayım lise son sınıfım. Ve benim tam tamına beş tane abim var evet evet yanlış duymadınız BEŞ TANE ABİ. Ah hayatımın nasıl zor olduğunu tahmin edebilirsiniz. Kaan yazgıner: 27 yaşında babamın holdingini yönetiyor. Oğuzhan yazgıner:26 yaşında kaan abimin yanında o da holdingle ilgileniyor. Mert yazgıner:25 yaşında edebiyat öğretmeni ve benim okulumda öğretmenliğini yapıyor. Yiğit yazgıner:24 yaşında biyoloji öğretmeni ve benim okulumda öğretmenliğini yapıyor. Burak yazgıner:24 yaşında fizik öğretmeni ve yiğit abim ile ikiz söylememe gerek var mı bilmiyorum ama benim okulumda öğretmenliğini yapıyor. <><><><><><><><><><> Başlama tarihi:01/25/2019 Tabi ki sizde farklı tarih olacak çünkü ilk yazdığım deftere tarihidir inş anladınız :) Sizi kocaman öpüyorum 😘😍😘😍😘😍 Kapak tasarımı: lonelyoung'a ait teşekkürler 🙏

♣TUTSAK♣ {Kabadayı Hikayesi} ♣♣♣♣ "Ah benim güzel kızım, benim nadide çiçeğim... Kokun beni baştan yaratıyor, o kadar kusursuzca yaratılmışsın ki nereye baksan orası güzelleşiyor. Ah benim Arya'm. Sadece benimsin güzel kızım..." "Ben senin değilim! Ben hiç kimsenin değilim! Hastalıklı zihnin seni kör etmiş!..." Daha konuşacaken işaret parmağını dudaklarıma koyarak susma mı sağladı ardından ise mümkünmüş gibi daha da yaklaşarak, fısıltıyla "Sen öyle bir benimsin ki değil bir başkası sen bile inkar edemezsin Arya'm." Nefesim korku ile kesilirken, gözlerimin dolduğunu hissedebiliyordum. Lanet olsun, ben neyin içine düşmüştüm böyle? Sakat bir kızdım, yürüyemiyordum bile. Kendime daha hayrım yokken bu adam çıkmış beni bırakmayacağını ve sevdiğini söylüyordu. Nasıl bir aptaldı bu adam? "Gözümde o kadar çok kusursuzsun ki Arya'm, keşke gözlerimden kendini görebilseydin. Kahverengi gözlerinde tüm çiçeklerden bir bahçe görüyorum, kokun o tüm çiçeklerden oluşuyor, nefesin bahar esintisi, saçların benim cennetim, tenin gecemi aydınlatan Ay gibi parıldıyor. Ah Arya'm. Söylesene bana Arya'm, seni bu kadar delicesine sevmek ne kadar da akıl kârı? Çünkü ben burada akıllı olan bir şey göremiyorum, delirmişcesine seni sevmek istiyorum, çok mu şey istiyorum sence sevgilim?"

"kıskançlığımı sorgulama güzelim, tanıdığı kim varsa hepsinden nefret ediyorum." Duyduğum cümle ile hafif yutkundum ve kahverengi gözlere daha dikkatli baktım, orada kimsenin göremediği sevgisi ve şefkati ama aynı zamanda da hayatımı zehir edeceğine yeminler eden adamı görür gibiydim, belimi tutuşu bile sahipleniciydi, ben bu adamı kaldırabilir miydim? Yapamadığım an bırakır mıydı beni? Özgürlüğümü geri verir miydi? "aklından gitmeyi bile düşünme Eflatun, sen benimsin. Gitmek istediğin her an seni ve kendimi yakmaktan çekinmem, yaparım bunu bilirsin güzelim. Benim nefesimsin, hayatımsın, önemli görüp görebileceğin her şeyimsin ve ben en ufak günahı mı bile paylaşmayı sevmem hele seni, asla! Gidemezsin!" Tolga'nın gözlerinde gördüğüm o kararlılık benim sonum olacaktı ama bunu yapabilirdim, bana karışmasını engelleyerek sevgisini ve ilgisini üzerimde tutabilirdim. TOKSİK AŞK'A HOŞGELDİNİZ