beyaz leke'nin devam serisi!

Yaşıyorduk, işkence çekiyorduk, idam ediliyorduk, köle gibi çalıştırılıyorduk, susuyorduk, çığlık atıyorduk ama hepsinin sonunda sesli ya da sessiz bir savaş veriyorduk çünkü seviyorduk. Şaşırtıcıydı, sevgi bazen bir savaş meydanının ortasında size uğruyordu. O an iki yolum vardı. Ya sevecektim, ya ölecektim. Sevmeyi seçtim. Onu sevmek de ölümü daima nefes gibi ensende hissetmekti. "En büyük savaşların ortasında kurak topraklardan bile bazen çiçek açar, bombalar etki etmez, kökleri sımsıkı tutunur. Bir bakarsın renkler canlanır, güzel kokar her yer. Sen bu çiçeksin diyemem, biz bu çiçeği temsil ediyoruz diyebilirim. Özgürlüğümüze." Bu kitapta geçen kişiler ve kurumlar tamamen hayal ürünü olup her ayrıntısıyla kurgudan ibarettir.

Siz hiç bir milyon olan kibrit kutusundaki kibritlerle birlikte yandınız mı? Söneceğinizi ve küle dönüşeceğinizi bile bile yandınız mı? Ben yandım.. kaç kere yaktılar beni o kibritlerin arasında farketmediler yandığımı. Küle döndüğümü farketmediler.. Söndüğümü gördükleri halde tekrar yakmadılar beni.. Kader ismi gibi ne bir alın yazısıydı ne de yazgıydı. Küçükken her kişiden tecavüz görüp babasından sevgi görmeyen fakat babasından şiddet gören bir kızdı. Öldürülmeye çalışılan bir kızdı. Her gece birilerine yenilen bir kızdı. Kabuslarından dolayı uyuyamayan küçük Kader'di. Ta ki Aras Kolejindeki yeni matematik öğretmeni gelene kadar. Ve Kader'in geçmişini öğrenmek isteyene kadar. Birilerin hayatına dokunmak isteyen bir öğretmendi Kadir Ahlas.. Matematiği iyi bilen X ve Y'yi iyi bilen bir öğretmendi. Herkes Kadir hocaya âşık olurken Kader onun sadece bir öğretmen olduğunu bilir. Kader ve Kadir arasındaki bu çekim nerelere sürükleyecekti? Kadir, Kader'in bu acı dolu hayatına dokunabilecek miydi? Peki ya Kader? Kader, kendi yazılmış olan kaderine âşık olabilecek miydi? "Bir milyonun olduğu bir kibrit kutusunda bütün kibritlerle birlikte yanıyorduk. Sönebilir miydik bilmiyorduk?" ---