Bu klasik bir mafya hikyesi değildi, çünkü biz en mutlu olduğumuz zamanlarda yerin dibine vurduk. Kazandığımızı sandığımızda aslında kaybettik. Kendimizi, umutlarımızı, hayallerimizi ve en önemlisi biz birbirimizi kaybettik... "Neden gülümsüyorsun böyle" dedi bana uykulu bir sesle "bal renkli gözlerin ballı ballı bakıyor" dedim gülümsemeye devam ederek ...