"çiçeklerden nefret eden bir adam neden çiçek alıp duruyor söyler misiniz acaba Bay Vanas?" omzuö ile omzunu dürtüp sırıttım. Bay Vanas diye takılmak hoşuma gidiyordu. başında kaskı olduğu için bana mı bakıyor yoksa park halindeki motorlara mı bakıyor anlamıyordum. ama duyduğum sözleri ile başımın hızla kaldırdım. "çiçeklerden nefret eden bir adamın kalbine tohumlar ektin be kızım" içinden söyleyecekmiş de yüksek sesle söylemiş gibi başını eğip bana baktı. baktığından emin oldum desem daha doğru olur. ne saklıyordu? geçmişinde ne vardı? neden çiçeklerden nefret ediyordu ve Altın ile düşmandı? bu soruların cevabını öğrenmek üzereydim

​"Söylesene Kamelya, Ay'ı sever misin?" Ulus'un sorusuyla başımı gökyüzüne çevirdim. "Gökyüzünde Ay mı var?" diye mırıldanarak sordum. Göğsümdeki dikiş izleri acıylat sızladı. İlk kez ağlamıyordum. Ve Ulus'un bana diğerleri gibi bakacağından korktuğum için onun yüzüne de bakamıyordum. ​"Evet" dedi. "Ay'ı, kraterlerine rağmen seviyor musun?" Başımı gökyüzünden çekmeden "Evet" dedim. "Kraterler ona ayrı bir güzellik katıyor." ​"Peki" dedi bu sesinde. "Peki diyelim ki Ay'da kraterler yok. Hâlâ sever misin onu?" Biraz duraksadım ve düşündüm. "Evet. Hâlâ severdim." ​Bunu neden sorduğunu anlamamıştım. Çenemde bir el hissettim. Başımı yavaşça sağ tarafa doğru çevirince istem dışı ona baktım. ​"Sen" dedi. "Sen?" dedim. ​"Sen Ay yüzlüsün." "Sen Ay yüzlüsün Kamelya. Senin de vücudunda kraterler var ve bu kraterler seni daha da güzel gösteriyor. Vücudunda dikiş izleri var ya da yok sen Ay gibi güzelsin. Sakın yüzünü bir daha benden gizleme, Ay Yüzlü Kadın."

kabuslarincelladi: Uyumadığını biliyorum. kabuslarincelladi: Ve yine aynı kâbusu gördüğünü de. Hiç tanıdık gelmeyen hesap ismi ve bana her gece gelen o iki mesaj. Beni uykumdan uyandıran kâbusumu biliyordu, kimdi o?