"Sırf halk seni sevsin diye evlatlık bir çocuk alamazsın!" dedi bağırarak. Tony başını sallayarak onayladı. "Biliyorum ama aldım."

Babasını on yedi yıldır sadece televizyondan ve internetten tanıyan bir kız babasının teklifinden sonra onunla yaşamaya başlar. Kahraman arkadaşlarıyla tanışır ve hayatı tamamen değişir. İyi yönden mi? Kötü yönden mi? Belirsiz.

Avengers kulesine bir Stark yetiyordu. Zekâsıyla, egosuyla, şikayetleriyle ve durmayan çenesiyle bazen fazla bile gelmekteydi. Onun kadar zorlu bir insan, kendi genini taşıyan birinden başkası olamaz. ☄ Metal kollu adam, kalbinin sınırlarını hırçın bir okyanusun köpüren dalgalarını kayalara vurması gibi kendisini hırpalayan bu duygunun yok olması için geceleri gözyaşları içinde dua etmesine rağmen bedenini kasıp kavuran bu duygu daha yoğun bir hâl almıştı. ☄ Babam bir kahraman olabilir ancak bu benim de öyle olduğum anlamına gelmez! ☄ Bu kitap profilimde bulunan "Stark" kitabının devamıdır. ☄ 『 Yazmaya Başlama - 16.11.18 』 『 Yazmayı Bitirme - 05.05.2023 』 『 Yayımlama - 10.12.18』 『 Yayımlama Bitirme - 08.05.2023 』 ☄ Bu kitap, sadece, bu platformda paylaşılmaktadır. Tüm hakları saklıdır.

❝O senin bir parçan Antony. Lütfen, düşlerimdeki o kusursuz adam ol ve ona babalık yapmayı dene. Bu ölüm döşeğindeki bir kadının son isteği. Bir süper kahraman ol ve bir ölünün dileğini gerçekleştir. Siz beni tanımıyorsunuz Bay Stark. O da beni tanımayacak.❞ Tamam, Antony Edward Stark, bir bebek için kesinlikle hazır değildi. Hele her şeyiyle onun bir parçası olan minik bebek için? Kesinlikle değildi! Fakat Steve Rogers, o bebeği kollarına çoktan almıştı. Onu kucaklamıştı. Çünkü öyle olması gerekiyordu. Tony Stark belki biraz zamparaydı, playboydu ve kesinlikle bir bebek için hazır değildi. Ama sonuçta bir babaydı, değil mi? Elbette kızını seviyordu. Fakat bir şeyler yaşandı. Bir şeyler engellenmeye çalışıldı, ve hikayenin bir yerinde bir şeyler patlak verdi. Tonya ve Steve için her şey mükemmel gidiyordu. Taa ki, Steve'in vicdanı dünyadan sakladıklarının bir kısmını kaldıramayana kadar.. Tonya'nın 16. doğum gününe kadar. Sonuçta, Tonya ve Steve şimdilik mutluydu. Peki Tony bu hikayenin neresindeydi? AU ⚠ Marvel #1 Ⓐ Elle Fanning #1 Captain America #1 ⍟ Captain Marvel #1 ✵ Clint Barton #1 ➳ kapak tasarımı - gizemlimars

Gerçeklik. Sizler için bilimden ibaret. Düşüncelerden, fikirlerden, inançlardan... Belli bir sınır dahilinde çizili bir şartlı öğrenilmişlik. Benim içinse hayal gücümün uçsuz bucaksız denizlerinden, aklıma gelebilecek en uçuk fikirden, isteklerimden ibaret. Çünkü ben altı sonsuzluk taşından biriyim, en eşsiz olanıyım. Gerçeklik taşıyım. Gelmiş geçmiş en güçlü Avenger'ım. Thanos'u öldüren ve gerçekliğin ta kendisi olan ben, sonsuzluğa açılan en gerçek kapıyım. Çünkü ben Stellar'ım ve bu benim hikayem. 💫 WattpadFanficsTR okuma listesinde 💫

Daha küçücük bir bebekken dünyaya gözlerini açtığında yalnızlığa mahkum edilmişti ama yinede ayakta durmayı başarmıştı. O, Tony Stark'ın Camelia'sı, O, Şebek Clint'in bal böceği, O, annesi yerine koyduğu Natasha'nın biricik kızı, O, abisi yerine koyduğu Steve'in kız kardeşiydi. O, Iris Camelia Stark'dı. ... "Bana ne zaman babalık yaptın ki! Ah, ben söyliyeyim senin yerine, hiç bir zaman!" İstemsizce elinde büyü topu oluşturdu. "Senin tek yaptığın şey şu aptal kostümle ilgilenmek!" Diye bağırdı. Elini kostüme doğru uzattığında kostüm büyüsü yüzünden paramparça oldu. Tony dehşetle parçalanmış Iron man kostümüne baktı. "Ne yaptın sen!?" Iris'de yaptığını farkettiğinde öfkesi dindi. Eşyalar yerlerine inerken Iris de parçalanmış kostüme baktı. Elleri açılan ağzını kapatırken "aman Tanrım! B-ben-" Dedi fakat onun sözünü bölen babasıyla gözlerini ona çevirdi. Tony içindeki büyük öfkeyle kızının üzerine yürüdü ve sonradan pişman olacağı sözler döküldü ağzından. "Dışarıya mı çıkmak istiyordun!? Çık! Ama birdaha sakın bu eve dönme! Karşıma çıkma!" Iris dolan gözleriyle babasına hayal kırıklığıyla baktı. Tony, kendi öz kızını evinden kovmuştu... ... "İyi kıvırdın" dedi Iris gülüp kendini yatağına atarak. Peter homurdanıp o da kendini Iris'in yanına attı. "Komik değil" İkiside bir süre konuşup gülüştüler. Iris aklına gelen soruyla kaşlarını çattı. "Sen Queens'in kahramanlığını kime devrettin?" Peter elini ensesine attı ve gözlerini kaçırdı. "Boşver bıraktım işte birine." Iris olayı kavrayıp bayık gözlerle Peter'a baktı. "Tahmin ediyim en olmaması gereken kişiye verdin değil mi?" Peter gergince başını salladı. "Kim o?" O sırada Queens.. "Farkındayım. Kendi filmimi çekmek için kime muamele çektim acaba? "Kime?" Dedi karşısında kendisine silah tuta

"𝐷𝑖𝑛𝑙𝑒𝑦𝑖𝑛, 𝑦𝑒𝑛𝑖 𝑢̈𝑦𝑒𝑙𝑒𝑟 𝑎𝑟𝚤𝑦𝑜𝑟𝑢𝑧" ''𝐸𝑔̆𝑒𝑟 𝑏𝑒𝑛𝑖𝑚𝑙𝑒𝑦𝑠𝑒𝑛𝑖𝑧, 𝑒𝑙𝑙𝑒𝑟𝑖𝑛𝑖𝑧𝑖 𝑔𝑜̈𝑟𝑚𝑒𝑚𝑒 𝑖𝑧𝑖𝑛 𝑣𝑒𝑟𝑖𝑛" ''𝐴𝑦𝑎𝑔̆𝑎 𝑘𝑎𝑙𝑘𝚤𝑛 𝑣𝑒 𝑠𝑒𝑙𝑎𝑚 𝑣𝑒𝑟𝑖𝑛!" ''𝐵𝑖𝑧 𝑏𝑢𝑦𝑢𝑧" ''𝐾𝑎𝑚𝑢𝑓𝑙𝑎𝑗𝑎 𝑖ℎ𝑡𝑖𝑦𝑎𝑐𝚤𝑚𝚤𝑧 𝑦𝑜𝑘" ''𝑉𝑒 𝑏𝑖𝑧 𝑖𝑙𝑒𝑟𝑙𝑖𝑦𝑜𝑟𝑢𝑧" "𝐸𝑔̆𝑒𝑟 𝑏𝑒𝑛𝑖𝑚𝑙𝑒𝑦𝑠𝑒𝑛𝑖𝑧" "𝑆𝑖𝑧𝑖 𝑑𝑢𝑦𝑚𝑎𝑚𝑎 𝑖𝑧𝑖𝑛 𝑣𝑒𝑟𝑖𝑛" "𝐾𝑎𝑟𝑑𝑒𝑠̧𝑙𝑒𝑟𝑖𝑚 𝑏𝑖𝑧 ℎ𝑒𝑟 𝑦𝑒𝑟𝑑𝑒𝑦𝑖𝑧" "𝑆𝑎𝑣𝑎𝑠̧𝑐̧𝚤𝑙𝑎𝑟, 𝑏𝑖𝑧𝑖𝑚 𝑠𝑖𝑧𝑒 𝑖ℎ𝑡𝑖𝑦𝑎𝑐𝚤𝑚𝚤𝑧 𝑣𝑎𝑟"

Rüyanın gerçekle kesiştiği yerde mi senin sırrın, yoksa korkun kabusa dönüştüğünde kaçabilmek mi marifetin? Gözünü yumduğunda açılan sonsuz kapıların anahtarı sende olabilir, ya bir gün ardına baktığında o kapılar duvar olur da kendi güvenli kalene hapsolursan? Unutma rüyaların senin kadar kırılgan, kabusların da senin kadar güçlü. O yüzden kendi kapanına av olmamaya bak. *** Zaman dedikleri şey gerçekten göreceliydi. Bedenine yaklaşan bu yıkımdan kaçamayacağı kadar hızlı, kısacık ömründe yaşayamadıklarına yüz bin kez keşke diyebileceği kadar yavaş akıyordu zaman. Yine de ancak güzel yüzünü koruyabilecek kadar uzağa gidebildi. Kilitlenen odayı kaplayan yeşil duman bedenine hakkı varmış gibi dokunduktan sonra, adeta damarlarına nüfuz edecek, toz olup giderken hediyesini de bırakacaktı, biliyordu. Tabii o hediyeyi görecek kadar sağ kalırsa. Üstündeki ağırlıklar hafifleyip bedeni havalandığında, hafifleyen ve havalanan aslında ruhu mu diye şüphe duydu bir an. Ses gözlerini açmasını isteyip, kanla ıslanmış saçlarını yüzünden çekerken kahramanıyla daha fazla vakit geçirebilmiş olmayı diledi. Herkesin kahramanı demir zırhlı adam olabilirdi ama onun kahramanı zırhın içindeydi. Adam bilmese de o çok iyi biliyordu. Her kızın kahramanı kendi babasıydı. Kapak Tasarım: ReynaBarnesx

Tamam, tam bir baş belası olduğumu biliyorum. Fakat bu kadarını ben bile tahmin edemezdim.

Evet kitabıma kraliçem Taylor Swift'in favori şarkılarımdan birinin adıni verdim. Neyse... Rüya Göksu, Türkiye de güzelliği, hakkında çıkan asılsız sıkandallar ve yarattığı kaoslar dışında oyunculuğu ile adından sıkca söz ettiren biridir. Ansızın bir gün Hollywood'dan ona ilk Avenges filmi için baş kötü karakterlerden biri olması için teklif gelir. Bütün dünya basını bu teklif karşısında şaşkındır. İlk defa bir türk fantastik ve Marvel filimlerinde oynayacak. Hem de kötü baş karakterlerden biri olarak. 》Tüm hakları bana aittir kopyalanamaz vs yapilamaz! Başlangıç: 17.12.2020 Tamamlanma: 05.05.2022