Ansızın, hiçbir şeyin hazır olmadığını düşündüğün bir anda, hayatına bir kişi girer ve tüm bildiklerini, hissettiklerini, yaşadıklarını sorgulatır. Her şey bir anda değişir, ve sen o değişime ayak uydurmak zorunda kalırsın."

Sonsuza kavuşmuşmuyduk sonunda....hayır evrenin mutlaka bir planı vardır.

Arayıp bulunan değil, kazanılan bir aşk hikayesi..

Seyran, ölümcül bir hastalığın gölgesinde sevdiği adamdan uzaklaşmayı seçti. Ona sadece bir mektup bırakarak hayallerini ve mutluluklarını geride bırakıp Amerika'ya gitti. Ancak yıllar sonra İstanbul'a, kucağında üç yaşındaki kızıyla döndü. Geçmişin acıları ve yarım kalan hikâyeleri, İstanbul sokaklarında tekrar canlanıyor. Ferit, Seyran'ın gizemli dönüşüyle hem hesaplaşacak hem de kalbinin gerçeklerini öğrenmeye çalışacak. Peki, bu hikâye bir son mu, yoksa yeniden başlamanın ilk adımı mı?

Nedir senin gerçeğin? Aşk kime yakışır? Vuslat kime? Canı seni çekene mi? Senin için canından vazgeçene mi?

büyük bir mücevher markasının sahibi olan korhanlar,uslanmaz bir çapkın ve yalan üzerine kurulmuş bir evlilik

Herkesten duyuyorum hakkında, ne kadar ağır şeyler ama sen duyma. Birden çok yüreği öpen kalbin, bana tükürürmüş ben yağmur sandım ya. Şiddet, cinsellik ve küfür içermektedir. #KadınaŞiddeteHayır.

Seyran Korhan, o gece öğrendikleriyle yıkım yaşamıştı. Kurşunun yönü tam isabet kalpti. Kalbe sıkılan kurşun sonu çağrıştırmaz mıydı? Sonlanan her şey geride bırakılabilir miydi?

"Hayat olmayan şeyleri iteceğim. Ve öldüğüm zaman aslında yaşamamış olduğumu görmeyeceğim." Gözleri ile resim sergisinde ki çizimlere baktı. Kendisini burada nasıl ve ne için bulduğunu bilmiyordu. Kapısından geçiyordu ve içeride tanıdık bir şeyler bulduğunu hissetmişti. Şimdi de buradaydı. Tanıdık bir şeyler bulduğu yerde. Kapıdan geldiği gibi çıkacakken gözleri bir resime takıldı. Bir cüce vardı resimde. Elinde altınları tutuyor, havaya saçıyordu. Altınların çevresine kırmızı renkli betimlemeler yapılmıştı. "Kan," diye geçirdi içinden Ferit. Demek ki cüce altınlara sahip olabilmek için çok kan akıtmıştı. Sertçe yutkundu. Bu resimde kendi ailesini görmüştü. Kendi cinayetlerini, kendi başarılarını, kendi servetlerini kazanmak için akıttıkları kanı görmüştü. Ferit Korhan, bu çizimde abisini görmüştü. "Bende seni seviyorum Ferit ve hiçbir şeyin önemi yok. Ne Fafnir'in şu an bu evde olması, ne de Regin ile aynı kaderi paylaşmanın." dedim nefes alarak. "Hiçbir şeyin önemi yok." dedim. -Hikaye, İskandinav Mitolojisinden esinlenilmiştir. - 1. #dizi |03.06.23|