"Sen, ben ve hayat. Ne kadar da tuhaf, değil mi?" dedi Asi. Alaz gülümsedi, bu anların son mutlu anları olduğunu bilmeden. Uzun bir zaman boyunca.

Her şeyi mahvetmişlerdi. O uçağa binip gidemezdi. Her şeyi beraber mahvetmeye devam etmek zorundalardı. Yalnız olmazdı. İşte içine düştüğü o düşünce sarmalı tam da o an başladı. Beklemekten başka çaresi yoktu, bekledikçe saniyeler sünüyor sünüyor ve uzayarak dakikayı anca buluyordu. Sıraya giren insanların yüzlerini inceleyip onunkini ararken ise zihni onu farklı yerlere sürüklemeye kararlıydı. Önemli anlarda anılar daha da canlanıp üşüşürdü insanın başına. Mesela... mesela şimdi etraftaki ayak seslerine sırasına düşen iki parça boyanın çıkardığı belli belirsiz ses eşlik ediyordu.

Tamu, cehennem demekti. Parya hiçbir sınıfa ait olmayan, ayaktakımı demekti. Bu hikayede biri günahlarını cehennemde yanarak öderken, diğeri yalnızlıkla cezalandırdı kendini. Bir kez kesişince yolları, ikisi de parlak bir ateşin içinde yanacaktı. Bunu ikisi de bilmiyordu. Bu ateşten eli yanan çocuğun küle döndüğü bir AsLaz hikayesidir.

Tek bölümlük aslaz hikayeleri✨

Asi,Alaz,Yaman ve Cesur'un bir arada büyümüş 4 sokak çocuğuydu. Sonra Asi gitti. Yaman gitti. Cesur gitti. Alaz kabuslarıyla baş başa kaldı. #Aslaz {Yabani dizisindeki Alaz ve Asi çifti adına yazılmıştır.]

Boynundaki bıçağı ona saplayamayacağımı biliyordu ama içimden bir ses işini bitirsem bile bundan memnun olacağını söylüyordu. Ben nasıl onun gözlerindeki kırgınlığı görüyorsam o da benim gözlerimde ruhumu nasıl avuçlarının içine aldığını görebiliyordu. Oyun bitmişti. Kazanmıştı ama ben de kaybetmiş gibi hissetmiyordum. Belki de beraber kazanabilirdik bu sefer? Daha önce hiçbir şeyi kazanamamış iki kişi? Belki de yine kaybedersiniz, diye fısıldadı içimden bir ses. Beni yörüngesindeki bir uyduymuşum gibi belimden tuttu, kendine çekerek öptü. Az önce içimde fısıldayan ses silikleşerek yok oldu. Beraber kaybedecek olsak da umurumda değildi. Sadece o ve ben vardık. Kazanmak veya kaybetmek... Eylem önemli değildi. Her ne yapıyorsak beraber yapıyorduk. Sadece o ve ben...