Karşımda duruyordu Chris...Gözlerinde öfke vardı, ama öyle bir öfke ki...hayal kırıklığıyla yoğrulmuş.Alnından süzülen ter damlaları boynuna kadar iniyor, beyaz gömleği kan kırmızı lekelerle karışmış bir tabloyu andırıyordu. Kaçabilirdim, eğitimliydim, hızlıydım, daha önce defalarca kaçtım ama bu kez farklıydı.Chris'ten... kaçamıyordum. Çünkü o artık sadece bir örgüt lideri değildi benim için. O, ellerimde tuttuğum ama hiçbir zaman tam olarak sahip olamadığım tek gerçekti. Aniden soğuk bir ip boynuma dolandı.Ellerim refleksle boynuma gitti, ben ipi çözmeye çalışırken adam daha fazla sıktı. Chris'in adamıydı, kaçmamı engellemek için yapmıştı...Chris tepkisizce izledi kurtulma çabamı Elinde tuttuğu silahın namlusunu yavaşca kaldırdı ve bana doğrultarak emniyet kilidini açtı. Parmakları tetiğe yavaşca baskı uygularken duygusuz sesi yankılandı odada "Tek bir soru soracağım...ve tek bir cevap alacağım." Soracağı sorunun cevabı bende çoktan hazırdı... ••• •Psychology/Action/Dark romance/Crime 25.07 #agent 🥇 30.10 #police 🥇

gözlerine baktığımda o yakıcı ifadenin sadece hırstan mı, yoksa sahiden bana duyduğu arzudan mı orada olduğunu çözemedim. bir yanım onun beni bir gurur meselesi haline getirdiğini bana kabul ettirmeye çalışırken diğer yanım kulaklarıma fısıldayan o sese aldırmamam için yalvarıyor, asıl istediğim şeyin onun kollarının arasında olmak olduğunu bana hatırlatmaya çalışıyordu. belki de yılların meselesiydi bu. belki de ben lisede bunu yapmaya cesaret edemeyen çocuğun hayallerini gerçekleştiriyor, kendimi hyunjin'e teslim ediyordum.

"Gömerim bile kocaman krallık, seni öldürüp gömecek bir yer illa ki bulurum."

İplerdeki düğümler bir şekilde çözülür asıl mesele boğazdakilerdir. "İnci çiçekleri sana yol göstersin... Bul beni." 190821- gayfanfic #1 010721- ChanJin #2 140621- HyunChan #2 290224- UkeChan #1 [HyunChan/ChanJin Hyunjin×Chan]

Katil olan Chan, öldürmek için kaçırdığı Hyunjin'e aşık olursa ne olur?

Gözlerinin içindeki yaramaz gülüşle bana baktı ve elimden tutarak beni kırmızı kadife yatağa oturttu. Ardından kulağıma eğildi ve fısıldadı. "Hadi biraz eğlenelim." [Chan x Hyunjin kurgusudur.] [TAMAMLANDI]

"O Lee Minho, şeytanın oğlu, yerinde olsam onun karşısına çıkmazdım"

Başkomiser Han Jisung ve seri katil Lee Minho

minho: şu şımarığı alın başımdan amk yemin ederim deli edecek beni

Telefonu elinden düşecek gibi oldu. Ekranlarda lansman için hazırlanan benim kusursuz tanıtım videom oynamıyordu. Ekran kapkaranlıktı ve tam ortasında kan kırmızısı renginde tek bir harf parlıyordu. "V" Lanet olasıca. Ve saniyeler sonra, o stüdyoda dinlediğim, ruhumu paramparça eden o sert boom-bap ritmi tüm lansman salonunun son teknoloji ses sisteminden dışarı fırladı. Baslar o kadar güçlüydü ki, elimdeki kadehi titretti. Taehyung'un o alaycı, yırtıcı sesi salonda yankılanmaya başladı, "Aynaya bak ve o parlak maskenin altındaki yalancıyla karşılaş, küçük pop prensi..." Salondaki yüzlerce insan, sponsorlar, medya patronları, diğer sanatçılar... Herkes dehşet içinde ekrana ve ardından bana döndü. Maskem, milyon dolarlık o sahte şatom, Taehyung'un tek bir tetiğe basmasıyla herkesin gözü önünde havaya uçuyordu.