Ben Hazal. Aşkın masumiyetine sığınırken kirli duygular beni hapsetti. En büyük hayalim, hayatımın en büyük hatasına neden oldu. Kendimi kaybettim. Kendimi bir hiç uğruna yok ettim. Ruhum, kalbim arafta sıkıştı. Bunun bedeli ağır oldu. Kendimi bir çift yeşil göz uğruna kaybettim. Bahar benim için kışa dönüştü. Ben Kardelen. Derin kahverengi gözlerde hayata tutundum. Hazal'ın bedeninde yeniden doğdum. Onun kırık ruhundan geriye kalan oldum. Hayata yeniden tutundum, Hazal'ın izlerini yok saydım. Fakat olmadı, yapamadım. Hazal'ın izlerini yok saymama izin vermediler. Yapmam gereken Hazal'ın kırılan parçalarını toplamaktı. Hayata karşı dik durmam gerekliydi. Kış ile baharın arasında sıkışan bir kardelenin vedasının hikayesi.

Beni tanıyan herkes, şu hayatta tahammül edemediğim iki şeyin karanlık ve uykusuzluk olduğunu bilir. Geceleri karanlık fobim yüzünden ışıkları açık bırakarak uyurum ve kendi isteğim dışında uyandırılmaktan nefret ederim tahmin edebileceğiniz üzere... İşte tam da sıradan bir gecede, sıradan bir rüya görürken telefonuma gelen mesaj sesiyle rüyalar aleminden kopmak zorunda kaldım. Fakat beni uyandıran mesajı atan bu insan, ailemden ya da arkadaşlarımdan biri değildi. "X KİŞİSİ..." ~ Mizah içinde #2 - 22.03.2017 Mizah içinde #5 - 18.03.2017 Mizah içinde #11 - 13.03.2017

Cesur Yenerler. Merak uyandıracak kadar gizli, gizli olduğu kadar da tehlikeli bir adam. Minel Çağan. Merak uyandıracak kadar güzel, güzel olduğu kadar saf bir kız. Aynı zamanda güçlü. Ve Kor Kızılı bir tutku... Tehlikenin masumluğa tutkusu, saflığın tehlikeye aşkı. *** "Çiçekler de günahkâr," dedi adam. Genç kız kaşlarını çatıp ona bakınca devam etti. "Sorgusuzca özünü veriyor arılara... Ardından böceklere..." deyip sustu. Bir süre sonra devam etti. "Günahlar çekicidir, belki de bu yüzden çiçekler bu kadar güzel..."

Gazel, bir viraneyi andıran hayatını saraya çevirme hayaliyle durmaksızın çabalayan ve annesinin o sarayı yuva yapması için elinden geleni yapan genç bir kadın... Kılıç, hataların içinde sıkışmış ve arınmaya çalışırken daha da kaybolmuş; düzensiz bir düzen kurmaya çalışan genç bir adam... İki çift göz, aynı gökyüzü ama herkese farklı bakar gökyüzü. Gazel ve Kılıç bir varlığın, bir yokluğun kıyısında birbirlerine dokunmaya çalışan iki ruh... Onların hikâyesi; gökyüzüne farklı bakan bir çift gözdü.

AŞK GELİYORUM DEMEZ! ||TANITIM|| Yazan: İremm Eroğlu // Kimliksiz // “Hey! Uyan artık…” diyerek dürttüğüm adamın ölmüş olabileceğinden ölesiye korkuyordum. Hayatımda ilk kez, dün gece bara gitmiştim ve eve yaralı bir adamla dönmüştüm. Adamı benim yaraladığım gerçeğini hiç saymıyorum bile… İşte, bu yüzden ^ikinci kez^ asla ama ASLA bara gitmeyeceğim! Hatta kapısından bile geçmeyeceğim mümkünse… Ama o pek mümkün değil, çünkü okula giden en kısa yol barlar sokağı ve ben erken uyanmaktan ‘nefret ederim’ … Çift kişilik yatağımı tek başına işgal eden bu kimliği belirsiz şahsiyet garip sesler çıkartmaya başlayınca derin bir nefes almıştım… Aslında dün gece eve getirdiğimde kimliğine baktım ve adından tc numarasına kadar inceledim. Ama yine de ona böyle sesleneceğim, çünkü samimiyeti ilerletip adıyla hitap etmeme hiç gerek yok. Aslında adı biraz ironik, Toprak… Ama olsun, onunla konuşmayacağım ve samimi olmayacağım. “Ahh başım…” Nihayet uyandı kimliksiz bey! “Geçmiş olsun

/TAMAMLANDI/ Elif elinde sadece hayalleri olan basit bir kız değildi. Tamam belki biraz kilolu, tamam tamam fazla kilolu olabilirdi ama neticede kilo vermek de elinde olan bir şeydi. Tıpkı hayalindeki okulu kazanmak gibi. O hayallerini gerçekleştirmeye karar vermişti, iyi bir yazar olmak istiyordu. Fakat önce bir mimar olmalıydı, çünkü babası hayatını kurtarması için mimar olması gerektiğini ona dikta etmişti. O da maalesef bu karara uyacaktı. Fakat mimar olması hayallerine bir engel miydi? Tabi ki hayır. O her bir engeli tek tek aşacaktı. Tek istediği dünyaca ünlü bir yazar olmaktı. İnsanlara ilham vermek, onları mutlu etmek istiyordu. Ve tüm hayallerini gerçekleştirmek için bir yol ararken, Elif'in karşısına okulun ilk günü çıkan bir afiş hayatını değiştirecekti. Aradığı şans karşısına çıkmıştı. Elif'in bu umutla başlayan hayallerini okumaya var mısınız? Bu hikayeyi okuduktan sonra belki siz de cesaret edemediğiniz hayallerinizi gerçekleştireceksiniz ve belki de elde ettiğiniz hayallerinizin siz de asıl mutluluklarınızın yanında sadece bir süs olduğunu fark edeceksiniz, kim bilir...

Arızanın ta kendisi olan adam DOĞU ÜZEYİROĞLU! Ne çok iyi ne çok kötü. Onu acımasızlaştıransa kardeşinin bir başka kıza ondan habersiz nakil edilen kalbi. Batu'nun kalbini geri almaya ant içtiği günlerin azabını ise yaşam çiçeği yeni oksijen almış İnanç Gürmen çekecekti. Sessizliğin içinden doğmuş Ekinezya. Bütün sessizliğini Doğu Üzeyiroğluna karşı bozmuş hazırcevap bir dişi. Kızılperestin acılarına göğüs geren, Her darbesinde dimdik ayakta duran, İblisin cazibesine kapılan Gürmen kızı. Nakil edilen kalbi ARIZALI geri alabilecek mi? Peki ya bu savaşta ölüm olsa? Kalbi aldıktan sonra pişmanlıklar sarsa? Geri dönüşümü olmayan yollara direksiyon çevrilecek mi? COPYRİGHT © TÜM HAKLARI SAKLIDIR

Bir sene içinde hamile kalmazsa bir daha asla anne olamayacağını öğrenince Aslı'nın önünde iki seçenek vardı; durumu kabullenip kaderine razı gelmek ya da hemen evlenip hamile kalmak. Bir kadına verilen en güzel özelliği kaybetmek istemeyen Aslı, ikinci seçeceği seçti. Nasıl olsa bir sevgilisi vardı ve onun yanında olurdu? Fakat beklemediği bir şey oldu ve sevgilisi onu yüz üstü bırakarak, terk etti. Anne olmak isteyen Aslı'nın artık tek bir seçeneği vardı; acilen uygun bir aday bulup evlenmek. Bunun için en doğru aday da ünlü iş adamı Onur Güral'dı. Aslı asla evlenmek istemeyen bu adamı evliliğe nasıl ikna edecekti? *** "Benimle evlen" "Ne?" "Lütfen benimle evlen" "Sen ne saçmalıyorsun?" Aslı da gerçekten saçmaladığının farkındaydı ama başka çaresi yoktu. O lanet kontrolden sonra yapacağı hiçbir şey kalmamıştı. "Bak biliyorum saçma ama benim bir bebeğe senin de özgürlüğüne ihtiyacın var. Sen bana bir bebek ver, ben de senin istediğin özgür hayatı yaşamanı sağlayayım" dedi. Onur işte şimdi bu kızın bir deli olduğuna emin olmuştu! ****

Ahsen yaşadığı hayattan feci derecede bunalmıştı . Üstelik sırf ailesi istedi diye sosyetenin azılı çapkınlarından Selim ile evlenmek üzereydi. Her şey ayarlanmıştı.Düğün yeri,konuk listesi,giyeceği gelinlik,yaşayacakları ev,balayında gidecekleri yer bile. Peki kızımız ne yaptı dersiniz? Düğünden bir önceki gece ardında bir mektup bırakarak gizlice kaçtı.Kiminle mi? Tabi ki çatlak arkadaşı Suzi'yle. Zaten o olmasaydı muhtemelen ertesi gün evleniyor olacaktı. Yeni bir hayat ve zorlu bir süreç onu bekliyordu.Ama umurunda mıydı peki ? - Kesinlikle hayır. Özgür olmanın düşüncesi bile onu delicesine mutlu etmeye yetmişti.

Tek bir hedefim var: Zengin koca! Her hedefin bir başlangıç noktası, bir sebebi, oluşum nedeni vardır. Hayatın getirdikleri, bizleri bazı kararlar almaya iter ve bazen bu durum tüm hayatımızı değiştirecek olsa da bu riske girmeye karar veririz. Kimisi buna mecburdur... Kimisi de bunu kurtuluşu yolunda tek çare olarak görür... Bende bir karar aldım. Bir hedefim var: Zengin koca. Şımarık diyebilirsiniz... Ya da paragöz olduğumu düşünebilirsiniz... Değilsem de sebep ne o zaman diyebilirsiniz... Neden böyle bir karar verdiğimi anlamanız için beni tanımanız gerekiyor. Neden böyle bir hedef seçtim? Birçok şey sayabilirim bunun için. Elbette şimdi hepsini sıralayıp canınızı sıkmayacağım. Zamanla tanıyın beni, bu çıktığım yolda kendimi bende yeniden tanırken, yeni şeyler keşfederken her anıma tanık olun... Ama baştan uyarayım! Bağımlılık yaparım. ☺