En fazla ne kadar ileri gidebilirsin ki? İstediğin şeyi almak konusunda... belki de, en çok bunun için; neleri göze alabilirsin? Hayat bu; seçimlerinin ne kadar aykırı olduğunun önemi yok. Bir gün, kendini hiç anlaşamadığın bir adamla anlaşma yaparken bile bulabilirsin... dedik ya, hayat bu ve kimin aykırı olduğunu düşünmek için vaktin de yok. En azından, Tamay için her şey böyle. Birbirlerini beklenmedik bir evliliğin içinde bulan ikili, belirli bir süre geçtikten sonra boşanmak konusunda anlaşırlar. Yine de, her şey planlandığı gibi gitmez; aralarındaki ilişki beklenmedik bir şekilde değişmeye başlar.

"Kaburgam acıyor," diye fısıldadı, gül kuyusu. "Kaburgamı çaldın benden." Adam kızın yüzünü tam kaburgalarının üstüne bastı. "Burada, gül kuyusu," dedi ifadesiz bir sesle. "Burası senin sürgünün. Buradayken ne ölüme kavuşabilirsin, ne de kendini geri alabilirsin artık." Kız, adamın kazağını kavradı, yüzünü kaburgalarının arasına gömdü ve kaşlarını çatarak başını iki yana salladı. "Ölüme kavuşturmayacaksın beni," diye fısıldadı. "Bana beni geri vermeyeceksin." "Asla." Kızın, göğsünün ortasında bir yarası vardı, o yaraya bir isim bile vermişti. Adam, o yarayı ondan çalmıştı. O yaranın adı, "çocukluğum"du. Artık yeryüzüne yağan gül yapraklarının rengi, kan kırmızısıydı. Zehirli kırmızı gül sarmaşıkları bağladı bizi, Birbirimize zehirlendik. O kâinat kadar eşsizdi, Ben basit bir gül kuyusu. Tutulmamız gerekiyordu, Tutulduk. Ben Gül'düm, O, içine düştüğüm Kuyu, Benim Kuyum. Gül Kuyusu.

"Uzun bacaklar ve bale yapan bir kız." Ona bakarak güldüm. "Yoksa senin için çok mu fazlayım?" Beni tek bir hamlede kucağına alarak duvara yapıştırdı. Dudaklarıma doğru fısıldadı. "Yoksa senin için çok mu kabayım?"

Dilara; tercüman, aynı zamanda rehber, Çırağan sarayının son derece önemli olan konuklarını otele getirmekte gerekli tur hizmetleri sunmakta. Kariyer odaklı aşkla henüz tanışmamış. Hayatı dolu dolu yaşayan, idealist, sevecen, yardım sever, ama aynı zamanda deli mi deli laz kızı... Damarına basıldı mı kanı damarlarından ters akacak kadar da gözü kara, Şeyh Cafer El Cabiri Hüseyin küçük bir Arap klanının veliahtı. Sert istediğini elde eden, hedef odaklı, genç kızların ayaklarını yeden kesecek kadar yakışıklı, aklına koyduğu anda en kestirme yolları çabucak kullanan kıvrak zekalı, kelimelerinin arasında asla hayır bulunmayan zorla güzellik olur mu oluru ilke edinen , sert, hırçın, deli bozuk Şeyh Hüseyin için hava alanından korumaları ile çıktığında elinde kendi isminin yazıldığı tabelayı tutan olağan üstü kızı gördüğünde çarklar dönmeye başladı. Dudakları hafifçe kıvrılırken koruma ordusu ile hızla kızın yanına doğru gitti. Dilara sıkıntı ile gelen konukları karşılarken hepsi aynı kılıkta olan siyahlar giymiş adamlara baktı. Zoraki gülümseyip önlerine geçerek yolu gösterdi. Hüseyin'in, Dilara ile gözleri kesiştiği anda sımsıcak bir kaçıp kovalamaca başladı . Dilara'yı canından bezdiren, bu kovalamacada inatçı şeyh Dilara'nın tüm kaçış çabalarını kıvrak zekası ile yerle bir ederken sımsıcak günlerde genç kızın hızla kaçırılması sadece kamera şakası gibiydi. Dilara Şeyhin odasındaki kapıya yöneldiğinde yüksek sesle söylenmeye devam etti. -Zengin züppe. Dağ adamı. Şehir eşkıyası seni. Hangi devirdeyiz ya hangi devirde? Bana şunu de, bana bunu de. Oldu ya hemen yani. Zorba. Emriniz olur beyim. Bende zaten ağzım açık emretsin yani diye beklemedeydim. Pis tipsiz.

Sosyal medya hesabı üzerinden futbol yorumculuğu yapan ve hayli popüler olan Dila Aral, kullandığı rumuz dolayısıyla herkes tarafından erkek zannedilmektedir. Mesaj kutusuna düşen bir fotoğraf ve ardından katıldığı olaylı canlı yayın sonrası hayatı tamamen değişir. Sosyal medyada yerin dibine soktuğu yetenekli futbolcu Barış Akdora'yla 6 ay boyunca çalışmak zorunda bırakıldığında ikilinin arasında dinamikler değişir ve güç savaşı başlar. Beraber çalışmayı öğrenebilecekler midir?

Final oldu, tamamlandı. ❝Bir düş, bin ağıt.❞ Marin Alakan çok küçük yaşlardayken doğduğu topraklardan ayrılmak zorunda kalmıştır. Babası, kaderin sancılı ağlarının önüne geçmek için yıllarca kızının doğup büyüdüğü Mardin'e gelmesini yasaklar ve İstanbul'da herkesten gizli bir hayat sürmesini sağlar. Marin, abisinin yaptığı bir hata yüzünden kendini tekrardan doğduğu topraklarda bulduğunda ise artık hiçbir şey eskisi gibi olmayacaktır. Eski adıyla Karan Ağa olan kitaptır.

"Gitmek mi istiyorsun?" diye sordu. "Evet," dedim. "Gözlerime bak," dedi. Baktım. Ve saatler sonra bakışlarında ilk kez, ufacık bir ihtimalle cebelleşen şüpheyi gördüm. "Ben sana her şeyimsin dedim. Ama sen hiçbir şeyimmişsin." Artık yapabilecek hiçbir şey kalmamıştı. Yolun sonu burasıydı ve o ne yaparsa yapsın, gidişime engel olamayacaktı. Saatler içinde çökmüştü güzel yüzü. Bomboştu karanlık gözleri. Bana öyle bir bakıyordu ki, sanki bıçağı kalbine saplamışım da geri çekmek bilmemişim gibi. "Bu bir son değil," dedi sadece benim duyabileceğim bir sesle. "Gideceksin ve ne yazık ki ben seni bırakmayacağım. Daha önce de söylediğim gibi, istersen dünyanın öbür ucuna git, yine de bulurum seni. Ama eğer seni bulduğumda, bir şeylere mecbur kalmadığını anlarsam, ikimize de geçmiş olsun. Eğer ki gerçekten benden intikam almışsan..." Gözlerine uzun uzun bakmak, dakikalarca nefes tutmakla eş değerdi. "Dua et ki Allah seni karşıma çıkarmasın."

Violet, 19. yüzyılda yaşamış, krallığının en asil kadınlarından biriydi. Krallığın prenseslerinden biri olarak hem ailesi hem de çevresi tarafından oldukça şımartılmıştı. Her şeye sahipti. Para, güç, konum ve buna aşık olduğu nişanlısı da dahil. Önünde mutlu ve huzurlu koca bir hayat vardı. Ya da en azından o böyle düşünüyordu. Kaderin ise başka planları vardı. Ölüm günü gelene kadar Violet, hayatının bu kadar çabuk alt üst olacağını bilemezdi. Yıllar ve yıllar sonra 21. yüzyılda mezarının önüne bir adam yaklaşacak ve ona yaşamak için ikinci bir şans verecekti. Tabii bu ikinci şansında bir hizmetçi olacağını bilmek Violet'i hiç olmadığı kadar ağır bir şoka sokacaktı. Ne de olsa kendisi eli sıcak sudan soğuk suya değmemiş kibirli ve şımarık bir prensesti...

Safir Mila Safkan, şu an olduğu yaşından çok daha ufakken, hayatının taşlarını yerinden oynatan bir olay yaşar ve kendini ansızın, yetimhanenin soğuk duvarları arasında kimsesiz bulur. Sahip olduğu şeyler, her ne yaşarsa yaşasın iyi kalan kalbi ve tutkuyla bağlı olduğu dansıdır. Kalbi yalnızca bir tek şey için, bale için çarpar. Ta ki ikincisini bulana kadar. Hazer Han'ı. Dans seçmelerine gittiğinde, kendisini seçen bu adamın gözetimi altında dans etmeye, müzikali kazanma hedefiyle bir kelebek gibi kanat çırpmaya başlar. Fakat, sahip olmayı istediği tüm bu başarıların yanında, ona başka bir hediye kılınmıştı. Aşk. Kendi kalbi kadar hassas, nazik bir kalp, Mila'ya yaklaştığında, bu zamana kadar koruduğu tüm savunmaları yavaşça yerle bir olur ve aşk, arzuyla, bedeninde dans eder. •yetişkin içerikli sahneler mevcuttur•