"Bu araba... şu araç yani, senin mi?" diye sordu şaşkınlıkla. "Yani, eğer bu kadar çok beğendiysen gezdirebilirim seni." Adını bilmediğim kız küçük bir kahkaha atınca yanlış bir şey söylediğimi anlamıştım. Ama yanlışın hangi kelimede olduğunu bulamamıştım. Elini bana doğru uzattığında tereddüt etmeden uzattığı eli sıktım. Bu onun daha çok gülmesine sebep olmuştu nedense. "Memnun oldum, bende kraliçe Elizabeth." Deyip yapmacık bir samimiyette tebessüm etti. Bu sefer benimde dudaklarımın kenarı alayla yukarı doğru kıvrılmıştı. Umarım sevgilisi yoktur. Var mıdır ki acaba, bence yoktur. Yani inşallah yoktur. Adını sormak için dudaklarım aralanmıştı ki hemen önümden geçip arabanın kapısını açıp şoför koltuğuna oturdu ve elindeki anahtarı takıp arabayı çalıştırdıktan sonra bana bakıp gülümsedi. "Eğer çok beğendiysen, atla ben seni gezdireyim." Dedi kollarını arabanın camına koyup çenesini kolların üstüne yapıştırdı. Şaşkınlıkla karışık afallamayla beraber dudaklarım aralandı. Büyük patlamıştım. Bozuntuya vermemek ve şaşkınlığımı bastırmak için güldüm. 01.04.22 Derin Saygın ♡ Arel Demir

Sırlar, sırlar ve sırlar... Bir gece yarısı evinin camında bulduğun not hayatını ne kadar değiştirebilir? Ansızın telefonlarına düşen bildirime şaşkınlıkla baktılar. *Konum gönderildi* Gönderilen konuma gideceklerinde asıl oyun başlayacaktı ve henüz kimse bunu bilmiyordu. Bilinmeyen bu numara onlara nasıl bir oyun oynayacaktı? 🎭 Lise son sınıf öğrencisi dört arkadaş, birbirinden farklı karakterlere sahiplerdi. Dördünün de tek ortak noktası herkesten sakladıkları sırları olmasıydı. Ya da... Gerçekten öyle miydi? Oyunbaz o sırları buldu ve içlerine saklandı. Şimdi sırada kendisinin bulunmasını beklemek vardı. Peki bu dört arkadaş, içine düştükleri bu oyuna karşı nasıl birlik olacaklar dersiniz? "Ben büyük bir sırrım ve büyük sırları, en iyi saklananlar bulabilir. Siz, Saklanan Ruhlar; bulabilir misiniz beni?"

Klasik bir zorba çocuk kurgusudur. Bayağıdır okumak için arıyordum ama bulamıyordum. Ve sonra dedim ki neden ben de bir tane yazmayayım. Veee yazmaya karar verdim. Şimdi bir de kesit uydurayım. ~ " Alın kızı!" Verilen komut ile yanındaki iki çocuk bana doğru yürümeye başladı. İki kolumdan da tutulmuş bir şekilde bilmediğim bir yere sürükleniyordum. " Hayır ya! Bırakın beni. Nereye götürüyorsunuz?" Avazım çıktığınca bağırıyordum. Uraz iki adımda dibimde bitti. Beni tutan kollar o gelince gevşedi. Yaşadığım rahatlamayla tam bir oh çekecektim ki bu sefer de kolumu Uraz'ın elleri kavradı. " Bırakır mısın? Canım acıyor!" " Acısın! Bu okula gelmemeliydin annesinin kızı. Canın daha çok yanacak!" Tek suçum annemin babasıyla evli olmasıydı. Ama bunu ben istemedim ki! Ben annemle bile yaşamıyorum. " Sana bir zararım olmadı ki! Annemle babanın evliliği benim suçum mu?" " Babam sağolsun annene zarar veremiyorum. Bu yüzden intikamımı senden alacağım. Annen babamı elimizden alarak hayatımızı mahvetti ve şimdi bende senin hayatını mahvedeceğim. " Öfkeli yüz hatları gevşedi ve sırıttı. Ruh hastası! " Cehenneme hoşgeldin Leyla Yılmaz!.."

Hayatı boyunca her zaman iyi niyetli olan Lara, doğup büyüdüğü şehirde istediği üniversiteyi kazanır. Bunca zamandır olduğu gibi herkesle iyi anlaşacağını düşünür ancak okulunda işlenen cinayetten sonra hayatı mahvolur. Lara hiç beklemediği birinden yardım alır. Artık okuldaki kimse güvende değil. ... "Neden bana yardım ediyorsun?" "Çünkü sen bir karıncayı bile incitemeyecek kadar masumsun."