Kolarımı ensesinde birleştirerek. Alnımı alnına yasladım. Gözlerimi kapatarak derin bir nefes aldım. Yavaş hareketlerle dudağımı önce yanağına sonra ise kulağına yaklaştırdım. Fısıldayarak. "Sen. Her zaman, her yerde, her anda . Sen! "

- Bir nefes kadar yakınımda olsan ne olurdu? - ölüm olurdu. Biz diye bir şey olmazdı.